Νερά της Κύπρου, της Συρίας και της Αιγύπτου

Αυτή την υπέροχη θεατρική παράσταση η οποία αποτελεί πραγματικά μια σπουδή στην Καβαφική ποίηση παρακολουθήσαμε χθες στο Άμστερνταμ, στο “Podium Mozaiek Theatre”. Τα παιδιά από το Θεατρικό Εργαστήριο του Πανεπιστημίου της Κύπρου υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του καθηγητή Μιχάλη Πιερή, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και μας συγκίνησαν αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του θεατρικού δρώμενου.

Τριάντα-δύο ποιήματα δραματοποιήθηκαν για τη δημιουργία αυτής της παράστασης. Ποιήματα από τη νεαρή, την πιο ώριμη ηλικία του Καβάφη. Άλλα ιστορικά, άλλα φιλοσοφικά, άλλα ερωτικά. Όλα παιγμένα με την ίδια ένταση, την ίδια καλαισθησία, την ίδια αγάπη για την ελληνικότητα απ’ όπου κι αν προέρχεται, απ’ όπου κι αν γεννιέται ή ταξιδεύει. Συνέχεια ανάγνωσης «Νερά της Κύπρου, της Συρίας και της Αιγύπτου»

«Χόλιγουντ» του Τσαρλς Μπουκόβσκι

Πριν λίγο τελείωσα – μετά από καιρό που το πιλάτευα – το χρονολογικά τελευταίο μυθιστόρημα του Μπουκόβσκι το οποίο έχει τίτλο “Χόλιγουντ”. Πρόκειται γι’ άλλο ένα αυτοβιογραφικό έργο του μεγάλου συγγραφέα το οποίο είναι αυτοτελές αλλά και συγκεντρωτικό της όλης πορείας του. Όπως και στα προηγούμενα έργα του έτσι και σ’ αυτό τα πράγματα είναι απλά: Τον Μπουκόβσκι είτε τον αγαπάς γι’ αυτό που είναι και καταλήγεις να τον θεωρείς κάτι σαν “θρησκεία”, είτε σου την σπάει και δεν τον αντέχεις, οπότε θεωρείς και τα έργα του μη σπουδαία. Εγώ εδώ και χρόνια ανήκω στην πρώτη κατηγορία, σ’ αυτούς που εκτιμούν πολύ τα ανθρώπινα (καλλιτεχνικά) ίχνη που άφησε ο Μπουκόβσκι περνώντας τον 20ο αιώνα από τον – ούτως ή άλλως – μάταιο τούτο κόσμο. Συνέχεια ανάγνωσης ««Χόλιγουντ» του Τσαρλς Μπουκόβσκι»

Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου: Βιβλιοπροτάσεις στην αγγλική γλώσσα

Η 2η Απριλίου έχει οριστεί εδώ και χρόνια ως Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου. Σε πολλές χώρες του κόσμου γίνονται εκδηλώσεις κάθε χρόνο για τα παιδικά βιβλία και ιδιαίτερα για τον μεγάλο παραμυθά του δυτικού κόσμου, τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ο οποίος γεννήθηκε την 2η Απριλίου. Φέτος η Ρωσία ήταν η χώρα που έφτιαξε την αφίσα της Διεθνής Οργάνωσης και ο Sergey Makhotin, ποιητής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων την συνόδεψε με το παρακάτω κείμενο: Συνέχεια ανάγνωσης «Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου: Βιβλιοπροτάσεις στην αγγλική γλώσσα»

Ταινίες Απριλίου

photo by Pixabay

Καλό μήνα σε όλους και όλες! Τι μου κάνετε; Μπαίνω δυναμικά στον Απρίλιο και παρά τις πολλές υποχρεώσεις που με κρατάνε από το να γράφω πολύ συχνότερα στα blogs μου (πότε θα ‘ρθει το Πάσχα να χαλαρώσω λίγο;) είμαι εδώ και πάλι για να σας προτείνω μερικές ταινίες που μου κράτησαν όμορφη συντροφιά τις προηγούμενες μέρες. Γι’ ακόμη μια φορά προτείνω ταινίες αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους και διαφόρων χρονολογιών, με την παλιότερη να είναι του 1959 και τη νεότερη να είναι φρεσκότατη του 2017. Εσείς κρίνετε κι επιλέγετε ποιες τελικά θέλετε να δείτε.

Θέλω να σας ευχηθώ από καρδιάς Καλή Άνοιξη (μην ξεχνάμε πως επίσημα μπήκαμε στην άνοιξη πριν λίγες μέρες) κι ελπίζω τομείς της ζωής σας να ανθίσουν όπως τα όμορφα λουλούδια που ακόμη μια χρονιά θα μας κάνουν τη χάρη – ελπίζω – και θα γεμίσουν τους αγρούς μας! Καλό μήνα και προσοχή μη σας κοροϊδέψουν σήμερα! 🙂 Συνέχεια ανάγνωσης «Ταινίες Απριλίου»

Λιβαδειά, Δελφοί, Αράχοβα, Δίστομο σε ένα Σαββατοκύριακο

Ομολογουμένως είχα καιρό να πάω εκδρομούλα κι έκατσε ευτυχώς το προηγούμενο Σαββατοκύριακο να της κάνω τις βόλτες μου! Μπορεί η περίοδος που διανύω να είναι γεμάτη υποχρεώσεις που δεν σηκώνουν πολλή αναβολή, αλλά καμιά φορά πρέπει έστω για δυο μέρες ν’ αφήσουμε όλες τις έγνοιες στην άκρη και να περνάμε ουσιαστικό χρόνο με αγαπημένους φίλους. Έτσι μαζευτήκαμε 4 νεαρές γυναίκες και με βάση μας τη Λιβαδειά, την όμορφη πόλη του νομού Βοιωτίας, γυρίσαμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα μέρη.

Στη Λιβαδειά είχα βρεθεί πριν περίπου ένα χρόνο πάλι για να δω δυο αγαπημένες φίλες που ως αναπληρώτριες δασκάλες τα τελευταία χρόνια κινούνται κυρίως σε σχολεία της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου. Από τότε η Λιβαδειά μου είχε κάνει πολύ θετική εντύπωση για τη φυσική ομορφιά της, τους ευγενικούς κατοίκους της και τα νόστιμα φαγητά της. Η θετική μου άποψη επιβεβαιώθηκε και φέτος κατά την επίσκεψη μου. Η Λιβαδειά είναι ένας μη δημοφιλής προορισμός για πολλούς αλλά σας λέω πως για ένα Σαββατοκύριακο αξίζει να την επισκεφτείτε! Τρένα για Λιβαδειά φεύγουν καθημερινά, δυο φορές τη μέρα, τόσο από Αθήνα όσο κι από Θεσσαλονίκη, οπότε σίγουρα θα βρείτε κάποιο δρομολόγιο που να σας βολεύει. Συνέχεια ανάγνωσης «Λιβαδειά, Δελφοί, Αράχοβα, Δίστομο σε ένα Σαββατοκύριακο»

What do I miss from Holland when I spend time in Greece

This post was first published in iamgreek.nl

Many of us – Greek immigrants that live far from Greece – write from time to time posts about what we miss from Greece since we don’t live there anymore. We may feel nostalgia and maybe sadness because of the thought we won’t go back (yet) and some of us choose to write and “become one” with other people who feel similarly to us.

On the other hand most of us may have noticed the high rate of agreement that Greeks share between us especially when we want to refer to negative things about Greece. More specifically when we want to talk about non-cool stuff from our beloved homeland, we may become really descriptive and talkative and full of cranky comments.

During our last months I moved back to Greece for some business reasons but soon I will be back “home”, Netherlands (I think I chose some really interesting words to form my last phrases!). Coming back to Greece after some years of living abroad gives me the great chance to make some interesting comments! As a typical Greek I can skip quickly my obvious happiness that has – also – to do with the fact that I am eating my mum’s delicious food – which is full of aromas and unique taste of the qualitative Greek products that she buys – and start complaining about all these small annoying things that I notice in Greece and I almost never experience in the Netherlands. This post is a total challenge because in a few lines I will try to refer to many facts I experience in the Netherlands and consider them as absolutely positive. I dare to say that I miss a lot of these small but important details of everyday life now that I am back in Greece. Συνέχεια ανάγνωσης «What do I miss from Holland when I spend time in Greece»

800.000 επισκέψεις στο blog!

Αξιώθηκα τελικά να το ζήσω κι αυτό. Το blog μου έφτασε να ζήσει, να μακροημερεύσει και να συμπληρώσει τις 800.000 επισκέψεις! Τι ωραίο, στρογγυλό νουμεράκι είναι αυτό! Τη χαρά μου βέβαια τη φαντάζεστε, δε χρειάζεται να σας την περιγράψω!

Θέλω γι ακόμη μια φορά να σας ευχαριστήσω για την κοινή μας πορεία εδώ, για τη στήριξη σας, τα όμορφα κι ενδιαφέροντα σχόλια σας, την αγάπη σας προς τα εμένα κι ας μην ξέρετε ακόμα πάρα πολλά για ‘μένα!

Καλή πορεία στους φίλους και φίλες bloggers. Εδώ να είμαστε, να έχουμε την υγεία μας και να τα λέμε!

Σας φιλώ όλους πολύ,

Φανή

Υ.Γ. Τα λέμε πάλι με ανάλογο post μόλις αγγίξουμε το 1 εκατομμύριο επισκέψεις 😉

Ταινία μικρού μήκους: «Father And Daughter»

Το συγκεκριμένο φιλμ μικρού μήκους βραβεύτηκε με Όσκαρ το 2000. Μιλάει για τη σχέση πατέρα-κόρης. Την ύπαρξη αλλά και την έλλειψη της.

Ένας πατέρας φεύγει με μια βάρκα και μια κόρη τον αποχαιρετάει στην ακτή. Η κόρη φεύγει κι επιστρέφει την επόμενη μέρα στην ακτή να περιμένει τον πατέρα της. Ο πατέρας δεν επιστρέφει οπότε η κόρη θα ξανά έρθει την επόμενη και μετά την επόμενη μέρα για να τον περιμένει. Τα χρόνια περνάνε, το κοριτσάκι μεγαλώνει. Γίνεται κοπέλα, μετά γυναίκα. Κάθε μέρα παίρνει το ποδήλατο της κι επιστρέφει στην ακτή να περιμένει τον πατέρα της που δε φαίνεται πως θα επιστρέψει. Στο τέλος η γριούλα με το σαράβαλο ποδηλατάκι της θα επιστρέψει στην ακτή και θα βρει τη βάρκα με την οποία έφυγε ο πατέρας της. Αν η βάρκα είναι εδώ ο πατέρας της πού βρίσκεται; Δε θα επιστρέψει;

Ένα υπέροχο φιλμ ολλανδικής παραγωγής για το άρρηκτο δέσιμο πατέρα-κόρης. Τα ολλανδικά τοπία εναλλάσσονται και η ολλανδική ύπαιθρος μέσα από τα υπέροχα σχέδια παρουσιάζεται σε όλο της το μεγαλείο. Στο επίκεντρο μια σχέση αγάπης, μια σχέση απελπισμένη, μια σχέση που άντεξε μια ολόκληρη ζωή και μάλλον θ’ αντέξει πολύ περισσότερο. Δείτε το φιλμάκι κι αν δεν συγκινηθείτε να μου τρυπήσετε τη μύτη!

Ταινία μικρού μήκους: «Piper»

Στα φετινά βραβεία Όσκαρ, το βραβείο για την καλύτερη ταινία μικρού μήκους πήρε η «Piper» της Pixar. Η Piper είναι ένα μικρό θαλασσοπούλι που ακόμα περιμένει από τη μαμά του να το ταΐσει. Κλεισμένο ακόμη στη φωλιά του δεν πλησιάζει τη θάλασσα, δεν έχει εξοικειωθεί με τον βυθό και τα θαυμάσια πλάσματα της αμμουδιάς, της παραλίας αλλά και το υπόλοιπο κοπάδι από θαλασσοπούλια. Κάποια στιγμή η μαμά αποφασίζει πως ήρθε η ώρα για την Piper να κάνει την πρώτη προσπάθεια για τροφή εντελώς μόνη της. Θα τα καταφέρει το θαλασσοπούλι μας; Θα μπορέσει να νικήσει το φόβο του; Θα πάρει το δρόμο για την ενηλικίωση του; Ένα πανέμορφο φιλμάκι, μια καταπληκτική ιστορία για το κόψιμο του ομφάλιου λώρου, το άνοιγμα των νεότερων γενεών στη ζωή και το θάρρος που χρειαζόμαστε για να γίνουμε αληθινά ανεξάρτητοι και δυνατοί. Όλα τα όντα αυτού του πλανήτη.

Τι μου λείπει από την Ολλανδία όταν μένω Ελλάδα

20150405_161612

Πολλοί Έλληνες μετανάστες του εξωτερικού έχουμε γράψει κατά καιρούς άρθρα για το τι μας λείπει από την Ελλάδα τώρα που δε ζούμε σ’ αυτήν. Νοσταλγούμε την πατρίδα, μελαγχολούμε με τη σκέψη πως άμεσα δε θα γυρίσουμε πίσω και μέσω του γραπτού λόγου προσπαθούμε να γίνουμε ένα με όσους πιστεύουμε πως πάνω-κάτω νιώθουν παρόμοια μ’ εμάς.

Απ’ την άλλη οι περισσότεροι από εμάς έχουμε σίγουρα παρατηρήσει τη φοβερή ταύτιση απόψεων που παρουσιάζουμε οι Έλληνες μεταξύ μας, όταν δεν θέλουμε να πούμε καλά αλλά δυσάρεστα πράγματα για την Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα όταν θέλουμε να μιλήσουμε για τα “στραβά” της αξιομνημόνευτης κατά τα άλλα πατρίδας μας, συχνά γινόμαστε ιδιαίτερα περιγραφικοί κι ανεξάντλητοι ως προς τους καυστικούς σχολιασμούς μας.

Τους τελευταίους μήνες έχω μετακομίσει στην Ελλάδα για ένα επαγγελματικό ζήτημα, αλλά σύντομα θα επιστρέψω στο “σπίτι” μου, στην Ολλανδία (Ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσα η επιλογή των λέξεων στις τελευταίες προτάσεις μου!). Γυρνώντας πίσω στην Ελλάδα μετά από κάποια χρόνια ξενιτιάς, δε μπορώ – ως κλασσική Ελληνίδα – παρά να παραμερίσω τη μεγάλη χαρά μου που τρώω πάλι το φαγητό της μαμάκας μου – το οποίο ξεχειλίζει αρώματα και γεύση από τα πεντανόστιμα ελληνικά υλικά που χρησιμοποιεί – για να γκρινιάζω για όλες τις μικρές δυσάρεστες λεπτομέρειες που εντοπίζω στην Ελλάδα και δύσκολα συναντώ στην Ολλανδία. Αυτό το άρθρο είναι σκέτη πρόκληση γιατί μέσα σε λίγες γραμμές προσπαθώ ν‘ αναφερθώ σε πολλά που βλέπω ως απολύτως θετικά στην Ολλανδία και τολμώ μάλιστα να πω πως μου λείπουν τώρα που – έστω και προσωρινά – έχω επιστρέψει στην Ελλάδα. Συνέχεια ανάγνωσης «Τι μου λείπει από την Ολλανδία όταν μένω Ελλάδα»