Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα έβδομη

Την επόμενη μέρα κοιμηθήκαμε λίγο παραπάνω καθ’ ότι ήμασταν πτώματα από το road trip όλων των προηγούμενων ημερών. Με θυμάμαι αγουροξυπνημένη στο κρεβάτι να τσεκάρω στο διαδίκτυο τα highlights του Ρέικιαβικ τα οποία δεν έπρεπε με τίποτα να χάσουμε. Είχα μια ιδέα για το πού θα πηγαίναμε αλλά ήθελα τελευταία στιγμή να είμαι σίγουρη ότι τίποτα αξιοσημείωτο δεν θα μου ξέφευγε τις επόμενες 48 ώρες. Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσετε με τις επιλογές μου αλλά τουλάχιστον ελπίζω να περάσετε καλά με όσα θα σας δείξω στο παρόν post και στο επόμενο που θα είναι λογικά το τελευταίο σε ό,τι αφορά την Ισλανδία. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα έβδομη»

Advertisements

Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα πέμπτη και έκτη

Ημέρα πέμπτη

Σχετικά νωρίς το άλλο πρωί σηκωθήκαμε για να μαζέψουμε τα λιγοστά πράγματα που είχαμε βγάλει έξω από τις βαλίτσες μας για να φύγουμε μια ώρα αρχύτερα για τον επόμενο προορισμό μας. Φάγαμε για πρωινό τα wraps που είχαμε ψωνίσει το περασμένο βράδυ από το σούπερ-μάρκετ και είπαμε αντίο στο όμορφο σπιτάκι που μας φιλοξένησε για ένα βράδυ. Αυτό το μικρό ξυλόσπιτο μες τα χωράφια θα το θυμάμαι πάντα με μια γλυκιά νοσταλγία.

Η μέρα που ξεκινούσε προμηνυόταν κάμποσο κουραστική αφού είχαμε σχεδόν 8 ώρες οδήγηση μέχρι να φτάσουμε στην επόμενη πόλη, στη βορειοδυτική Ισλανδία. Όταν κανόνιζα τα ανά ημέρα μέρη που θα βλέπαμε κατά τον γύρο της Ισλανδίας διάβασα κάπου πως πέρα από τα πιο “τουριστικά” κομμάτια της Ισλανδίας τα οποία τα βλέπουν λίγο-πολύ όλοι όταν επισκέπτονται τη χώρα, αξίζει να δώσουμε και μια ευκαιρία στα δυτικά παράλια της χώρας. Έτσι κοιτώντας τον χάρτη σκέφτηκα πως μια κάμποσο γνωστή κωμόπολη στα δυτικά που ενδεχομένως θα είχε ενδιαφέρον να επισκεφτούμε ήταν η Isafjordur. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα πέμπτη και έκτη»

Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα τέταρτη

Το επόμενο πρωί αναχωρήσαμε για την πόλη Εγκίλσταδιρ με σκοπό να φάμε πρωινό πριν συνεχίσουμε την πορεία μας. Φτάνοντας στον κεντρικό δρόμο που διέσχιζε την πόλη κοιτάζαμε ολόγυρα για κάποιο μέρος που θα σέρβιρε πρωινό και θα μας γέμιζε το μάτι ως καλό τοπικό μαγαζί. Δυστυχώς, τζίφος! Ο άντρας μου άρχισε να κόβει βόλτες με το αμάξι, πάνω-κάτω, μήπως και μας διέφευγε κάτι, μήπως υπήρχε κάτι “κρυμμένο”.

Για περίπου 20 λεπτά στριφογυρίζαμε τα κεντρικά σημεία της πόλης συνειδητοποιώντας πως μάλλον θ’ αγοράζαμε σνακ από ένα τοπικό σούπερ-μάρκετ και θα φεύγαμε, αφού δεν βρίσκαμε κάποιο αξιόλογο μέρος για να ξοδέψουμε χρόνο. Ώσπου ο άντρας μου το είδε! Ακριβώς δίπλα σ’ ένα αγρόκτημα, με άλογα, αγελάδες και διάφορα πουλερικά εδώ κι εκεί, υπήρχε ένα πανέμορφο μαγαζί, το Fjóshornid», το οποίο υποσχόταν πως σέρβιρε τοπικά, φρέσκα προϊόντα της φάρμας, από τις 11 το πρωί ως αργά το απόγευμα. Η ιδιοκτήτρια που βρισκόταν μέσα και συγύριζε μας ενημέρωσε πως σε λίγο θα άνοιγε, αν θέλαμε να περιμένουμε (είχαμε έρθει λίγο νωρίτερα) κι εμείς γεμάτη περιέργεια αλλά και πείνα, αποφασίσαμε να περιμένουμε για να εξερευνήσουμε το αιφνίδιο εύρημα μας! Και δεν το μετανιώσαμε!

Φάγαμε πεντανόστιμα bagels – ζυμωμένα και ψημένα εκείνο το πρωί – με διάφορα συνοδευτικά, ενώ ήπιαμε ζεστά ροφήματα. Φυσικά δε θα μπορούσαμε στο τέλος παρά να δοκιμάσουμε τα σπιτικά γλυκά που σέρβιρε το μαγαζί. Για πρωινό είχαμε πάει, αλλά αυτό ήταν γεύμα κανονικό. Θα κάναμε ώρες μέχρι να ξανά φάμε! Χαλάλι όμως, η ζωή ήταν γι’ άλλη μια φορά ωραία, το μαγαζί πολύ ζεστό προς τους επισκέπτες, το καλό φαγητό βάλσαμο εκείνη τη στιγμή. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα τέταρτη»

Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα Τρίτη

Ξυπνήσαμε σχετικά νωρίς το άλλο πρωί. Στην κουζίνα του hostel μας περίμεναν βάφλες (προσφορά της ιδιοκτήτριας του hostel) μαζί με μαρμελάδα. Ετοιμάσαμε γι’ ακόμη μια φορά τα πράγματα μας – δεν είχαμε βγάλει και πολλά έξω από τις βαλίτσες – κι αφού φάγαμε τις βάφλες στο πόδι, κατεβήκαμε στον κάτω όροφο να παραδώσουμε τα κλειδιά του δωματίου μας. Η ιδιοκτήτρια έμεινε άφωνη όταν μας είδε να βάζουμε τις βαλίτσες στο αμάξι. “Μα καλά, τελευταίοι ήρθατε χθες το βράδυ και πρώτοι φεύγετε σήμερα το πρωί;” είπε χαμογελώντας και μάλλον μαντεύοντας ήδη με ποιους είχε να κάνει. “Έχουμε τόσα πολλά να κάνουμε και να δούμε” της είπα επιβεβαιώνοντας τις υποψίες της. Την ευχαριστήσαμε για τις βάφλες και μας ευχήθηκε καλό δρόμο.

“Πάμε μια βόλτα στο χωριό;” ρώτησα τον άντρα μου. “Τι θες να δεις;” αναρωτήθηκε εκείνος αφού αυτό δεν ήταν μες το πρόγραμμα μας. “Να δω λίγο την περιοχή. Αφού διανυκτερεύσαμε εδώ, δε θες να ξέρεις τι σόι πράγμα είναι αυτό το Djúpivogur;”. Ο ήλιος έλαμπε αλλά το κρύο ήταν τσουχτερό. Ο άντρας μου πρότεινε να δούμε το χωριό με το αμάξι. Κοίταξα προς τον κατηφορικό δρόμο που έβγαζε στη θάλασσα. Τον παρακάλεσα να πάμε μέχρι το τέλος του δρόμου με τα πόδια και μετά αν κρυώναμε, θα μπαίναμε στο αμάξι. Μου έκανε το χατίρι και πήραμε την κατηφόρα, παρατηρώντας τα όμορφα σπίτια που βλέπαμε δεξιά κι αριστερά μας. Ο δρόμος από το hostel έβγαζε ουσιαστικά στο λιμάνι της περιοχής – το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τα μεγάλα άσχημα λιμάνια άλλων χωρών. Χαζέψαμε το τοπίο που γι’ άλλη μια φορά μας έπαιρνε τα μυαλά και βγήκαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες. Φορούσα φούτερ μπλούζα και απολάμβανα τη βόλτα αλλά ο άντρας μου δεν αισθανόταν καλά με την υγρασία που ένιωθε και ζήτησε να γυρίσουμε πίσω. Μπήκαμε στο αμάξι και αποφασίσαμε να κάνουμε τον γύρο του χωριού.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα Τρίτη»

Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα Δεύτερη

Μετά από περίπου 8 ώρες αρκετά καλού ύπνου – κατά τη διάρκεια του οποίου ίδρωσα αφού συνειδητοποίησα πως στην Ισλανδία το καλοκαίρι λειτουργεί κανονικά η θέρμανση – κατεβήκαμε για να πάρουμε με τον άντρα μου το πρώτο μας πρωινό στην Ισλανδία. Το ξενοδοχείο παρείχε έναν πλούσιο μπουφέ στον οποίο θα ‘βρισκε κανείς από τοπικές ισλανδικές σπεσιαλιτέ (π.χ. παστό ή γλυκό ψάρι) μέχρι αγγλικό ή αμερικάνικο πρωινό. Ό,τι φάγαμε ήταν νόστιμο ενώ γρήγορα διαπιστώσαμε πως τα περισσότερα εδέσματα ήταν σαν σπιτικά φτιαγμένα, ελάχιστα ήταν συσκευασμένα από πριν. Ας πούμε το φυστικοβούτυρο φαινόταν φρεσκοφτιαγμένο με ολόκληρα κομμάτια φυστικιού μέσα του, ενώ το βούτυρο που δινόταν σε ατομικές συσκευασίες ήταν τοπικό, ισλανδικό. Μες τις επόμενες μέρες διαπιστώσαμε πολλάκις πως για το φαγητό στην Ισλανδία θα δώσεις κάτι παραπάνω αλλά σπάνια δε θ’ αξίζει τον κόπο.

Φύγαμε σχετικά νωρίς από το Hvolsvollur με κατεύθυνση το χωριό Vik, το νοτιότερο χωριό της χώρας. Πιο πριν όμως φύγαμε 40 λεπτά προς την αντίθετη κατεύθυνση, τον δρόμο για το Ρέικιαβικ. Φτάσαμε στην πόλη Selfoss ανυπομονώντας να δούμε τους περιβόητους καταρράκτες Selfoss για να διαπιστώσουμε αρκετά γρήγορα πως ναι μεν βρισκόμασταν στη σωστή πόλη αλλά οι καταρράκτες που είχαν το ίδιο όνομα βρίσκονταν στην άλλη μεριά της χώρας! Είχαμε κάνει ήδη αρκετά χιλιόμετρα και ειλικρινά νιώσαμε βλάκες για λίγο – ειδικά εγώ που τα είχα συνδυάσει έτσι στο μυαλό μου. Ο άντρας μου όμως ως πρακτικό ον δεν θέλησε να το συζητήσει πολύ. Κάναμε δυο κύκλους για να ρίξουμε μια ματιά στην περιβόητη πόλη Selfoss (δεν ξετρελαθήκαμε, ήταν απλά μια πόλη) και τραβήξαμε πια την κανονική μας πορεία η οποία απαιτούσε να διασχίσουμε όλη την νότια Ισλανδία. Περίπου 1,5 ώρα αργότερα αντικρίζαμε στα αριστερά μας έναν μικρό όμορφο καταρράκτη με λίγα νερά και πολύ κόσμο γύρω του.

Συνέχεια ανάγνωσης «Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα Δεύτερη»

Canal Parade 2017 στο Άμστερνταμ

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στην Ολλανδία, ξέρω πως το πρώτο Σάββατο του Αυγούστου κάθε χρονιάς είναι ημέρα μεγάλης γιορτής για το Άμστερνταμ. Πολλοί και πολλές από εσάς θα έχετε πολλάκις ακούσει πως η ολλανδική πρωτεύουσα είναι ίσως η πιο gay friendly πόλη του κόσμου, έτσι; Ε, όλα αυτά δεν είναι μόνο λόγια και φήμες, καθώς αν βρεθείτε αρχές Αυγούστου προς βόρεια Ολλανδία μεριά, θα δείτε τι ακριβώς σημαίνει “γιορτή της διαφορετικότητας”. Συνέχεια ανάγνωσης «Canal Parade 2017 στο Άμστερνταμ»

Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα πρώτη

Ήταν Σάββατο, μέσα Ιουλίου, νωρίς το απόγευμα όταν προσγειωθήκαμε στο αεροδρόμιο Keflavik της Ισλανδίας. Η πτήση μας από Άμστερνταμ διήρκεσε 3 ώρες και η αλήθεια είναι πως δεν καταλάβαμε καλά-καλά πότε φτάσαμε.

Βγαίνοντας με τον άντρα μου από το αεροπλάνο της Icelandair κατευθυνθήκαμε προς την αίθουσα παραλαβής αποσκευών. Εγώ είχα ήδη αρχίσει να φωτογραφίζω κάποιες όμορφες εικόνες που μ’ ενημέρωναν πως είχα φτάσει στη χώρα των θαυμάτων. Το σχετικά μικρό μέγεθος του καλά εξοπλισμένου αεροδρομίου συνέβαλε στο να καταλάβω ένα πράγμα για την Ισλανδία: Πώς είναι μικρή και θαυματουργή χώρα! Και αυτή μου την υπόθεση την επιβεβαίωσα πολλάκις τις επόμενες μέρες που έκοβα βόλτα σχεδόν σε όλη την Ισλανδία.

Μετά τις αποσκευές σειρά παραλαβής είχε το νοικιασμένο αμάξι που μας περίμενε έξω από το αεροδρόμιο. Είχαμε κανονίσει να ξεκινήσουμε μ’ αμάξι από το αεροδρόμιο, προκειμένου να φύγουμε κατευθείαν για τις βόλτες μας και μέρες μετά να το παραδώσουμε πάλι σε χώρο του αεροδρομίου, περίπου δυο ώρες πριν απ’ την πτήση επιστροφής μας.

Μέσα σε 20 λεπτά είχαμε τα κλειδιά και τα χαρτιά του “νέου οχήματος” μας και κατευθυνθήκαμε στον τομέα του πάρκινγκ που μας υποδείξανε. Μετά από ένα γρήγορο έλεγχο ότι όλα ήταν εντάξει με το αμάξι και κάποιες αναγκαστικές φωτογραφίες με την αρχική κατάσταση του αυτοκινήτου τη στιγμή που το παραλάβαμε, ξεκινήσαμε τις διακοπές μας. Στόχος αυτού του ταξιδιού; Ο γύρος της Ισλανδίας, μέσες-άκρες τουλάχιστον. Συνέχεια ανάγνωσης «Ο γύρος της Ισλανδίας: Ημέρα πρώτη»

Thessaloniki for beginners!

Thessaloniki is my hometown and one of my favorite cities in the world. Today I am writing this post for visitors that have never been to Thessaloniki before. There are various posts out there to read but I hope you will find useful also this one. Let me know in the comments if you need more – specific – information about the city’s life. Συνέχεια ανάγνωσης «Thessaloniki for beginners!»

Λιβαδειά, Δελφοί, Αράχοβα, Δίστομο σε ένα Σαββατοκύριακο

Ομολογουμένως είχα καιρό να πάω εκδρομούλα κι έκατσε ευτυχώς το προηγούμενο Σαββατοκύριακο να της κάνω τις βόλτες μου! Μπορεί η περίοδος που διανύω να είναι γεμάτη υποχρεώσεις που δεν σηκώνουν πολλή αναβολή, αλλά καμιά φορά πρέπει έστω για δυο μέρες ν’ αφήσουμε όλες τις έγνοιες στην άκρη και να περνάμε ουσιαστικό χρόνο με αγαπημένους φίλους. Έτσι μαζευτήκαμε 4 νεαρές γυναίκες και με βάση μας τη Λιβαδειά, την όμορφη πόλη του νομού Βοιωτίας, γυρίσαμε μερικά πολύ ενδιαφέροντα μέρη.

Στη Λιβαδειά είχα βρεθεί πριν περίπου ένα χρόνο πάλι για να δω δυο αγαπημένες φίλες που ως αναπληρώτριες δασκάλες τα τελευταία χρόνια κινούνται κυρίως σε σχολεία της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου. Από τότε η Λιβαδειά μου είχε κάνει πολύ θετική εντύπωση για τη φυσική ομορφιά της, τους ευγενικούς κατοίκους της και τα νόστιμα φαγητά της. Η θετική μου άποψη επιβεβαιώθηκε και φέτος κατά την επίσκεψη μου. Η Λιβαδειά είναι ένας μη δημοφιλής προορισμός για πολλούς αλλά σας λέω πως για ένα Σαββατοκύριακο αξίζει να την επισκεφτείτε! Τρένα για Λιβαδειά φεύγουν καθημερινά, δυο φορές τη μέρα, τόσο από Αθήνα όσο κι από Θεσσαλονίκη, οπότε σίγουρα θα βρείτε κάποιο δρομολόγιο που να σας βολεύει. Συνέχεια ανάγνωσης «Λιβαδειά, Δελφοί, Αράχοβα, Δίστομο σε ένα Σαββατοκύριακο»

Βόλτες στο χριστουγεννιάτικο Βερολίνο

img_20161216_210929

Στα μέσα Δεκέμβρη αποφασίσαμε με τον άντρα μου και δυο ακόμα φίλους να πάμε ένα τριήμερο στο Βερολίνο. Ο καιρός ήταν σχετικά καλός (εννοούμε πάντα πως δεν έβρεχε!), το κλίμα ήταν γιορτινό (ένεκα των Χριστουγέννων που πλησίαζαν) και όλοι είχαμε διάθεση να ξεφύγουμε απ’ την καθημερινότητα και να δούμε ένα καινούριο μέρος. Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε το ταξίδι Ρότερνταμ – Βερολίνο με αμάξι και δεν το μετανιώσαμε καθόλου. Ήταν περίπου 7 ώρες ταξίδι (σύνολο 14 ώρες με την επιστροφή) αλλά πέρασαν τόσο ευχάριστα που κανένας μας δεν διαμαρτυρήθηκε. Ειλικρινά δε θα μας ενοχλούσε αν έπρεπε να ταξιδέψουμε και λίγο παραπάνω!

Φτάσαμε Παρασκευή απόγευμα στο Βερολίνο κι αμέσως ψάξαμε να βρούμε το διαμέρισμα που είχαμε κάνει κράτηση (μέσω airbnb) κοντά στην περιοχή του – ομολογουμένως ακριβού – εμπορικού κέντρου KaDeWe (πλησιέστερη στάση μετρό Wittenbergplatz). Αφήσαμε γρήγορα τα πράγματα μας στο σπίτι και φορώντας γάντια, κασκόλ, σκουφιά βρήκαμε να γνωρίσουμε το Βερολίνο.

img_20161216_230057Το Βερολίνο παραμονές Χριστουγέννων είναι πανέμορφο, στολισμένο παντού, γεμάτο χριστουγεννιάτικες αγορές. Αξίζει να πάτε σε όλες μία-μία και να δοκιμάσετε τα τοπικά γερμανικά προϊόντα (λουκάνικα, μπύρες, γλυκά) αλλά και να πάρετε γεύση από διαφορετικές κουζίνες και να ψωνίσετε τα χριστουγεννιάτικα δωράκια σας. Ακόμη πολλά σουβενίρ θα τα βρείτε αρκετά πιο οικονομικά σε πάγκους αγορών παρά σε αντίστοιχα τουριστικά μαγαζιά, οπότε ρίξτε μια ματιά και στα αναμνηστικά δωράκια που σας προτείνουν.

Φυσικά θα φυλάξετε χρόνο για να δείτε και μερικά από τα τα highlights της πόλης του Βερολίνου – τα οποία είναι όμορφα και δημοφιλή όλες τις ημέρες του έτους. Ας δούμε λίγο αναλυτικότερα που αξίζει να σεργιανίσετε και τι πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε έστω και μία φορά. Συνέχεια ανάγνωσης «Βόλτες στο χριστουγεννιάτικο Βερολίνο»