«Κατερίνα» του Γιώργου Νανούρη

Την προηγούμενη Παρασκευή παρακολούθησα στο θέατρο “Εγνατία” της Θεσσαλονίκης την παράσταση “Κατερίνα” με την Λένα Παπαληγούρα. Για όσους/ες δεν το γνωρίζουν πρόκειται για θεατρικό έργο το οποίο βασίστηκε πάνω στο “Το βιβλίο της Κατερίνας” του Αύγουστου Κορτώ. Πρόκειται για έναν θεατρικό μονόλογο τον οποίο σκηνοθέτησε ο Γιώργος Νανούρης, τόσο εκτός όσο κι εντός σκηνής. Παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον η ενεργητική παρουσία του σκηνοθέτη δίπλα ή πάνω στη σκηνή, καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης. Μ’ ΄έναν μικρό φακό ο Γιώργος Νανούρης καθοδηγεί, πλαισιώνει, ενισχύει και συντροφεύει την πρωταγωνίστρια του, από την αρχή ως το τέλος της ιστορίας που παρακολουθούμε.

Η Λένα Παπαληγούρα από την πρώτη στιγμή που ανεβαίνει πάνω στη σκηνή γοητεύει και μαγεύει. Πρόκειται για μια μικρόσωμη κοπέλα μ’ έντονο βλέμμα και υπέροχη βαθιά φωνή. Ερμηνευτικά είναι λιτή και ουσιαστική, δεν παίζει, δεν υποδύεται, ζει το ρόλο της. Είναι η Κατερίνα, η μάνα που έζησε, αγάπησε κι έχασε ο συγγραφέας Αύγουστος Κορτώ, κατά κόσμον Πέτρος Χατζόπουλος. Η Κατερίνα που γελάει, η Κατερίνα που ερωτεύεται, η Κατερίνα που κλαίει, η Κατερίνα που υποφέρει, η Κατερίνα που τρελαίνεται είναι ολοζώντανη μπροστά μας και μας ζητάει να την αγαπήσουμε, να την καταλάβουμε και να συγχωρήσουμε τα λάθη της.

Για το ίδιο το θεατρικό έργο δεν χρειάζεται να πω περισσότερα καλά λόγια αφού βασίζεται σ’ ένα αριστουργηματικό βιβλίο, οπότε θα ήταν τρομακτικά δύσκολο να μην αποτελεί μια αξιοπρόσεκτη ιστορία για τον οποιονδήποτε θεατή – είτε έχει διαβάσει το βιβλίο, είτε όχι. Επίσης, κρίνω εντυπωσιακό το πόσο εύκολα δόθηκε μια ολοκληρωμένη εικόνα για την Κατερίνα και τη ζωή της μέσα σε 70 μόλις λεπτά. Αυτά τα 70 λεπτά περνάνε σαν νερό, σαν ποτάμι που καθαρίζει, παίρνει μαζί του όλους τους παρόντες, γεμίζοντας τους συναισθήματα και σκέψεις για τη ζωή, την αγάπη και τον θάνατο.

Δεν ξέρω αν θα φανείτε τόσο τυχεροί όσο εγώ, αφού κατάφερα και είδα την συγκεκριμένη παράσταση. Τέσσερα χρόνια παίζεται αυτό το θεατρικό έργο και σαρώνει εντυπώσεις και καρδιές όπου κι αν ανεβαίνει. Τέσσερα χρόνια περίμενα να το δω πιστεύοντας πως αποκλείεται να “συναντηθούμε”, αλλά τελικά η καλή ζωή μου επέτρεψε να έχω τη χαρά να το δω – έστω – μία φορά. Σας εύχομαι ολόψυχα να έχετε την ίδια καλή μοίρα. Αυτό το έργο πρέπει να το δείτε. Και πριν ή μετά απ’ αυτό διαβάστε “Το βιβλίο της Κατερίνας”.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s