«Σιλό» του Hugh Howey

Επιτέλους τελείωσα αυτό το βιβλίο των 568 σελίδων κι έχω να πω πολλά γι’ αυτό! Ομολογώ πως το διάβασα πολύ αργά – δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που χρειάστηκα τόσον καιρό να ολοκληρώσω ένα βιβλίο, αλλά τελικά το ευχαριστήθηκα πολύ!

Μου το πρότεινε μια παιδική φίλη όταν βρεθήκαμε ένα βράδυ για ποτό. Μου είπε πως κάποτε είχε μπει στο ταξί ενός βιβλιοφάγου οδηγού και μιλώντας για βιβλία της πρότεινε αυτό, λέγοντας της πως δε θα θέλει να το αφήσει από τα χέρια της. Εκείνη ως άλλη γνωστή βιβλιοφάγος το έψαξε και το αγόρασε περισσότερο για να δει αν ο ταξιτζής είχε γούστο και της τα είχε πει καλά. Μ’ ενθουσιασμό μου είπε πως αν τον ξανά πετύχει ποτέ και μπει στο ταξί του θα έχει σίγουρα πολλά να του πει! Και μετά απ’ αυτή την ιστορία ζήτησα να δανειστώ το περιβόητο βιβλίο και να δω περί τίνος πρόκειται.

Το “Σιλό” είναι ένα post-apocalyptic βιβλίο – αν δεν με απατά η μνήμη μου είναι το πρώτο του είδους που διαβάζω – και μιλάει για τη ζωή μέσα σ’ ένα υπόγειο, ειδικά διαμορφωμένο καταυλισμό όταν η ζωή στην επιφάνεια της Γης έπαψε να είναι εφικτή. Αυτή η περιοχή στα έγκατα της Γης, η οποία σφύζει από ανθρώπινες ζωές διέπεται από κάποιους κανόνες και όπως συμβαίνει σε κάθε στοιχειωδώς οργανωμένη κοινωνία, μέσα σ’ αυτήν υπάρχουν κάθε λογής άνθρωποι. Άλλοι είναι μηχανικοί, άλλοι γιατροί, άλλοι αγρότες, άλλοι διοικητικοί υπάλληλοι, άλλοι υπεύθυνοι για τη δημόσια τάξη. Υπάρχουν καλοί και κακοί, υπεύθυνοι κι ανεύθυνοι, ιδεολόγοι και συμβατικοί. Διαβάζοντας κάθε σελίδα αυτού του βιβλίου θα τους “συναντήσετε” λίγο-πολύ όλους.

Δε θα πω ψέμματα: Ξεκίνησα το βιβλίο και στις πρώτες εκατό σελίδες σκέφτηκα να το παρατήσω. Δεν ξέρω αν έφταιγε τ’ ότι είμαι άσχετη με τα post-apocalyptic αναγνώσματα, αλλά πραγματικά απ’ τις εισαγωγικές ιστορίες του βιβλίου και τους χαρακτήρες που με καλούσε ο συγγραφέας να γνωρίσω, δεν μπορούσα να καταλάβω ούτε τον σκοπό του βιβλίου, ούτε πώς ακριβώς συνδέονταν όλοι αυτοί οι ήρωες. Όταν τελικά γνώρισα τους πραγματικούς πρωταγωνιστές λίγο αργότερα, κατάλαβα που οδηγούσε όλη αυτή η εισαγωγή. Σας το λέω λοιπόν και να το ξέρετε: Συνεχίστε να διαβάζετε, σιγά-σιγά γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρον!

Μετά τη γνωριμία μου με τη Τζουλιέτ, τη βασική ηρωίδα το βιβλίου, άρχισα πια να ενδιαφέρομαι να διαβάσω παρακάτω. Ήθελα να δω ποια ακριβώς ήταν αυτή η γυναίκα, γιατί ήταν ικανή, τι θα μπορούσε να κάνει για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον στις επόμενες 500 περίπου σελίδες. Πιστέψτε με τόσο η Τζουλιέτ όσο και οι υπόλοιποι που εμφανίστηκαν με ώθησαν κάποιες στιγμές να σφίγγομαι από αγωνία, να μελαγχολώ από συγκίνηση αλλά και να χαμογελώ από δικαίωση. Αν είχα τον απαιτούμενο χρόνο και τη σωστή ενέργεια, το “Σιλό” θα το είχα τελειώσει πολλές μέρες πριν.

Ο Howey δημιούργησε έναν υπέροχο νέο κόσμο κι ας αποφάσισε να του δώσει τα πιο μουντά χρώματα. Είναι ένας συγγραφέας που θέλησε να γράψει μια ιστορία καλής πίστης προς τον άνθρωπο, να υμνήσει τα καλά κι όχι τα ποταπά του ένστικτα. Για να το καταφέρει αυτό υπήρξε ωμός, ειλικρινής, αδυσώπητα περιγραφικός σε σημεία που νομίζεις ότι είσαι μπροστά σε μια σκηνή φρίκης. Μίλησε για την εξουσία του ψέματος, τον φόβο, την αλλοτρίωση των ανθρώπινων συνειδήσεων προσπαθώντας πάντα να υποστηρίξει πως η αλήθεια όσο επώδυνη κι αν είναι αξίζει να διαφυλαχθεί γιατί είναι ένα βασικό συστατικό της ελευθερίας. Και τι είναι η ζωή χωρίς ένα μικρό παράθυρο ελεύθερης βούλησης; Μ’ αυτή την ιδέα και με την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο τελειώνω το πρώτο σπουδαίο βιβλίο του “Σιλό” και ακολουθούν τα επόμενα δύο βιβλία της τριλογίας – τα οποία θα φροντίσω να προμηθευτώ με την πρώτη ευκαιρία.

Συμπέρασμα: Διαβάστε το “Σιλό” όταν θα έχετε την ευκαιρία και τον χρόνο να βυθιστείτε σ’ έναν νέο, σκοτεινό αλλά και φωτεινό, περίεργο και πρωτότυπο νέο κόσμο! Εγώ μετά το “Σιλό” θ’ αναζητήσω κι άλλα αξιόλογα post-apocalyptic μυθιστορήματα.

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “«Σιλό» του Hugh Howey

  1. Ευχαριστούμε! Εγώ πάντως θα σπεύσω!
    Πάντα εκτιμώ μια καλή αναγνωστική πρόταση…
    Να προτείνω κι εγώ την Καρδερίνα της Ντόνα Ταρτ;;;; Εξίσου μεγάλο ανάγνωσμα αλλά…τόσο καθηλωτικό….ένα πραγματικό page turne
    Καλημέρα – καλή σου συνέχεια!

    1. Καλημέρα Μαρία. Την Καρδερίνα θέλω εδώ και 2 χρόνια να την αγοράσω αλλά όλο κάτι συμβαίνει και δεν το κάνω! Σ’ ευχαριστώ που μου θύμισες αυτό το βιβλίο! 🙂 Καλημέρα και σ’ εσένα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s