Το παιδί σας φεύγει στο εξωτερικό για σπουδές ή δουλειά; Γονείς, μην αγχώνεστε!

Ήρθε η ώρα λοιπόν που το παιδί σας πρέπει να φύγει μακριά – εκτός της χώρας που γεννήθηκε και μεγάλωσε – για να σπουδάσει ή να δουλέψει. Όσα άρθρα και συμβουλές παρηγοριάς κι αν γραφτούν, το σίγουρο είναι ένα: Οι περισσότεροι γονείς φρικάρουν όταν πρέπει να αποχωριστούν το παιδί τους, ειδικά εάν αυτό ετοιμάζεται να μετακομίσει μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Όσο πλησιάζει ο αποχωρισμός, οι περισσότεροι γονείς εύλογα θα αναρωτιούνται εάν κάνουν καλά που αφήνουν το παιδί τους να φύγει. Παράλληλα, θ’ ανησυχούν για όσα θα έχει ν’ αντιμετωπίσει σε μια ξένη χώρα, χωρίς την υποστήριξη και τη βοήθεια των δικών του ανθρώπων.

Αγαπητοί γονείς, προκειμένου να παραμείνετε όντως ψύχραιμοι κι αισιόδοξοι θα πρέπει να θυμάστε: Στη θέση σας νωρίτερα βρέθηκαν πολλοί γονείς οι οποίοι είχαν ακριβώς τις ίδιες ανησυχίες μ’ εσάς. Επίσης, πολλά άλλα παιδιά πριν το δικό σας χρειάστηκε να φύγουν μακριά από το σπίτι και τη χώρα τους για να κυνηγήσουν το μέλλον τους. Όπως εκείνα τα παιδιά κατάφεραν να επιβιώσουν και να επιτύχουν αργά ή γρήγορα τους στόχους τους, έτσι θα τα καταφέρει και το δικό σας παιδί.

Αν παρ’ όλα αυτά δυσκολεύεστε αρκετά να διαχειριστείτε το στρες του αποχωρισμού ή θεωρείται πως το παιδί σας θα βιώσει προκλήσεις οι οποίες μπορούν να απειλήσουν την ψυχική του υγεία, να ξέρετε πως πάντα υπάρχουν λύσεις: Συνέχεια ανάγνωσης «Το παιδί σας φεύγει στο εξωτερικό για σπουδές ή δουλειά; Γονείς, μην αγχώνεστε!»

Advertisements

30 χρόνια, 20 χώρες

Τη σημερινή και φετινή ανάρτηση των γενεθλίων μου ξεκίνησα να τη γράφω μήνες πριν. Ήξερα πάρα πολύ καλά τι ήθελα ν’ αναρτήσω για τα 30α γενέθλια μου! Ούτε απολογισμούς ζωής, ούτε υποσχέσεις για νέα μεγαλόπνοα σχέδια. Αυτό για το οποίο θέλω να μιλήσω σήμερα είναι ένα και πολύ συγκεκριμένο: Τα ταξίδια μου. Πού πήγα στη μέχρι τώρα ζωή μου; Μέσα σε δυο γραμμές τι θα ανέφερα πως μου έμεινε στο μυαλό από κάθε χώρα; Για ποιο λόγο θα σας συνιστούσα να επισκεφτείτε την κάθε χώρα;

Με τα ταξίδια μου συμβαίνει συχνά ό,τι ακριβώς μου συμβαίνει με τα βιβλία και τις γευστικές απολαύσεις: Ποτέ δεν μου είναι αρκετά και πάντα πρέπει να ονειρευτώ τα επόμενα! Όμως, πάντα βαθιά μέσα μου έχω την επίγνωση πως όλα θέλουν μέτρο και φυσικά η αγάπη δεν έρχεται πάντα μέσα από την ποσότητα αλλά και μέσα από την ποιότητα. Γι’ αυτό λοιπόν κάνω αυτή την ανάρτηση σήμερα. Το παρόν άρθρο είναι πάνω απ’ όλα ένα άρθρο ευγνωμοσύνης. Είμαι ευγνώμων που πάτησα το πόδι μου σε όλα αυτά τα μέρη και δεν ξεχνώ ποτέ πως πολλοί και πολλές θα ήθελαν να ταξιδέψουν λίγο περισσότερο στη ζωή τους αλλά για διαφόρους λόγους δεν μπορούν να το κάνουν. Επειδή λοιπόν μπορεί και για ‘μένα να ‘ρθει εκείνη η μέρα που εξαιτίας κάποιου περισσότερου ή λιγότερο σοβαρού λόγου δε θα είμαι σε θέση να ταξιδέψω (τόσο πολύ), να σας πω πως ήδη νιώθω μια απέραντη χαρά για όλα τα παρακάτω μέρη που είδα, για τους ανθρώπους που συνάντησα, για τα φαγητά που δοκίμασα, για τις όμορφες φωτογραφίες που τράβηξα. Θέλω πολύ να προσθέσω κι άλλες χώρες στο scratch map μου, αλλά πλέον ξέρω πως όλα θέλουν τον χρόνο τους και τον τρόπο τους.

Αν θέλετε να μου δώσετε μια ευχή σήμερα, σας ζητώ να μου ευχηθείτε – πέρα από υγεία που σίγουρα χρειάζομαι – να κάνω πολλά ταξίδια, τόσο κυριολεκτικά, όσο και μεταφορικά. Ευχηθείτε μου ταξίδια που μπορώ να κάνω με αεροπλάνο, τρένο, λεωφορείο, ποδήλατο ή τα δυο μου πόδια και ταξίδια που μπορώ να κάνω με το μυαλό και την καρδιά μου. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως τα δεύτερα είναι εξίσου πολύτιμα με τα πρώτα!

Θ’ αναφερθώ στις 20 χώρες που επισκέφτηκα κατά χρονολογική σειρά (από το πρώτο έως και το πιο πρόσφατο μου ταξίδι). Σ’ αυτές τις χώρες ταξίδεψα τα τελευταία περίπου έντεκα χρόνια της ζωής μου, καθώς πριν τα 19,5 μου δεν είχα βγει ποτέ εκτός Ελλάδος. Οπότε με βάση κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς από τότε που άρχισα να ταξιδεύω επισκέπτομαι 1,8 χώρες ανά έτος. Κάποιες χρονιές έκατσα εντελώς στα αυγά μου και κάποιες άλλες χρονιές τα πήγα πολύ καλύτερα! Για να δούμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον!

Προς το παρόν όμως ας δούμε πώς τα πήγα έως και σήμερα: Συνέχεια ανάγνωσης «30 χρόνια, 20 χώρες»

Ε, ναι! 1.000.000 αναγνώσεις!

Τι υπέροχο 7ψηφιο νουμεράκι είναι αυτό! Τι μεγάλο δώρο η παρουσία σας και η αγάπη σας σ’ αυτό εδώ το blog!

Αυτό το blog φτιάχτηκε περίπου πριν 6 χρόνια με τη σκέψη ότι δε θα διαβάζεται παρά από ελάχιστους ανθρώπους (αν δεν το πίστευα αρχικά αυτό, δε θα τολμούσα ποτέ να το ξεκινήσω απ’ την ντροπή μου!) αλλά τελικά από τότε μπήκε πολύ νερό στο αυλάκι, εγώ τόλμησα περισσότερο, τα posts αυξήθηκαν και βρεθήκατε κι όλοι/ες εσείς να απογειώσετε κάτι που άρχισε τελείως ερασιτεχνικά κι αδέξια.

Θέλω να ευχαριστήσω τόσο όσους και όσες απλά περάσατε κάποια στιγμή από εδώ, σταθήκατε για λίγο και ίσως δεν ξανά επιστρέψατε ποτέ, αλλά κι εκείνους κι εκείνες που μετά την πρώτη φορά, έτυχε και ξανά επιστρέψατε. Ελπίζω όλοι/ες να βρήκατε κάτι απ’ αυτά που ψάχνατε, σ’ αυτό το blog.

Όμως, το πιο σημαντικό και μεγάλο ευχαριστώ το χρωστάω σε όλους και όλες εσάς που περνάτε συστηματικά από εδώ, με διαβάζετε κι αφήνετε τα ενδιαφέροντα σχόλια σας τα οποία κάθε φορά με πολλή χαρά διαβάζω! Εσάς τους μοναδικούς συνοδοιπόρους σας ευχαριστώ μέχρι τον ουρανό και πάλι πίσω γιατί χωρίς την ενθάρρυνση σας και την ωραία επικοινωνία μας πολύ δύσκολα θα φτάναμε στο σημερινό αποτέλεσμα! Ναι, μαζί φτάσαμε εδώ πού φτάσαμε κι ελπίζω η πορεία ως εδώ να ήταν τόσο ευχάριστη για εσάς όσο ήταν και για ‘μένα!

Σας αφήνω μ’ ένα αγαπημένο μου τραγούδι. Κάθε φορά που το ακούω χαμογελώ αυθόρμητα.

Η “λιακάδα” που έχω τώρα μες την καρδιά μου ήρθε μέσα από εσάς και με όλη μου τη δύναμη σας τη στέλνω πίσω! Να είστε όλοι και όλες καλά!

Τα φιλιά μου,

Φανή

Τέσσερις ταινίες για τον Μάιο: Ποικιλία να ‘χουμε!

umd.edu

Μπήκαμε ίσως στον πιο αγαπημένο μου μήνα, τον Μάη, και θέλω να σας προτείνω διαφορετικές μεταξύ τους ταινίες, αλλά όλες ενδιαφέρουσες, πιστέψτε με!

Καλό μήνα σε όλους και όλες εκεί έξω! Συνέχεια ανάγνωσης «Τέσσερις ταινίες για τον Μάιο: Ποικιλία να ‘χουμε!»

Καθολικό Πάσχα στην μαγική Πράγα

Το φετινό καθολικό Πάσχα είπαμε 5 φίλοι να πάμε για ένα τετραήμερο στην Πράγα. Κάτι τα φθηνά τα εισιτήρια, κάτι οι μαζεμένες αργίες, κάτι που ο καιρός είχε αρχίσει να φτιάχνει, δεν το σκεφτήκαμε πολύ και κλείσαμε άμεσα και διαμονή. Στην πορεία ο ένας μας την έκανε γι’ αλλού (ας όψεται ο έρωτας!) όμως και πάλι οι υπόλοιποι δεν πτοηθήκαμε: Θα πηγαίναμε Πράγα και θα περνούσαμε όσο το δυνατόν καλύτερα!

Εδώ να πω πως είχα ακούσει πολύ καλά λόγια για την πρωτεύουσα της Τσεχίας, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν πως θα ένιωθα τέτοιο θαυμασμό εξερευνώντας αυτή την υπέροχη πόλη! Μπορώ εύκολα να πω πως η Πράγα πλέον ανήκει στις πιο αγαπημένες μου ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κι ευχαρίστως ξανά πεταγόμουν κάποτε εάν βόλευαν και το επέτρεπαν οι συνθήκες. Συνέχεια ανάγνωσης «Καθολικό Πάσχα στην μαγική Πράγα»

«Τολμώ» από τη Σπεράντζα Βρανά

Ποτέ μου δε θα το πίστευα όταν τις προάλλες έριχνα μια ματιά στα στοιβαγμένα βιβλία μου ότι θα έπιανα στα χέρια μου την αυτοβιογραφία της Σπεράντζας Βρανά και πως ενστικτωδώς θα έλεγα «Ήρθε η ώρα σου!». Την είχα αγοράσει 2-3 χρόνια πριν αν θυμάμαι καλά σκεπτόμενη πως πάντα ήθελα να διαβάσω γραπτό κείμενο απ’ αυτή την πληθωρική γυναίκα – σε εμφάνιση και χαρακτήρα – η οποία σφράγισε με μοναδικό τρόπο την ιστορία του ελληνικού θεάτρου και σινεμά. Συνέχεια ανάγνωσης ««Τολμώ» από τη Σπεράντζα Βρανά»

Versatile Blogger Award: Τα βραβεία που μας φτιάχνουν το κέφι!

Πρέπει να το παραδεχθώ: Τα βραβεία είναι υπέροχα ειδικά εάν τα λαμβάνεις από ανθρώπους που εκτιμάς για το έργο τους ή ακόμη και τον χαρακτήρα τους! Έλαβα λοιπόν μία μπλογκό-βράβευση από ένα πολύ αγαπημένο μου μπλογκ, το stylerivegauche. Πρόκειται για μία όαση θετικής ενέργειας, τέχνης και κουλτούρας ενώ οι ιδιοκτήτριες και συγγραφείς του μπλογκ αυτού γράφουν με καταπληκτική όρεξη για όσα αγαπούν να ακούν, να διαβάζουν, να βλέπουν, γενικά να δοκιμάζουν.

Bluebell 33

Κι επειδή πάντα θέλω να τιμώ τους ανθρώπους που με στηρίζουν απαντώ με τη σειρά μου στις ερωτήσεις σχετικά με βιβλία που απάντησε και η sweet jane eyre, ενώ λίγο παρακάτω θα αναφερθώ σε 10 μπλογκς που ξεχωρίζω, προσπαθώντας επίτηδες να μην συμπεριλάβω μπλογκς που ήδη αναφέρθηκαν στο stylerivegauche, ώστε να πάει το βραβείο σε περισσότερα χέρια αγαπητών μπλόγκερς! Συνέχεια ανάγνωσης «Versatile Blogger Award: Τα βραβεία που μας φτιάχνουν το κέφι!»

«Ρένα» του Αυγούστου Κορτώ

Τελείωσα ακόμη ένα βιβλίο του ταλαντούχου Αυγούστου Κορτώ και θέλω να σας πω δυο λόγια γι’ αυτό. Σε αντίθεση με άλλα βιβλία του που έχω διαβάσει και τα οποία ήταν αυτοβιογραφικά, εδώ έχουμε να κάνουμε μ’ ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Τα ιστορικά γεγονότα που διηγείται η “Ρένα” του βιβλίου πράγματι συνέβησαν, όμως ο συγγραφέας μας διαβεβαιώνει εξ αρχής πως κανένας από τους βασικούς ήρωες δεν υπήρξε στ’ αλήθεια. Συνέχεια ανάγνωσης ««Ρένα» του Αυγούστου Κορτώ»

Τρεις ταινίες & μια τηλεοπτική σειρά για τον Απρίλιο

Moonlight Cinema

Νομίζω πως το τελευταίο διάστημα παρακολούθησα ταινίες που μου άρεσαν αλλά δεν με ξετρέλαναν. Αυτό δε σημαίνει απαραιτήτως πως οι ταινίες δεν ήταν καλές, αλλά ίσως εγώ δεν μπόρεσα να τις βάλω μες την καρδιά μου. Λογικά θα υπάρχουν και τέτοιες περίοδοι που θα βλέπω διάφορα και θα μ’ ενθουσιάζουν λίγα απ’ αυτά. Παρ’ όλα αυτά θέλω να επισημάνω τα καλά των όσων παρακολούθησα γιατί ανεξαρτήτως της δικής μου αποδοχής, πιστεύω πως πολλοί ενδεχομένως να ενθουσιαστούν μαζί τους. Συνέχεια ανάγνωσης «Τρεις ταινίες & μια τηλεοπτική σειρά για τον Απρίλιο»

«Αναδυομένη» του Γρηγορίου Ξενόπουλου

Ακόμη ένα βιβλίο του Γρηγορίου Ξενόπουλου τελείωσα σήμερα και πλέον νιώθω πως η αγάπη και η απεριόριστη εκτίμηση μου γι’ αυτόν τον συγγραφέα απλά μεγαλώνει. Έλεγα να μη διαβάσω πάλι Ξενόπουλο, να πάω κάπου αλλού, να ξανά πιάσω την ξένη λογοτεχνία. Όμως κοιτώντας όσα βιβλία κρατώ στην άκρη πια και θέλω οπωσδήποτε να διαβάσω, στάθηκα για λίγο στο όμορφο εξώφυλλο του αδιάβαστου βιβλίου και σκέφτηκα: “Τι εκατό, τι εκατόν ένα;”. Κι έτσι το πήρα αποφασισμένη στα χέρια μου. Συνέχεια ανάγνωσης ««Αναδυομένη» του Γρηγορίου Ξενόπουλου»