«Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ σε graphic novel

img_20160914_101507

Τις ώρες που πέρασα σε διάφορες παραλίες της Σκιάθου είχα συντροφιά το γνωστό βιβλίο του Προυστ αλλά σε μορφή graphic novel γραμμένο απ’ τον Stéphane Heuet. Δεν έτυχε ποτέ ως τώρα να διαβάσω Προυστ κι έτσι όταν έπεσε αυτό το βιβλιαράκι στα χέρια μου αποφάσισα να το επιχειρήσω. Αρχικά νόμιζα πως είχα αγοράσει λογοτεχνικό βιβλίο αλλά στην πορεία διαπίστωσα πως το έργο του Προυστ είχε μετατραπεί σε κόμικ (τσακάλι είμαι!), ενώ διαβάζοντας το κατάλαβα πως ο υπότιτλος “Κομπρέ” στο εξώφυλλο του βιβλίου αντιστοιχούσε στο μέρος που πέρασε (ή θα ήθελε να είχε περάσει) ο Προυστ τα παιδικά του χρόνια.

Το “Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο” χωρίζεται σ’ αρκετούς τόμους απ’ τον Stéphane Heuet και ο αναγνώστης εισάγεται σιγά-σιγά στη “ζωή” του Μαρσέλ ξεκινώντας να διαβάζει για τα παιδικά του χρόνια, τις φοβίες και τις ανήσυχες σκέψεις που είχε ως παιδί και την πρώτη του ανάγκη κι προσπάθεια να γράψει κάτι αξιόλογο. Είναι πραγματικά αξιέπαινη η προσπάθεια του Stéphane Heuet να μετατρέψει τόσο βαθιές υπαρξιακές ανησυχίες δοσμένες με καθαρά λογοτεχνικό ύφος σε μοντέρνο graphic novel. Continue reading ««Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ σε graphic novel»

Durbuy: Η μικρότερη πόλη του κόσμου

IMG_20160807_125250Μέσα στον Αύγουστο βρέθηκα στο Βέλγιο, στην περιοχή Ferrieres (υπάγεται στην περιφέρεια της Λιέγης) για έναν γάμο φιλικού ζευγαριού, ενός Έλληνα και μιας Ολλανδέζας. Ο γάμος ήταν παραμυθένιος, έγινε σ’ ένα κάστρο και λεπτομέρειες αυτού λέω να μοιραστώ μαζί σας σε κάποιο άλλο άρθρο μου! Σήμερα θα σας μιλήσω για την “ανακάλυψη” που είχα την τύχη να κάνω ενώ περνούσα ένα ανέμελο Σαββατοκύριακο στις Ferrieres: Ο αδερφός του γαμπρού και η γυναίκα του είχαν έρθει διαβασμένοι στο γάμο και σε μια συζήτηση μου είπαν πως λίγα χιλιόμετρα μακριά υπήρχε αυτό το μέρος που πολλοί αποκαλούσαν “η μικρότερη πόλη στον κόσμο”. Το πιο ωραίο; Είχαν σκοπό να πάνε μια βόλτα προς τα εκεί, να το δουν από κοντά και τότε εγώ εντελώς αυθόρμητα – και σιγά μην έχανα την ευκαιρία για βόλτα – ζήτησα να πάω μαζί τους.

Ο ενθουσιασμός μου στο δρόμο δεν περιγραφόταν. Πάλι μέσα από συζητήσεις έμαθα πως το Durbuy” στο οποίο κατευθυνόμασταν με κανένα τρόπο δε θα μπορούσε να θεωρηθεί πόλη με τα σημερινά δεδομένα. Ο τίτλος δόθηκε αιώνες πριν λόγω της σημαντικότητας της περιοχής για εμπορικούς και οικονομικούς λόγους, κι από τότε παρέμεινε ο τίτλος της πόλης δίπλα απ’ τ’ όνομα της. Κι έτσι κάπως οι Βέλγοι απέκτησαν την μικρότερη πόλη του κόσμου! Continue reading «Durbuy: Η μικρότερη πόλη του κόσμου»

Τι μπορείτε να δείτε τον Σεπτέμβριο

photo by monthlybrands.com.pk
photo by monthlybrands.com.pk

Γεια σας και καλό μήνα! Ήρθε λοιπόν και ο Σεπτέμβρης, ένας μήνας επαναπροσαρμογής στην καθημερινότητα κι έναρξης νέων καταστάσεων και συνθηκών. Δεν τον νιώθω καθόλου μήνα φθινοπωρινό αλλά μήνα απολύτως καλοκαιρινό αφού πολλούς Σεπτέμβρηδες της ζωής μου τους πέρασα κάνοντας διακοπές. Έτσι και φέτος, ο Σεπτέμβρης για ‘μένα θα ‘ναι κατά κύριο λόγο μήνας χαλάρωσης και χαρμόσυνων γεγονότων. Επίσης, το τέλος αυτού του μήνα θα με βρει – όπως και πολλούς/ες άλλες φαντάζομαι- να ξεκινώ νέες δραστηριότητες και ν’ αναλαμβάνω καινούριες ευθύνες. Όμως πόσο βαρετή θα ήταν η ζωή και χωρίς αυτές, σωστά;

Ανάμεσα λοιπόν στις νέες υποχρεώσεις και τα τελευταία μπάνια σας στη θάλασσα, σας προτείνω να δείτε κάποιες ταινίες ή να ξεκινήσετε μια καινούρια τηλεοπτική σειρά. Αυτές είναι οι προτάσεις μου γι’ αυτό το μήνα κι ελπίζω να τις βρείτε ενδιαφέρουσες!

Σας φιλώ προς το παρόν και σας εύχομαι ο Σεπτέμβριος σας να ‘ναι μοναδικά καλός! Continue reading «Τι μπορείτε να δείτε τον Σεπτέμβριο»

Βαρκελώνη: Η πόλη της Μεσογείου που δεν κοιμάται ποτέ

20160706_162343

Βρέθηκα στη Βαρκελώνη αμέσως μετά το Μαρόκο και λίγο πριν επιστρέψω στην Ολλανδία. Η γνωριμία μου μ’ αυτή την πόλη μετράει 10 χρόνια καθώς λίγο πριν κλείσω τα 20 μου έκανα το πρώτο μου ταξίδι στο εξωτερικό επισκεπτόμενη τρεις πόλεις της Ισπανίας παρέα με αγαπημένες φίλες. Ο σύντροφος μου δεν είχε επισκεφτεί ποτέ την Ισπανία και μια και τα αεροπορικά εισιτήρια ήταν αρκετά οικονομικά και είχαμε λίγες μέρες άδειας ακόμα, σκεφτήκαμε να πατήσουμε το πόδι μας και λιγάκι στην Ιβηρική Χερσόνησο!

20160706_163055Προσγειωθήκαμε μεσημεράκι, ο ήλιος έκαιγε και όσο πλησιάζαμε στο κέντρο η αίσθηση της υγρασίας γινόταν όλο και πιο έντονη πάνω μας. Για να φτάσουμε κοντά στον τόπο διαμονής μας πήραμε ένα λεωφορείο που η αποκλειστική δουλειά του είναι να πηγαινοφέρνει από και προς το κέντρο ανθρώπους που έρχονται ή φεύγουν απ’ το αεροδρόμιο της Βαρκελώνης (αν ψάξετε στο google σίγουρα θα είναι απ ‘τις πρώτες επιλογές μετακίνησης σας).

Κατεβήκαμε απ’ το λεωφορείο στην Placa de la Universitat (Πλατεία του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης) και προχωρήσαμε με τις βαλίτσες μας προς την Passeig de Gracia (απίθανη λεωφόρος με πολλά να δει και κάνει κανείς!) για να φτάσουμε στο σπίτι που είχαμε νοικιάσει. Με το που αφήσαμε τα πράγματα μας και πήραμε μια ανάσα βγήκαμε να εξερευνήσουμε την πόλη. Θα σας δώσω μια ιδέα για το τι κάναμε και τι καταφέραμε να δούμε τις επόμενες 4 μέρες ώστε αν ποτέ βρεθείτε στην πανέμορφη αυτή πόλη να ‘χετε μια ιδέα προς τα πού και πώς να κινηθείτε. Continue reading «Βαρκελώνη: Η πόλη της Μεσογείου που δεν κοιμάται ποτέ»

4 χρόνια «Της Φανής της φάνηκε ωραίο!»

20150813_003254

Σαν σήμερα πριν 4 χρόνια ανέβασα το πρώτο μου άρθρο σ’ αυτό εδώ το blog αναφέροντας πως επιτέλους είναι η ώρα ν’ αρχίσω να εκθέτω τις σκέψεις μου, τις εμπειρίες μου και τον τρόπο γραφής μου σ’ όσους θα έμπαιναν στη διαδικασία να με παρακολουθούν σ’ αυτή τη μικρή γωνιά του διαδικτύου.

4 χρόνια μετά και πολλά έχουν αλλάξει στη ζωή μου, στο προφίλ και το στυλ αυτού εδώ του blog, ενώ χαίρομαι που κάθε χρόνο συνομιλώ – με αφορμή αυτό το blog και όχι μόνο – με όλο και περισσότερο κόσμο. Χαίρομαι τόσο πολύ που μεγαλώνει αυτή η παρέα!

Σας ευχαριστώ πολύ που βρίσκεστε εδώ, που προχωράμε μαζί, που μοιραζόμαστε γνώμες, ιδέες κι εμπειρίες. Εύχομαι πολλά ακόμη χρόνια καλής και δημιουργικής επικοινωνίας για όλους τους φίλους και φίλες bloggers που με αγάπη και πάθος συνεχίζουν ν’ ανεβάζουν μοναδικά άρθρα στα εμπνευσμένα bloggoσπίτα τους!

Καλή συνέχεια σε όλους μας λοιπόν!

Καλή, παραγωγική χρονιά στο blog μου!

Την αγάπη μου και τα φιλιά μου σας στέλνω!

Φανή

Καζαμπλάνκα: Εκεί που η Δύση συναντάει την Ανατολή

20160704_141440

Δυο ημέρες πριν αποχωρήσω οριστικά για το Μαρόκο βρέθηκα στην Καζαμπλάνκα, στο βορειοδυτικό κομμάτι της χώρας. Η πρώτη μου διαπίστωση με το που πάτησα το ποδαράκι μου στο σιδηροδρομικό σταθμό κι άρχισα να κόβω βόλτες στα στενά της πόλης ήταν πως η θρυλική ταινία της δεκαετίας του ’40 που πήρε τ’ όνομα της πόλης δεν είχε ούτε ένα πλάνο που να παραπέμπει στην πραγματική Καζαμπλάνκα. Έτσι παρά το γνωστό όνομα της, η πόλη παρέμενε παντελώς άγνωστη για ‘μένα και γι’ αυτό έπρεπε να βάλω τα δυνατά μου να τη γνωρίσω καλύτερα.

20160703_171422Οι ντόπιοι την αποκαλούν “Casa” και τη θεωρούν την πόλη με τα πιο ευρωπαϊκά στάνταρ τόσο στην αρχιτεκτονική, όσο και στις συγκοινωνίες, το εμπόριο, το λιμάνι, το αεροδρόμιο. Ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας η οποία ανέκαθεν ήταν σημαντικό λιμάνι και πέρασμα τόσο στην Αφρική όσο και στον Ατλαντικό, άρα μοιραία μοιάζει περισσότερο με πόλη της Δύσης παρά της Ανατολής.

Αν η παραπάνω περιγραφή σας έκανε να πιστεύετε πως δεν αξίζει να δείτε μια πόλη που δε διαθέτει το παραδοσιακό στοιχείο του Μαρόκου, σας ζητώ να το ξανά-σκεφτείτε. Μπορεί να μη μιλάμε για μια γραφική πόλη, αλλά μιλάμε σίγουρα για μια ενδιαφέρουσα πόλη με πολλά να δει και να κάνει κανείς. Ποια είναι αυτά; Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε. Continue reading «Καζαμπλάνκα: Εκεί που η Δύση συναντάει την Ανατολή»

10 συχνές ερωτήσεις που μου κάνουν Έλληνες που θέλουν να μεταναστεύσουν στην Ολλανδία

20150405_160118

Τα τελευταία χρόνια που ζω στην Ολλανδία ουκ ολίγες φορές έχουν επικοινωνήσει μαζί μου Έλληνες που κατά κύριο λόγο κατοικούν στην Ελλάδα αλλά σκέφτονται να ‘ρθουν για “μια καλύτερη ζωή” στην Ολλανδία. Ξεκινούν – οι περισσότεροι χωρίς να με γνωρίζουν – να μου κάνουν από γενικές μέχρι πάρα πολύ ειδικές ερωτήσεις κι απ’ τη μεριά μου -παρ’ όλο που είναι τρομερά δύσκολο να “συμβουλεύω” για σημαντικά ζητήματα, άγνωστους σ’ εμένα ανθρώπους – προσπαθώ όπως κι όσους μπορώ, να τους βοηθήσω. Επειδή όμως μοιραία έχει τύχει ν’ απαντήσω ξανά και ξανά στα ίδια, αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο με τις πιο συχνές ερωτήσεις που έχω δεχθεί κι εγώ αλλά και πολλοί άλλοι Έλληνες που ζουν στην Ολλανδία ώστε να γλιτώσω χρόνο κι ενέργεια τόσο σ’ αυτούς που ρωτούν όσο και σ’ αυτούς που πρέπει να βρουν το χρόνο και τη διάθεση ν’ απαντήσουν (πιστέψτε με, είναι αφάνταστα κουραστικό για χρόνια να λες τα ίδια και τα ίδια). Ελπίζω λοιπόν μ’ αυτό το άρθρο να βοηθήσω κάπως τις συζητήσεις μεταξύ επίδοξων μεταναστών και Ελλήνων που ήδη ζουν στην Ολλανδία να γίνουν πιο ουσιαστικές. Continue reading «10 συχνές ερωτήσεις που μου κάνουν Έλληνες που θέλουν να μεταναστεύσουν στην Ολλανδία»

Ραμπάτ: Η χαμηλών τόνων πρωτεύουσα του Μαρόκου

20160701_180752

20160701_125222Στο Ραμπάτ φτάσαμε μεσημέρι Παρασκευής μετά από ένα καλό, δυναμωτικό γεύμα στο Venezia Ice στο σταθμό των τρένων του Φεζ (αν σας δοθεί η ευκαιρία δοκιμάστε το club sandwich ή τη φρουτοσαλάτα τους και θα με θυμηθείτε). Κλασσικά με “petit taxi” φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας τ’ οποίο βρισκόταν πολύ κοντά σε πολλά σημαντικά αξιοθέατα της πόλης. Μπήκαμε στο δωμάτιο μας, τακτοποιηθήκαμε και γρήγορα βγήκαμε για βόλτα στην πόλη, να προλάβουμε να δούμε πράγματα πριν νυχτώσει.

20160701_182227Η Παλιά Μεδίνα του Ραμπάτ ήταν μερικές εκατοντάδες βήματα μακριά. Καταμεσήμερο, ώρα πλήρους αιχμής και καλά-καλά δε μπορούσαμε να περπατήσουμε απ’ τον κόσμο που βλέπαμε. Η συγκεκριμένη Μεδίνα ήταν πολύ διαφορετική απ’ όλες τις άλλες που είχαμε δει ως τώρα: εντός των τειχών απλωνόταν σαν μια μεγάλη αγορά που έφτανε μέχρι το μοντέρνο κέντρο της πόλης με τα ψηλά κτίρια και τις φαρδιές λεωφόρους με τα τραμ, τα λεωφορεία, τα ακριβά αμάξια. Πρώτη φορά που περπατούσαμε μέσα σε Μεδίνα και δε μας σταμάτησε ούτε ένας άνθρωπος για να μας πουλήσει κάτι, να μας κάνει παζάρια. Οι πωλητές εκεί έμοιαζαν αυτάρκεις, μάλλον δεν είχαν μάθει να κυνηγάνε τουρίστες καθώς δεν πρέπει να ήταν και πολλοί αυτό που ερχόντουσαν προς το Ραμπάτ για τουρισμό. Έτσι το εμπόριο και η κάθε λογής συναλλαγές βασίζονται στους ντόπιους, στο εσωτερικό εμπόριο και όχι στην “ελεημοσύνη” των ξένων. Έτσι όσο στην αρχή μας παραξένεψε τ’ ότι κοιτούσαμε ανενόχλητοι βιτρίνες χωρίς κάποιον να μας απευθύνει το λόγο, τόσο στην πορεία μας άρεσε γιατί απολαμβάναμε τη βόλτα μας χωρίς παρεμβάσεις. Continue reading «Ραμπάτ: Η χαμηλών τόνων πρωτεύουσα του Μαρόκου»

Οι τηλεοπτικές σειρές που παρακολουθώ το 2016

photo by lexology.com
photo by lexology.com

Ποιες τηλεοπτικές σειρές ξεκίνησα πριν χρόνια να παρακολουθώ κι εξακολουθώ μέχρι σήμερα; Ορίστε η λίστα μου και οι λόγοι που συνεχίζω ακάθεκτη την παρακολούθηση τους… Continue reading «Οι τηλεοπτικές σειρές που παρακολουθώ το 2016»