Οι πιο απλές και γρήγορες πατάτες γιαχνί

“Τι να μαγειρέψω σήμερα;”. Δεν το συζητώ, αιώνιο ερώτημα, ειδικά όταν αυτονομούμαστε και είμαστε οι κύριοι υπεύθυνοι της καθημερινής διατροφής μας. Έτσι σήμερα που γι’ άλλη μια φορά αναρωτιόμουν τι στην ευχή να φτιάξω που να μη θέλει πολύ κόπο και χρόνο, σκέφτηκα τα πέντε κιλά πατάτες που αγόρασα πρόσφατα και είπα να φτιάξω ωραιότατες πατατούλες γιαχνί που πλάκα-πλάκα είχα να φτιάξω πάνω από 6 χρόνια!

Έκανα μια έρευνα συνταγών ώστε να δω τις διάφορες παραλλαγές που παίζουν εκεί έξω και τελικά κατέληξα πως θα τις φτιάξω λιτές κι απέριττες ώστε να μοιραστώ τη συνταγή μαζί σας και να μην προβληματιστείτε στο ελάχιστο την επόμενη φορά που θα επιδιώξετε να τις φτιάξετε. Αν έχετε τα ελάχιστα βασικά υλικά σπίτι σας, θα τις κάνετε και θα βγουν μια χαρά νόστιμες. Ιδού οι λεπτομέρειες: Συνέχεια ανάγνωσης «Οι πιο απλές και γρήγορες πατάτες γιαχνί»

Advertisements

Μια βόλτα στο Άμστερνταμ

Μουσική υπόκρουση για το άρθρο: “Lost in Amsterdam” από Parov Stelar

Είναι αλήθεια ότι στην περίπτωση που κάποιος θελήσει να επισκεφτεί την Ολλανδία, λογικά θα ξεκινήσει ή θα τελειώσει με το Άμστερνταμ ή τέλος πάντων θα επικεντρωθεί σ’ αυτό. Είναι απολύτως κατανοητό: Μιλάμε για μια από τις πιο διάσημες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και καλώς ή κακώς όλοι όταν σκέφτονται την Ολλανδία, κυρίως το Άμστερνταμ έχουν στο μυαλό τους.

Τώρα θα μου πείτε: Το Άμστερνταμ δεν είναι όλη η Ολλανδία. Ναι, σαφώς όπως και Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα ή το Παρίσι δεν είναι όλη η Γαλλία. Καμία αντίρρηση, αλλά δεν μπορούμε να αρνηθούμε στον εκάστοτε τουρίστα να αρχίσει από το πιο αντιπροσωπευτικό μέρος κάθε χώρας, σωστά; Και όπως και να το κάνουμε – σχεδόν – πάντα η αντιπροσωπευτική περιοχή κάθε χώρας είναι η πρωτεύουσα της.

Σεβόμενη λοιπόν την επιθυμία πολλών φίλων που έρχονται Ολλανδία να δουν κυρίως το Άμστερνταμ (και μετά ό,τι άλλο προλαβαίνουν) γράφω ένα απλό, κατατοπιστικό άρθρο για το τι μπορεί να κάνει κανείς στο Άμστερνταμ αν έχει κυρίως λίγο χρόνο στη διάθεση του (αν έχει πολύ μπορεί κάλλιστα – με τα πόδια ακόμη – να γνωρίσει όλη την πόλη). Παρ’ όλο που ζω στο Ρότερνταμ, έχω επισκεφτεί δεκάδες φορές την ολλανδική πρωτεύουσα και σήμερα λέω να σας πάω την κλασσική πια βόλτα που κάνω όταν αναλαμβάνω να ξεναγήσω αγαπημένα πρόσωπα από Ελλάδα. Συνήθως αυτή η βόλτα παίρνει τη μορφή ημερήσιας εκδρομής (ξεκινάμε από το πρωί το περπάτημα και αποχαιρετάμε το Άμστερνταμ το βραδάκι) οπότε έχετε στο μυαλό σας πως πάνω-κάτω όσα αναφέρω στη συνέχεια μπορείτε να τα κάνετε εκτός απροόπτου εντός μίας – λίγο απαιτητικής – ημέρας. Όσοι φυσικά έχετε περισσότερο χρόνο μπορείτε όλα να τα δείτε πιο χαλαρά, να κάνετε πολλές στάσεις και να απολαύσετε διαφορετικά το σεργιάνι σας.

Ξεκινάμε λοιπόν να κάνουμε μια ημερήσια βόλτα στο Άμστερνταμ. Έτοιμοι; Φύγαμε! Συνέχεια ανάγνωσης «Μια βόλτα στο Άμστερνταμ»

Εκδρομή στο ανεξάρτητο Μεσολόγγι

Την περασμένη άνοιξη είχα τη χαρά να κάνω την πρώτη μου επίσκεψη στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Έλεγα από τότε να στρωθώ να γράψω ένα ωραίο άρθρο για την εξόρμηση μου στο Μεσολόγγι και στα γύρω μέρη, αλλά η ζωή και οι καταιγιστικοί ρυθμοί της φέρνανε συνεχώς άλλες προτεραιότητες κι άλλα άρθρα μπροστά. Κάλλιο αργά όμως παρά ποτέ. Ώρα να σας πω γι’ αυτό το όμορφο, σύντομο ταξίδι μου που πάντα θα θυμάμαι με γλυκιά νοσταλγία.

Ήταν μια Παρασκευή του Μάη όταν ξεκινήσαμε με μία αγαπημένη φίλη να επισκεφτούμε μια παλιά συμφοιτήτρια της στο Μεσολόγγι. Ήθελε χρόνια να πάει, αλλά όλο κάτι προέκυπτε, όλο δεν το αποφάσιζε. Χρειάστηκε σε μια συζήτηση μας να πω δυο-τρεις φορές “Ρε συ πάμε κάπου” για να προτείνει εκείνη το Μεσολόγγι και τη φίλη που θα μας φιλοξενούσε. Το μόνο που έμενε να δούμε ήταν αν η φίλη θα δεχόταν να της φορτωθεί μια καλόβολη μεν αλλά παντελώς άγνωστη της κοπέλα δε. Κι αφού πήραμε και το τελικό εντάξει, ορίσαμε ημερομηνία ταξιδιού. Συνέχεια ανάγνωσης «Εκδρομή στο ανεξάρτητο Μεσολόγγι»

Ταινίες Φεβρουαρίου

photo by Boundless

Τις παρακάτω ταινίες τις είδα στο αεροπλάνο επιστρέφοντας από την Αργεντινή προς την Ευρώπη. Μου κράτησαν καλή συντροφιά κι έκαναν την σχεδόν 14ωρη πτήση μου ιδιαίτερα ευχάριστη. Ελπίζω ν’ αρέσουν και σ’ εσάς! Καλό μήνα σε όλους! Συνέχεια ανάγνωσης «Ταινίες Φεβρουαρίου»

«Φωτεινή» του Γρηγόριου Ξενόπουλου

Σε μια αυλή μιας πανσιόν, στο Puerto Iguazu της Αργεντινής τελείωσα αυτό το όμορφο βιβλίο. Μου το πήρε μια φίλη δώρο κατά τις καλοκαιρινές διακοπές της στη Ζάκυνθο λέγοντας μου πως από διαλέγοντας κάτι από τη μαγεία του νησιού, επέλεξε να μου φέρει ένα βιβλίο του ζακυνθινού Γρηγόριου Ξενόπουλου. Ώρα να σας πω λίγα λόγια γι’ αυτό το βιβλίο. Συνέχεια ανάγνωσης ««Φωτεινή» του Γρηγόριου Ξενόπουλου»

Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα όγδοη και τελευταία

Την τελευταία μας μέρα στο Ρέικιαβικ προσπαθήσαμε να γυρίσουμε και δούμε όσα είχαμε αφήσει να μας ξεφύγουν ή δεν προλαβαίναμε να δούμε τις δυο προηγούμενες μέρες. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα όγδοη και τελευταία»

Ταινίες Ιανουαρίου: Νέα χρόνια, δυναμική αρχή

photo by http://www.lostockac.co.uk

Άλλη μια χρονιά ξεκινάει κατά τη διάρκεια της οποίας θα βάλω τα δυνατά μου να σας προτείνω καλές ταινίες, ελπίζοντας τα γούστα μας να συμπίπτουν! Δε θέλω να πω πολλά, παρά μόνο να σας ευχηθώ να έχετε μια Καλή Χρονιά γεμάτη από στιγμές που θα σας κάνουν πολύ ευτυχισμένους! Συνέχεια ανάγνωσης «Ταινίες Ιανουαρίου: Νέα χρόνια, δυναμική αρχή»

Τι άκουσα το 2017;

Θα αποχαιρετήσω αυτόν τον χρόνο που πάει να φύγει, μουσικά. Κι επειδή δε θυμάμαι ακριβώς όλα τα τραγούδια και τις μουσικές που αγάπησα για πρώτη φορά ή απλά ξαναθυμήθηκα φέτος, θα χρησιμοποιήσω το timeline απ’ τον λογαριασμό μου στο Facebook και θα πάω από το πιο πρόσφατο στο πιο παλιό του 2017.

Γι’ άλλη μια φορά θα διαπιστώσετε ότι τα ακούσματα μου ποικίλλουν, σε βαθμό που ακόμη και φίλοι που με ξέρουν χρόνια σοκάρονται! Τι να κάνω; Αυτή είμαι και θα πρέπει να μ’ αγαπάτε με την τρέλα που κουβαλώ!

Δεκτά κάθε είδους σχόλια, προτάσεις κι αντιδράσεις! 😉 Σας εύχομαι ολόψυχα καλή Πρωτοχρονιά παρέα με πρόσωπα που αγαπάτε και σας αγαπούν!  Συνέχεια ανάγνωσης «Τι άκουσα το 2017;»

Χριστουγεννιάτικο παζάρι στο Leiden

Το σημερινό άρθρο μου δε θα έχει τόσα πολλά λόγια, μα θα έχει πολλές όμορφες χριστουγεννιάτικες εικόνες. Χθες το βράδυ λοιπόν επισκεφτήκαμε μια παρέα 6 ατόμων το χριστουγεννιάτικο παζάρι (στα ολλανδικά “kerstmarkt”) της γνωστής φοιτητούπολης Leiden, κοντά στο Άμστερνταμ.

Τα τελευταία χρόνια οι χριστουγεννιάτικες ολλανδικές αγορές της Ολλανδίας δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις αντίστοιχες γερμανικές ή ουγγρικές, τσέχικες ή άλλων χωρών. Ίσα-ίσα που πλέον οι Ολλανδοί προσφέρουν στα υπαίθρια χριστουγεννιάτικα παζάρια τους τόσο ολλανδικά προϊόντα όσο και σπεσιαλιτέ ή χαριτωμένα ρούχα κι αξεσουάρ άλλων χωρών, ενώ αποτελούν πόλο έλξης τόσο για τους ντόπιους όσο και για τους τουρίστες. Στη βόλτα που θα κάνουμε μαζί θα δείτε τι περίπου θα βρείτε σχεδόν σε κάθε χριστουγεννιάτικο παζάρι της Ολλανδίας. Συνέχεια ανάγνωσης «Χριστουγεννιάτικο παζάρι στο Leiden»

«Βασιλική» της Βάσως Νικολοπούλου

Το τελευταίο βιβλίο που λογικά ολοκληρώνω για το 2017 μου αφήνει μια γεύση έρωτα και πόνου. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο αλλά τα τελευταία 3 βιβλία που διάβασα ήταν όλα βαθιά ανθρώπινα, ωμά ρεαλιστικά κι επικεντρωμένα στις δυσκολίες και στις λιγότερες ευχάριστες συγκυρίες της ζωής. Έτσι και η Βασιλική είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τον έρωτα αλλά κυρίως για τη μαύρη, δύσκολη, σχεδόν αβάσταχτη πλευρά του. Συνέχεια ανάγνωσης ««Βασιλική» της Βάσως Νικολοπούλου»