Καθολικό Πάσχα στην μαγική Πράγα

Το φετινό καθολικό Πάσχα είπαμε 5 φίλοι να πάμε για ένα τετραήμερο στην Πράγα. Κάτι τα φθηνά τα εισιτήρια, κάτι οι μαζεμένες αργίες, κάτι που ο καιρός είχε αρχίσει να φτιάχνει, δεν το σκεφτήκαμε πολύ και κλείσαμε άμεσα και διαμονή. Στην πορεία ο ένας μας την έκανε γι’ αλλού (ας όψεται ο έρωτας!) όμως και πάλι οι υπόλοιποι δεν πτοηθήκαμε: Θα πηγαίναμε Πράγα και θα περνούσαμε όσο το δυνατόν καλύτερα!

Εδώ να πω πως είχα ακούσει πολύ καλά λόγια για την πρωτεύουσα της Τσεχίας, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν πως θα ένιωθα τέτοιο θαυμασμό εξερευνώντας αυτή την υπέροχη πόλη! Μπορώ εύκολα να πω πως η Πράγα πλέον ανήκει στις πιο αγαπημένες μου ευρωπαϊκές πρωτεύουσες κι ευχαρίστως ξανά πεταγόμουν κάποτε εάν βόλευαν και το επέτρεπαν οι συνθήκες. Συνέχεια ανάγνωσης «Καθολικό Πάσχα στην μαγική Πράγα»

Advertisements

«Τολμώ» από τη Σπεράντζα Βρανά

Ποτέ μου δε θα το πίστευα όταν τις προάλλες έριχνα μια ματιά στα στοιβαγμένα βιβλία μου ότι θα έπιανα στα χέρια μου την αυτοβιογραφία της Σπεράντζας Βρανά και πως ενστικτωδώς θα έλεγα «Ήρθε η ώρα σου!». Την είχα αγοράσει 2-3 χρόνια πριν αν θυμάμαι καλά σκεπτόμενη πως πάντα ήθελα να διαβάσω γραπτό κείμενο απ’ αυτή την πληθωρική γυναίκα – σε εμφάνιση και χαρακτήρα – η οποία σφράγισε με μοναδικό τρόπο την ιστορία του ελληνικού θεάτρου και σινεμά. Συνέχεια ανάγνωσης ««Τολμώ» από τη Σπεράντζα Βρανά»

Versatile Blogger Award: Τα βραβεία που μας φτιάχνουν το κέφι!

Πρέπει να το παραδεχθώ: Τα βραβεία είναι υπέροχα ειδικά εάν τα λαμβάνεις από ανθρώπους που εκτιμάς για το έργο τους ή ακόμη και τον χαρακτήρα τους! Έλαβα λοιπόν μία μπλογκό-βράβευση από ένα πολύ αγαπημένο μου μπλογκ, το stylerivegauche. Πρόκειται για μία όαση θετικής ενέργειας, τέχνης και κουλτούρας ενώ οι ιδιοκτήτριες και συγγραφείς του μπλογκ αυτού γράφουν με καταπληκτική όρεξη για όσα αγαπούν να ακούν, να διαβάζουν, να βλέπουν, γενικά να δοκιμάζουν.

Bluebell 33

Κι επειδή πάντα θέλω να τιμώ τους ανθρώπους που με στηρίζουν απαντώ με τη σειρά μου στις ερωτήσεις σχετικά με βιβλία που απάντησε και η sweet jane eyre, ενώ λίγο παρακάτω θα αναφερθώ σε 10 μπλογκς που ξεχωρίζω, προσπαθώντας επίτηδες να μην συμπεριλάβω μπλογκς που ήδη αναφέρθηκαν στο stylerivegauche, ώστε να πάει το βραβείο σε περισσότερα χέρια αγαπητών μπλόγκερς! Συνέχεια ανάγνωσης «Versatile Blogger Award: Τα βραβεία που μας φτιάχνουν το κέφι!»

«Ρένα» του Αυγούστου Κορτώ

Τελείωσα ακόμη ένα βιβλίο του ταλαντούχου Αυγούστου Κορτώ και θέλω να σας πω δυο λόγια γι’ αυτό. Σε αντίθεση με άλλα βιβλία του που έχω διαβάσει και τα οποία ήταν αυτοβιογραφικά, εδώ έχουμε να κάνουμε μ’ ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Τα ιστορικά γεγονότα που διηγείται η “Ρένα” του βιβλίου πράγματι συνέβησαν, όμως ο συγγραφέας μας διαβεβαιώνει εξ αρχής πως κανένας από τους βασικούς ήρωες δεν υπήρξε στ’ αλήθεια. Συνέχεια ανάγνωσης ««Ρένα» του Αυγούστου Κορτώ»

Τρεις ταινίες & μια τηλεοπτική σειρά για τον Απρίλιο

Moonlight Cinema

Νομίζω πως το τελευταίο διάστημα παρακολούθησα ταινίες που μου άρεσαν αλλά δεν με ξετρέλαναν. Αυτό δε σημαίνει απαραιτήτως πως οι ταινίες δεν ήταν καλές, αλλά ίσως εγώ δεν μπόρεσα να τις βάλω μες την καρδιά μου. Λογικά θα υπάρχουν και τέτοιες περίοδοι που θα βλέπω διάφορα και θα μ’ ενθουσιάζουν λίγα απ’ αυτά. Παρ’ όλα αυτά θέλω να επισημάνω τα καλά των όσων παρακολούθησα γιατί ανεξαρτήτως της δικής μου αποδοχής, πιστεύω πως πολλοί ενδεχομένως να ενθουσιαστούν μαζί τους. Συνέχεια ανάγνωσης «Τρεις ταινίες & μια τηλεοπτική σειρά για τον Απρίλιο»

«Αναδυομένη» του Γρηγορίου Ξενόπουλου

Ακόμη ένα βιβλίο του Γρηγορίου Ξενόπουλου τελείωσα σήμερα και πλέον νιώθω πως η αγάπη και η απεριόριστη εκτίμηση μου γι’ αυτόν τον συγγραφέα απλά μεγαλώνει. Έλεγα να μη διαβάσω πάλι Ξενόπουλο, να πάω κάπου αλλού, να ξανά πιάσω την ξένη λογοτεχνία. Όμως κοιτώντας όσα βιβλία κρατώ στην άκρη πια και θέλω οπωσδήποτε να διαβάσω, στάθηκα για λίγο στο όμορφο εξώφυλλο του αδιάβαστου βιβλίου και σκέφτηκα: “Τι εκατό, τι εκατόν ένα;”. Κι έτσι το πήρα αποφασισμένη στα χέρια μου. Συνέχεια ανάγνωσης ««Αναδυομένη» του Γρηγορίου Ξενόπουλου»

Σαββατοκύριακο στο συνοριακό Άαχεν

Το περασμένο Σαββατοκύριακο είπαμε με τον άντρα μου να πάμε μέχρι τη Γερμανία και συγκεκριμένα λίγο μετά τα σύνορα Ολλανδίας-Γερμανίας, στο Άαχεν. Εκεί θα συναντούσαμε μια κουμπάρα μας που θα μας φιλοξενούσε και θα μας ξεναγούσε στα γύρω μέρη. Συνέχεια ανάγνωσης «Σαββατοκύριακο στο συνοριακό Άαχεν»

«Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα»του Πασκάλ Μπρυκνέρ

Για το συγκεκριμένα βιβλίο είχα ακούσει πολλά εδώ και καιρό και η αλήθεια είναι πως είχα διαβάσει ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του Πασκάλ Μπρυκνέρ, όμως όχι βιβλία του. Ήρθε λοιπόν η ευκαιρία να επανορθώσω και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Επρόκειτο για ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, όμως σας προειδοποιώ πως δεν είναι ιδιαίτερα “εύπεπτο”. Συνέχεια ανάγνωσης ««Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα»του Πασκάλ Μπρυκνέρ»

Mamma Mia αλά ελληνικά!

Χθες το βράδυ παρακολούθησα με τρελό ενθουσιασμό το γνωστό μιούζικαλ “Mamma Mia” στο θέατρο Ράδιο Σίτυ της Θεσσαλονίκης . Να, γι’ αυτό αγαπώ τις ολιγοήμερες επιστροφές μου στην Ελλάδα: Σχεδόν ποτέ όταν θα κλείσω να πάω θέατρο δε θα απογοητευτώ για όσα βλέπω, ακούω, αισθάνομαι.

Θα σας σοκάρει αλλά το γνωστό μιούζικαλ δεν έτυχε να το δω ποτέ ούτε σε θεατρική ούτε σε κινηματογραφική εκδοχή. Ήξερα σε πολύ γενικές γραμμές την ιστορία αλλά και πάλι όχι με λεπτομέρειες, έτσι πήγα σχετικά σε κατάσταση tabula rasa στο θέατρο και καλύτερα γιατί οι αντιδράσεις μου ήταν αυθόρμητες και πρωτογενείς! Συνέχεια ανάγνωσης «Mamma Mia αλά ελληνικά!»

Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές που βλέπω πρώτη φορά στα 30 μου

Η ζωή σε μια βορειοευρωπαϊκή χώρα περιλαμβάνει – όπως φαντάζονται οι περισσότεροι – πολλές μέρες κακοκαιρίας και ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες οι οποίες σ’ αποθαρρύνουν να κάνεις πολλές βόλτες έξω. Έτσι συνήθως οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αρκετό χρόνο για να μείνουμε μέσα και μεταξύ άλλων να λιώσουμε να βλέπουμε ταινίες αλλά και τηλεοπτικές σειρές. Εγώ προσωπικά περνάω συχνά περιόδους έντονης αγάπης τόσο με τον ελληνικό κινηματογράφο, όσο και με ελληνικές τηλεοπτικές σειρές – ειδικά τις all time classic. Τι να πω, ίσως φταίει η ξενιτιά, ίσως φταίει τ’ ότι τόσο στη δουλειά μου, όσο και καθημερινά χρειάζεται να συναναστρέφομαι ένα σωρό διαφορετικές κουλτούρες, ώστε να καταλήγω να επιθυμώ κάτι πιο οικείο κι ελληνικό. Το θέμα είναι πως σχεδόν πάντα η επαφή με την ελληνική μυθοπλασία μου φτιάχνει τη διάθεση και με κάνει να σκέφτομαι την Ελλάδα όμορφα, σε μια εποχή πιο ανέμελη.

photo: hellasseries.blogspot.com

Οι τελευταίοι μήνες είναι μια περίοδος κατά την οποία έχω ξεκινήσει και τελειώσει ελληνικές σειρές που πάντα ήθελα να δω και συχνά απορώ πώς και δεν τις είχα δει όλα αυτά τα χρόνια. Είναι λίγο σουρεαλιστικό να βλέπω στα 30 μου τηλεοπτικές σειρές που γυρίστηκαν όταν ήμουν 8 ή 10 χρονών, αλλά έχει κι εξαιρετικό ενδιαφέρον να διαπιστώνω καμιά φορά πόσο υπέροχα μπροστά και ποιοτικά ήταν μερικές ελληνικές τηλεοπτικές παραγωγές, τόσο από άποψη σεναρίου, όσο και σκηνοθεσίας, ερμηνειών κλπ. Να σας πω λοιπόν τι έχω απολαύσει τον τελευταίο καιρό: Συνέχεια ανάγνωσης «Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές που βλέπω πρώτη φορά στα 30 μου»