2 Βιβλιο-προτάσεις για μικρά και μεγάλα παιδιά!

img_20170214_121811

img_20170214_131206

Το τελευταίο διάστημα βοηθάει η δουλειά μου και σχεδόν κάθε εβδομάδα θα πάρω στα χέρια μου παιδικά βιβλιαράκια τα οποία διαβάζουν μικροί μου φίλοι και μαζί τους φυσικά τα διαβάζω κι εγώ! Έτσι σήμερα έχω άλλες δυο ξεχωριστές προτάσεις για παιδικό βιβλίο. Θα σας μιλήσω για ένα ελληνικό κι ένα αγγλικό.

Συνέχεια ανάγνωσης «2 Βιβλιο-προτάσεις για μικρά και μεγάλα παιδιά!»

Ντοκιμαντέρ «4,1 miles» της Δάφνης Ματζιαράκη

Στις φετινές υποψηφιότητες των Όσκαρ οι Έλληνες δημιουργοί φαίνεται να έχουν την τιμητική τους! Στα ονόματα των υποψηφίων για να κερδίσουν ένα Χρυσό Αγαλματίδιο δεν φιγουράρουν μόνο τα ονόματα των Λάνθιμου-Φιλίππου για το ομολογουμένως πρωτότυπο σενάριο της ταινίας «Αστακός» αλλά και το όνομα της Δάφνης Ματζιαράκη για το μίνι ντοκιμαντέρ της «4,1 miles».

Το ντοκιμαντέρ της Ελληνίδας φοιτήτριας δημοσιογραφίας μιλάει για την ανθρωπιστική κρίση που έφερε ο πόλεμος της Συρίας και την οποία αντιλήφθηκαν πλήρως οι κάτοικοι της Λέσβου καθώς και πολλοί άλλοι νησιώτες του Αιγαίου. Στα 20 λεπτά που διαρκεί το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ παρακολουθούμε τη ζωή του Κυριάκου Παπαδόπουλου, ενός λιμενικού που κυριολεκτικά δαμάζει εδώ και χρόνια τα κύματα με το σκάφος του και με το προσωπικό που τον ακολουθεί πιστά παντού, προκειμένου να σώσει όσες περισσότερες ανθρώπινες ζωές είναι δυνατόν. Η κάμερα καταγράφει τη ζωή του στο νησί, τις μέρες και τις νύχτες του στη θάλασσα, την τρομακτική δυσκολία που ενέχει η διάσωση ανθρώπων που δεν ξέρουν κολύμπι απ’ τα αγριεμένα νερά, τα θλιμμένα μάτια του στο τέλος κάθε κουραστικής ημέρας τα οποία δυσκολεύονται να κρύψουν την αγωνία για το τι μπορούν ν’ αντικρύσουν το επόμενο και το μεθεπόμενο πρωινό.

Ένα ντοκιμαντέρ που κόβει την ανάσα, που είναι ικανό να διδάξει ανθρωπισμό, λεβεντιά, καλοσύνη, αλτρουϊσμό. Είτε η κυρία Ματζιαράκη κερδίσει το φετινό Όσκαρ, είτε όχι, η δουλειά της είναι ένα κόσμημα το οποίο αξίζει και ΠΡΕΠΕΙ να το παρακολουθήσουν όλοι!

Ταινίες Φεβρουαρίου

photo by iNotos
photo by iNotos

Καλό μήνα σε όλους σας! Αυτό τον μήνα επιστρέφω δριμύτερη με τέσσερις νέες προτάσεις για ταινίες. Προσπάθησα γι’ ακόμη μια φορά να προτείνω ταινίες οι οποίες είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους – αλλά όλες ιδιαίτερα αξιόλογες – κι ελπίζω να το κατάφερα. Κλασσικά περιμένω τα πολύτιμα σχόλια σας. Είδατε κάποια/ες απ’ αυτές τις ταινίες; Σας άρεσαν; Και φυσικά περιμένω και δικές σας προτάσεις! Σας φιλώ όλους πολύ! Συνέχεια ανάγνωσης «Ταινίες Φεβρουαρίου»

Διαβάζοντας «Το καράβι της γιορτής» της Έλενας Αρτζανίδου και «Τα τρία μικρά λυκάκια» του Ευγένιου Τριβιζά

img_20170129_145744

Το τελευταίο διάστημα η ζωή μου επιφύλαξε να βρεθώ σ’ έναν νέο επαγγελματικό χώρο στον οποίο κατά κύριο λόγο δουλεύω με παιδιά. Η χαρά μου για την νέα αυτή εμπειρία είναι μεγάλη και τα οφέλη που αποκομίζω σαν επαγγελματίας αλλά κυρίως σαν άνθρωπος είναι τεράστια. Αυτό που συνειδητοποιώ κάθε μέρα όλο και περισσότερο είναι πως τα παιδιά μπορούν να σου ξανά μάθουν τη ζωή απ’ την αρχή ή μπορούν να σου θυμίσουν πράγματα που δυστυχώς ξέχασες με την πάροδο των ετών και το πέρασμα από τον “παιδικό κόσμο” στον “κόσμο των μεγάλων”.

Ένας πιο έμμεσος τρόπος να θυμηθεί κανείς όσα ποτέ δεν έπρεπε να είχε ξεχάσει είναι μέσω του διαβάσματος παιδικών βιβλίων. Ευχαριστώ ιδιαίτερα έναν εκπληκτικό συνάδελφο που μου έδωσε την ευκαιρία να διαβάσω νέους Έλληνες συγγραφείς που ασχολούνται με όρεξη κι αγάπη με το παιδικό βιβλίο αλλά και γιατί μου δάνεισε ένα πολύ γνωστό βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά. Πάντα ήθελα να διαβάσω έργα του σπουδαίου αυτού συγγραφέα κι επιτέλους ήρθε η ώρα! Συνέχεια ανάγνωσης «Διαβάζοντας «Το καράβι της γιορτής» της Έλενας Αρτζανίδου και «Τα τρία μικρά λυκάκια» του Ευγένιου Τριβιζά»

Ταινίες που έχουν ήρωες άτομα με αναπηρίες

photo by www.disabilitylegalservices.co.uk
photo by http://www.disabilitylegalservices.co.uk

Στην εποχή της εικόνας, της βιτρίνας και της ανάγκης ανάδειξης της τελειότητας στα πάντα έχουμε βαλθεί να προβάλλουμε ανθρώπους που έχουν εκπαιδευτεί να μη δείχνουν τίποτε λιγότερο από αψεγάδιαστοι. Αυτά όμως είναι τα αληθινά ανθρώπινα όντα; Ζωντανές κούκλες που δεν έχουν λάθη, ελαττώματα, ατέλειες, αποτυχίες; Όσο συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως ο άνθρωπος ΟΦΕΙΛΕΙ να είναι αυτό το τέλειο που πολλοί υπερασπίζονται – κυρίως για να θησαυρίσουν εκμεταλλευόμενοι τα όνειρα και τις αδυναμίες των υπόλοιπων – τόσο δε θ’ αφήσουμε ποτέ χώρο στην αληθινή ανθρώπινη φύση που είναι βαθιά ατελής και γι’ αυτό αφάνταστα γοητευτική να δείξει τις πραγματικές της όψεις.

Ευτυχώς, που ο τομέας της Τέχνης – όπως και κάποιοι άλλοι τομείς κυρίως ανθρωπιστικών επιστημών – προσπάθησε κι εξακολουθεί να προσπαθεί με αφοσίωση και συγκλονιστική ανθρωπιά, όχι απλά να μιλήσει για τις ατέλειες, αλλά να τις μετατρέψει σε αντικείμενο αγάπης, προσοχής, αποδοχής. Έτσι πέρα από εμπνευσμένα έργα ζωγραφικής και φωτογραφίες ξεχωριστής αισθητικής δημιουργούνται και ταινίες που θέλουν να πουν αλήθειες, να μιλήσουν μια γλώσσα που καταλαβαίνουν οι περισσότεροι, ν’ αναδείξουν ένα κοινωνικό ζήτημα, όπως είναι η διαχείριση οποιασδήποτε αναπηρίας και να ρίξουν το φως της κατανόησης πάνω της. Είστε έτοιμοι για μια διαφορετική λίστα ταινιών; Συνέχεια ανάγνωσης «Ταινίες που έχουν ήρωες άτομα με αναπηρίες»

Βίντεο: «Why do we feel nostalgia?»

Νιώθετε συχνά νοσταλγία για ένα αγαπημένο μέρος, γι’ ανθρώπους που δεν βλέπετε συχνά, για τον τόπο που μεγαλώσατε; Στο συγκεκριμένο βιντεάκι εξηγείται το συναίσθημα της νοσταλγίας και δίδεται τόσο η αρνητική όσο και η θετική σημασία αυτού του πολύ οικείου σε όλους μας ψυχονοητικού φαινομένου.

Η νοσταλγία δεν είναι κάτι που μας χωρίζει, είναι κάτι που μας ενώνει. Όλοι αγαπάμε, όλοι μελαγχολούμε, όλοι θλιβόμαστε, όλοι καλούμαστε να προσαρμοστούμε σ’ αυτά που έχουμε τώρα. Η νοσταλγία δεν είναι λόγος και συναίσθημα βαθιάς αέναης λύπης, αλλά μπορεί να είναι και λόγος γλυκιάς εσωτερικής γαλήνης και χαράς. Τα πάντα γύρω μας μπορούν να μας θυμίσουν ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε. Αρκεί να ζούμε την κάθε μας στιγμή ουσιαστικά, με βούληση και διάθεση να χτίσουμε νέες μοναδικές εμπειρίες ακριβώς εδώ που βρισκόμαστε.

“Η Ρίνα η Αστερίνα δεν έχει μυστικά από τη μαμά» της Ελένης Δασκαλάκη

Μέσα από μια ανάρτηση του shape.gr είχα την ευκαιρία να διαβάσω το νέο παιδικό παραμύθι της αγαπημένης blogger Ελένης (myfortysomethingworld) το οποίο έχει σαν θέμα την παιδική σεξουαλική παρενόχληση. Εδώ και καιρό διάβαζα αναρτήσεις της Ελένης για τη δημιουργία του βιβλίου και για κάποιες εκδηλώσεις ενημέρωσης κι ευαισθητοποίησης για την παιδική κακοποίηση στις οποίες συμμετείχε. Τελικά διάβασα και το βιβλιαράκι της και θέλω πολύ να μιλήσω γι’ αυτό!

Η Ελένη γράφει ένα παραμύθι έξυπνο, γεμάτο όμορφες εικόνες του βυθού της θάλασσας. Ξεκινάει την ιστορία της φροντίζοντας να εξάψει τη φαντασία του παιδιού ώστε μετά έχοντας κερδίσει τη συνολική του προσοχή, να μπορέσει να του μιλήσει για το σοβαρό θέμα του βιβλίου. Το παιδί πρέπει ομαλά να καταλάβει πως έχει η κατάσταση, πως αντιλαμβάνεται η μικρή ηρωίδα η Ρίνα τον κόσμο και τι ακριβώς της συμβαίνει με απρόβλεπτο τρόπο. Το παιδί καλείται μες την ομορφιά του παραμυθιού ν’ αντιληφθεί το αρνητικό στοιχείο, να το απομονώσει από την υπόλοιπη ιστορία και να μπορεί ξεκάθαρα να πει γιατί η εμπειρία της Ρίνας θα μπορούσε να ‘ναι κακή για το οποιοδήποτε παιδί.

%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%81

Το παραμυθάκι αυτό είναι θησαυρός για τους γονείς που ανησυχούν ή φοβούνται και δεν ξέρουν πως να μιλήσουν στο παιδί τους για την σεξουαλική παρενόχληση. Η Ελένη δωρίζει στους γονείς τον τρόπο και τα λόγια να να ξεκινήσουν τη συζήτηση ενός σημαντικού και πολύ σοβαρού θέματος.

Η ιστορία της Ρίνας, της Αστερίνας έχει ήδη αναδημοσιευτεί από αρκετά blogs οπότε παρακάτω την αναδημοσιεύω κι εγώ, μαντεύοντας πως θα συμφωνήσει και η Ελένη με αυτή μου την πρωτοβουλία.

Αν ακόμη δεν ξέρετε πως να μιλήσετε στα παιδιά σας για τις επιτρεπτές και τις μη επιτρεπτές σχέσεις τους με τους ενήλικες, τώρα έχετε έναν οδηγό για να το κάνετε: Το παραμύθι της Ελένης! Συνέχεια ανάγνωσης «“Η Ρίνα η Αστερίνα δεν έχει μυστικά από τη μαμά» της Ελένης Δασκαλάκη»

Βόλτες στο χριστουγεννιάτικο Βερολίνο

img_20161216_210929

Στα μέσα Δεκέμβρη αποφασίσαμε με τον άντρα μου και δυο ακόμα φίλους να πάμε ένα τριήμερο στο Βερολίνο. Ο καιρός ήταν σχετικά καλός (εννοούμε πάντα πως δεν έβρεχε!), το κλίμα ήταν γιορτινό (ένεκα των Χριστουγέννων που πλησίαζαν) και όλοι είχαμε διάθεση να ξεφύγουμε απ’ την καθημερινότητα και να δούμε ένα καινούριο μέρος. Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε το ταξίδι Ρότερνταμ – Βερολίνο με αμάξι και δεν το μετανιώσαμε καθόλου. Ήταν περίπου 7 ώρες ταξίδι (σύνολο 14 ώρες με την επιστροφή) αλλά πέρασαν τόσο ευχάριστα που κανένας μας δεν διαμαρτυρήθηκε. Ειλικρινά δε θα μας ενοχλούσε αν έπρεπε να ταξιδέψουμε και λίγο παραπάνω!

Φτάσαμε Παρασκευή απόγευμα στο Βερολίνο κι αμέσως ψάξαμε να βρούμε το διαμέρισμα που είχαμε κάνει κράτηση (μέσω airbnb) κοντά στην περιοχή του – ομολογουμένως ακριβού – εμπορικού κέντρου KaDeWe (πλησιέστερη στάση μετρό Wittenbergplatz). Αφήσαμε γρήγορα τα πράγματα μας στο σπίτι και φορώντας γάντια, κασκόλ, σκουφιά βρήκαμε να γνωρίσουμε το Βερολίνο.

img_20161216_230057Το Βερολίνο παραμονές Χριστουγέννων είναι πανέμορφο, στολισμένο παντού, γεμάτο χριστουγεννιάτικες αγορές. Αξίζει να πάτε σε όλες μία-μία και να δοκιμάσετε τα τοπικά γερμανικά προϊόντα (λουκάνικα, μπύρες, γλυκά) αλλά και να πάρετε γεύση από διαφορετικές κουζίνες και να ψωνίσετε τα χριστουγεννιάτικα δωράκια σας. Ακόμη πολλά σουβενίρ θα τα βρείτε αρκετά πιο οικονομικά σε πάγκους αγορών παρά σε αντίστοιχα τουριστικά μαγαζιά, οπότε ρίξτε μια ματιά και στα αναμνηστικά δωράκια που σας προτείνουν.

Φυσικά θα φυλάξετε χρόνο για να δείτε και μερικά από τα τα highlights της πόλης του Βερολίνου – τα οποία είναι όμορφα και δημοφιλή όλες τις ημέρες του έτους. Ας δούμε λίγο αναλυτικότερα που αξίζει να σεργιανίσετε και τι πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε έστω και μία φορά. Συνέχεια ανάγνωσης «Βόλτες στο χριστουγεννιάτικο Βερολίνο»

“Ψύλλοι στα αυτιά” στο ΚΘΒΕ

img_20170107_235031

Το πολύ γνωστό έργο του Ζωρζ Φεντώ ανέβηκε μες το 2016 απ’ το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σκηνοθεσία Γιάννη Αναστασάκη. Πρόκειται για μια γρήγορη φάρσα που γράφτηκε το 1907 και αφορά το διαχρονικό θέμα των συζυγικών σχέσεων, της απιστίας και της ανθρώπινης φύσης πάνω στον έρωτα, το φλερτ, την ερωτική διεκδίκηση.

Σαν γενικό συμπέρασμα, θα πω πως πρόκειται για μια αξιοπρόσεκτη παράσταση, πολύ καλά δουλεμένη. Η σκηνοθεσία είναι πολύ καλή, με σωστό ρυθμό, οι ηθοποιοί είναι ένας κι ένας, τα σκηνικά είναι υπέροχα. Γενικά από άποψη παραγωγής και στησίματος της παράστασης έγινε πολύ καλή δουλειά.

img_20170108_003434

Αυτό που δε μ’ ενθουσίασε είναι το ίδιο το έργο νομίζω. Παρ’ όλο που ο Φεντώ θεωρείται μετρ στο είδος της συζυγικής-ερωτικής φαρσοκωμωδίας, το “Ψύλλοι στα αυτιά” παραμένει – για ‘μένα – μια εύκολη, αρκετά επίπεδη και χωρίς εκρήξεις κωμωδία. Δεν ξέρω βέβαια αν παίζει ρόλο το γεγονός πως μιλάμε για ένα έργο που γράφτηκε πριν από 100 και βάλε χρόνια, οπότε αναγκαστικά πολλά πράγματα λέγονταν και λαμβάνονταν διαφορετικά μέσω της τέχνης τότε, ενώ μια ερωτική κωμωδία του τότε όφειλε να ‘ναι πολύ πιο αθώα σε σχέση με μία του σήμερα. Δεν ξέρω αν φταίω κι εγώ που πάντα σε μια θεατρική μεταφορά ενός κλασσικού έργου ψάχνω να βρω πινελιές νεοτερισμού. Η τελική μου αίσθηση θα παραμείνει ως έχει: Όσο κι αν η μετάφραση του σπουδαίου Μίνωα Βολανάκη είναι εκπληκτικά προσαρμοσμένη στο σήμερα και στα ελληνικά δεδομένα, το έργο δεν έχει πάντα σωστή κωμική ένταση, ενώ δε λείπουν οι διάφορες σεναριακές διευκολύνσεις που χαλάνε τελικά την πλοκή.

Θα τολμήσω να πω πως η συγκεκριμένη θεατρική μεταφορά “χαρίζει” στο έργο και δεν “αφαιρεί” απ’ αυτό, όπως συμβαίνει δυστυχώς σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Με άλλα λόγια η σκηνοθεσία και οι υποκριτικές ικανότητες των ηθοποιών μοιάζουν να είναι ανώτερες από το ίδιο το έργο. Απ’ αυτή την άποψη αξίζει όλοι οι θεατρόφιλοι – κατοικούντες και περαστικοί από τη Θεσσαλονίκη – να δείτε αυτή την παράσταση, καθώς θεωρώ πως δύσκολα θα δείτε αρτιότερη μεταφορά του πολύ διάσημου έργου του Φεντώ.

Τρεις νέες τηλεοπτικές σειρές για να πάει καλά το 2017

photo by YesKid.gr
photo by YesKid.gr

Πρώτο άρθρο για το 2017! Καλή χρονιά σε όλους και όλες! Το νέο έτος να σας φέρει υγεία και πολλά ακόμη απ’ όσα επιθυμείτε και ονειρευόσαστε! Ελπίζω οι τρεις νέες τηλεοπτικές σειρές που σας προτείνω – οι οποίες είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους – να σας κρατήσουν καλή συντροφιά αν επιλέξετε να τις δείτε. Ο χειμώνας καλά κρατεί, οπότε πάντα χρειαζόμαστε λίγη καλή “παρεούλα” το βράδυ που ξεκουραζόμαστε σπίτι, έτσι;

Σας φιλώ πολύ! Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους! Συνέχεια ανάγνωσης «Τρεις νέες τηλεοπτικές σειρές για να πάει καλά το 2017»