Ταινία μικρού μήκους: «Life is a bitch»

Γίνεται μια ταινία να μιλάει για τον έρωτα αλλά και την ερωτική απογοήτευση; Την αγάπη αλλά και την έλλειψη αυτής; Το ερωτικό πλησίασμα αλλά και την απομάκρυνση; Τη γελοιότητα αλλά και τη σοβαρότητα του χωρισμού;

Γίνεται όλα αυτά να συμπεριλαμβάνονται σε 95 σκηνές και να περνάνε μπροστά από τα μάτια μας σε 5 λεπτά;

Γίνεται αν βλέπουμε μια ταινία του François Jaros.

Απολαύστε το υπέροχο αυτό φιλμάκι!

Κι έγινα 29 χρονών: Το να μεγαλώνουμε είναι προνόμιο

Πέρσι ακριβώς τέτοια μέρα έπαθα ίσως την μεγαλύτερη κρίση ηλικίας στη μέχρι τώρα ζωή μου. Έκλεινα τα 28 και όπως δήλωνα σε φίλους και γνωστούς ένιωθα ήδη 30 (εννοώντας πως ένιωθα ήδη πολύ γριά). Τι κι αν οι περισσότεροι γύρω μου προσπάθησαν – εις μάτην φυσικά – να μου εξηγήσουν πως είμαι πολύ μικρή για να παθαίνω κρίσεις ηλικίας και πόσο μάλιστα όταν ήμουν 28 και όχι 30! Με θυμάμαι με τρεμάμενη φωνή να τους λέω πως φτάνω στο τέλος της τρίτης δεκαετίας της ζωής μου και νιώθω πως ενώ δεν καθόμουν χαλαρή για χρόνια, ενώ πάντα ήμουν δημιουργική και παραγωγική και νιώθω πως έχω κάνει πράγματα στη μέχρι τώρα ζωή μου, εντούτοις δεν ήμουν καθόλου σίγουρη αν στα 30 μου (εκεί το κόλλημα όμως!) είχα καταφέρει όλα όσα θα ‘θελα μέχρι αυτή την ηλικία.

Νομίζω πως καθοριστικό ρόλο στο παραλήρημα μου έπαιξε και η καραμπινάτη καθυστέρηση της περιόδου μου (πρώτη φορά τόσες πολλές μέρες καθυστέρηση) η οποία με οδήγησε να πιστεύω πως μάλλον έμεινα έγκυος χωρίς να το καλο-καταλάβω ούτε εγώ αλλά ούτε ο δύσμοιρος ο άντρας μου (ο οποίος για δυο-τρεις μέρες υπέστη τις υστερίες μου) και άρα πραγματικά η ζωή μου όπως την ήξερα μέχρι τότε θα λάμβανε πολύ σύντομα τέλος. Θα ήμουν πια μια τριαντάχρονη γριά που είχε μείνει και κατά λάθος έγκυος! Συνέχεια ανάγνωσης «Κι έγινα 29 χρονών: Το να μεγαλώνουμε είναι προνόμιο»

Μάνα θα πάω στο Hollywood

Αυτές τις μέρες στο θέατρο “Κολοσσαίον” της Θεσσαλονίκης παίζεται μια υπέροχη μουσική κωμωδία, το τελευταίο έργο της Δήμητρας Παπαδοπούλου “Μάνα θα πάω στο Hollywood”. Είχα τη μεγάλη χαρά και τύχη να παρακολουθήσω τη χθεσινή απογευματινή παράσταση και δηλώνω ενθουσιασμένη!

Το έργο μας λαμβάνει χώρα στην Αθήνα του σήμερα, στην οδό Φυλής, σε μια περιοχή που διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές μοίρες και ζωές συναντιούνται. Βασικοί πρωταγωνιστές είναι δυο φίλοι ηθοποιοί οι οποίοι έχουν μείνει άνεργοι και απογοητευμένοι από τις καλλιτεχνικές ευκαιρίες που (δεν) δίδονται πλέον στην Ελλάδα ονειρεύονται να μεταναστεύσουν στην Αμερική και να κυνηγήσουν μια λαμπρή καριέρα εκεί. Χρειάζονται όμως χρήματα και… μέχρι να τα βρουν θα ζήσουν διάφορα ευτράπελα με μια γειτόνισσα κομουνίστρια και πρώην ιερόδουλη, έναν φωνακλά γείτονα με βίαιες κι εθνικιστικές τάσεις, έναν Αφρικανό μετανάστη που θέλει να ζήσει στην Ελλάδα χωρίς να νιώθει κυνηγημένος, τρεις μουσικούς που ψάχνουν το ιδανικό μουσικό πρόγραμμα που θα τους καθιερώσει επαγγελματικά. Συνέχεια ανάγνωσης «Μάνα θα πάω στο Hollywood»

Thessaloniki for beginners!

Thessaloniki is my hometown and one of my favorite cities in the world. Today I am writing this post for visitors that have never been to Thessaloniki before. There are various posts out there to read but I hope you will find useful also this one. Let me know in the comments if you need more – specific – information about the city’s life. Συνέχεια ανάγνωσης «Thessaloniki for beginners!»

Ταινίες Μαΐου

photo by Visit Malta

Μπήκαμε στον πιο όμορφο μήνα της Άνοιξης, έτσι; Ο Μάιος είναι εδώ κι εγώ τον περίμενα πώς και πώς για να σας προτείνω μερικές ακόμα υπέροχες ταινίες. Οι συγκεκριμένες τέσσερις που ακολουθούν είναι αρκετά φρέσκες, όλες κυκλοφόρησαν τα τελευταία 3-4 χρόνια. Κάποιες μάλλον θα τις είδατε κιόλας, αλλά άλλες θα πρέπει να τις δείτε αν δεν το επιχειρήσατε ακόμη.

Όσοι και όσες βγείτε να πιάσετε τον Μάη σήμερα, πλέξτε κι ένα στεφανάκι με λουλούδια για ‘μένα! Εγώ δυστυχώς δε θα κουνηθώ απ’ το αστικό μου κέντρο σήμερα ένεκα ανειλημμένων υποχρεώσεων. Συνέχεια ανάγνωσης «Ταινίες Μαΐου»

Bar – restaurant «Le Nord» στο Ρότερνταμ


Πάνω απ’ τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό του Ρότερνταμ (Rotterdam Centraal) σε απόσταση 500 μέτρων βρίσκεται το μικρό γαλλικό bar-restaurant “Le Nord”. Θα το βρείτε εύκολα, σε μια διασταύρωση που “φιλοξενεί” κι άλλα εστιατόρια και καφετέριες.

Αν είναι χειμώνας, θα επιλέξετε σίγουρα να καθίσετε μέσα. Σας προτείνω να κάνετε κράτηση γιατί είναι δύσκολο να βρείτε τραπέζι για φαγητό στο μικρό πατάρι του μαγαζιού. Αν θέλετε απλά να πιείτε το ποτό σας τότε σίγουρα θα βολευτείτε κάπου στο bar του κάτω ορόφου. Όμως σας προειδοποιώ: Το μαγαζί θεωρείτε ψαγμένο στέκι και συχνά θα το βρείτε ασφυκτικά γεμάτο, οπότε ενδέχεται κάποιες φορές να μην σταθείτε και τόσο τυχεροί και απλά ν’ αποχωρήσετε για κάπου αλλού. Συνέχεια ανάγνωσης «Bar – restaurant «Le Nord» στο Ρότερνταμ»

Νερά της Κύπρου, της Συρίας και της Αιγύπτου

Αυτή την υπέροχη θεατρική παράσταση η οποία αποτελεί πραγματικά μια σπουδή στην Καβαφική ποίηση παρακολουθήσαμε χθες στο Άμστερνταμ, στο “Podium Mozaiek Theatre”. Τα παιδιά από το Θεατρικό Εργαστήριο του Πανεπιστημίου της Κύπρου υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του καθηγητή Μιχάλη Πιερή, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και μας συγκίνησαν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του θεατρικού δρώμενου.

Τριάντα-δύο ποιήματα δραματοποιήθηκαν για τη δημιουργία αυτής της παράστασης. Ποιήματα από τη νεαρή, την πιο ώριμη ηλικία του Καβάφη. Άλλα ιστορικά, άλλα φιλοσοφικά, άλλα ερωτικά. Όλα παιγμένα με την ίδια ένταση, την ίδια καλαισθησία, την ίδια αγάπη για την ελληνικότητα απ’ όπου κι αν προέρχεται, απ’ όπου κι αν γεννιέται ή ταξιδεύει. Συνέχεια ανάγνωσης «Νερά της Κύπρου, της Συρίας και της Αιγύπτου»

«Χόλιγουντ» του Τσαρλς Μπουκόβσκι

Πριν λίγο τελείωσα – μετά από καιρό που το πιλάτευα – το χρονολογικά τελευταίο μυθιστόρημα του Μπουκόβσκι το οποίο έχει τίτλο “Χόλιγουντ”. Πρόκειται γι’ άλλο ένα αυτοβιογραφικό έργο του μεγάλου συγγραφέα το οποίο είναι αυτοτελές αλλά και συγκεντρωτικό της όλης πορείας του. Όπως και στα προηγούμενα έργα του έτσι και σ’ αυτό τα πράγματα είναι απλά: Τον Μπουκόβσκι είτε τον αγαπάς γι’ αυτό που είναι και καταλήγεις να τον θεωρείς κάτι σαν “θρησκεία”, είτε σου την σπάει και δεν τον αντέχεις, οπότε θεωρείς και τα έργα του μη σπουδαία. Εγώ εδώ και χρόνια ανήκω στην πρώτη κατηγορία, σ’ αυτούς που εκτιμούν πολύ τα ανθρώπινα (καλλιτεχνικά) ίχνη που άφησε ο Μπουκόβσκι περνώντας τον 20ο αιώνα από τον – ούτως ή άλλως – μάταιο τούτο κόσμο. Συνέχεια ανάγνωσης ««Χόλιγουντ» του Τσαρλς Μπουκόβσκι»

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου: Βιβλιοπροτάσεις στην αγγλική γλώσσα

Η 2η Απριλίου έχει οριστεί εδώ και χρόνια ως Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου. Σε πολλές χώρες του κόσμου γίνονται εκδηλώσεις κάθε χρόνο για τα παιδικά βιβλία και ιδιαίτερα για τον μεγάλο παραμυθά του δυτικού κόσμου, τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ο οποίος γεννήθηκε την 2η Απριλίου. Φέτος η Ρωσία ήταν η χώρα που έφτιαξε την αφίσα της Διεθνής Οργάνωσης και ο Sergey Makhotin, ποιητής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων την συνόδεψε με το παρακάτω κείμενο: Συνέχεια ανάγνωσης «Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου: Βιβλιοπροτάσεις στην αγγλική γλώσσα»

Ταινίες Απριλίου

photo by Pixabay

Καλό μήνα σε όλους και όλες! Τι μου κάνετε; Μπαίνω δυναμικά στον Απρίλιο και παρά τις πολλές υποχρεώσεις που με κρατάνε από το να γράφω πολύ συχνότερα στα blogs μου (πότε θα ‘ρθει το Πάσχα να χαλαρώσω λίγο;) είμαι εδώ και πάλι για να σας προτείνω μερικές ταινίες που μου κράτησαν όμορφη συντροφιά τις προηγούμενες μέρες. Γι’ ακόμη μια φορά προτείνω ταινίες αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους και διαφόρων χρονολογιών, με την παλιότερη να είναι του 1959 και τη νεότερη να είναι φρεσκότατη του 2017. Εσείς κρίνετε κι επιλέγετε ποιες τελικά θέλετε να δείτε.

Θέλω να σας ευχηθώ από καρδιάς Καλή Άνοιξη (μην ξεχνάμε πως επίσημα μπήκαμε στην άνοιξη πριν λίγες μέρες) κι ελπίζω τομείς της ζωής σας να ανθίσουν όπως τα όμορφα λουλούδια που ακόμη μια χρονιά θα μας κάνουν τη χάρη – ελπίζω – και θα γεμίσουν τους αγρούς μας! Καλό μήνα και προσοχή μη σας κοροϊδέψουν σήμερα! 🙂 Συνέχεια ανάγνωσης «Ταινίες Απριλίου»