Ταινίες Απριλίου

photo by Pixabay

Καλό μήνα σε όλους και όλες! Τι μου κάνετε; Μπαίνω δυναμικά στον Απρίλιο και παρά τις πολλές υποχρεώσεις που με κρατάνε από το να γράφω πολύ συχνότερα στα blogs μου (πότε θα ‘ρθει το Πάσχα να χαλαρώσω λίγο;) είμαι εδώ και πάλι για να σας προτείνω μερικές ταινίες που μου κράτησαν όμορφη συντροφιά τις προηγούμενες μέρες. Γι’ ακόμη μια φορά προτείνω ταινίες αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους και διαφόρων χρονολογιών, με την παλιότερη να είναι του 1959 και τη νεότερη να είναι φρεσκότατη του 2017. Εσείς κρίνετε κι επιλέγετε ποιες τελικά θέλετε να δείτε.

Θέλω να σας ευχηθώ από καρδιάς Καλή Άνοιξη (μην ξεχνάμε πως επίσημα μπήκαμε στην άνοιξη πριν λίγες μέρες) κι ελπίζω τομείς της ζωής σας να ανθίσουν όπως τα όμορφα λουλούδια που ακόμη μια χρονιά θα μας κάνουν τη χάρη – ελπίζω – και θα γεμίσουν τους αγρούς μας! Καλό μήνα και προσοχή μη σας κοροϊδέψουν σήμερα! 🙂

Gabriel Iglesias: I am sorry for what I said when I was hungry

Το νέο show του διάσημου Μεξικανού stand-up comedian κυκλοφόρησε απ’ την Netflix μες το 2016 και αγαπήθηκε όσο λίγα shows του! Ο Gabriel Iglesias έχει μεγάλα κέφια σ’ αυτή την παράσταση κι αναφέρεται σε πολύ αγαπημένα του θέματα (το φαγητό, την οικογένεια του, τις γυναίκες) όσο και σε καινούρια τα οποία αναλύει με ιδιαίτερο σπαρταριστό τρόπο. Το live του έχει μαγνητοσκοπηθεί στο Σικάγο, στο οποίο ο κωμικός αναφέρεται με ξεχωριστή αγάπη. Αν θέλετε να περάσετε ένα ευχάριστο δίωρο ακούγοντας έξυπνα αστεία, απλά δείτε το!

Hiroshima mon amour

photo by Los Angeles Times

Μια ποιητική ταινία για την μεγάλη καταστροφή που βρήκε την ιαπωνική πόλη Χιροσίμα το 1945 και την αναπτέρωση της τα επόμενα χρόνια. Πώς φτιάχνει όμως κανείς μια ποιητική ταινία για μια μεγάλη συμφορά που κόστισε τη ζωή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων κι άφησε το στίγμα της στις επόμενες γενιές; Μόνο μέσα από έναν μεγάλο έρωτα μπορεί να μιλήσει κανείς υποφερτά για τη ζωή και το θάνατο, την ευτυχία και τη δυστυχία, την αγάπη και την απώλεια. Ένας άντρας και μια γυναίκα αφηγούνται. Ένας άντρας θεωρεί ότι η γυναίκα έχει ξεχάσει γιατί δεν είδε ποτέ τίποτα από τη Χιροσίμα. Πώς άραγε θυμάσαι κάτι που δεν είδες ποτέ καλά; Μια γυναίκα επιμένει πως είδε καλά, πως θυμάται τα πάντα, πως δεν ξέχασε τίποτα. Δυο κορμιά πάλλονται για να νικήσουν έστω για μια στιγμή τη βεβαιότητα του θανάτου. Δυο άνθρωποι συναντιούνται για λίγο κι έρχονται κοντά για να αντέξουν τη φρίκη και την ασχήμια του κόσμου, τη συνειδητοποίηση πως ό,τι όμορφο τελικά κρατά λίγο. Και ίσως χωρίζουν γιατί θέλουν να θυμούνται πάντα το πόσο μοναδικό ήταν αυτό που έζησαν. Τουλάχιστον, αυτό επιλέγουν να κάνουν οι ήρωες αυτής της ιστορίας.

How to lose a guy in 10 days

photo by VWvortex Forums

Κλασσική ρομαντική κομεντί, απ’ αυτές που παρέμειναν αθάνατες εδώ και15 χρόνια παρά την ελαφρότητα και την αθωότητα τους! Την ξανά είδα μετά από χρόνια σ’ ένα ταξίδι με τρένο από Λιβαδειά προς Θεσσαλονίκη και θυμήθηκα γιατί αυτή η ταινία μαζί με μερικές ακόμα της γενιάς της δεν ξεχνιέται εύκολα: Είναι απλή αλλά δεν είναι απλοϊκή. Το σενάριο προκαλεί αβίαστα γέλιο, είναι πραγματικά ευρηματικό και πρωτότυπο. Οι πρωταγωνιστές είναι αστείοι πέρα από απίστευτα όμορφοι (ο Μακόναχι ήταν θεός εκείνα τα χρόνια, ας το ομολογήσουμε!). Πάνω σ’ αυτή την ταινία βασίστηκαν πάρα πολλά άρθρα γυναικείων περιοδικών κι εκπομπών για το τι πρέπει και δεν πρέπει να κάνει μια γυναίκα για να κρατήσει έναν άντρα κοντά της. Εγώ θα πω πως εφόσον μιλάμε για κωμωδία μοιραία εντοπίζουμε μια δόση υπερβολής σε πολλές καταστάσεις – ακόμα και στο τι είναι αληθινό στην καθημερινή μας ζωή και τι όχι – αλλά επειδή διασκεδάζουμε πολύ κάθε φορά που βλέπουμε αυτή την ταινία μάλλον της το συγχωρούμε.

Και για το τέλος: Η ταινία που θα δείτε υπό προϋποθέσεις!

Fifty shades darker

Η δεύτερη ταινία της τριλογίας “Fifty shades” έχει κάποια θετικά στοιχεία και αρκετά αρνητικά. Στα θετικά της είναι η υπέροχη φωτογραφία, τα ωραία πλάνα, η αδιαμφισβήτητα καλή της αισθητική, οι λειτουργικές ερμηνείες των ηθοποιών – χωρίς να είναι τρομερά καλές – και οι άφθονες και αρκετά πειστικές σκηνές σεξ. Στα αρνητικά είναι η υπόθεση η οποία έχει φτάσει πια τα επίπεδα επιστημονικής φαντασίας, το σχεδόν ανύπαρκτο σενάριο, η έλλειψη ειρμού και σύνδεσης των εξελίξεων και η σκηνοθεσία η οποία σε κάποιες σοβαρές σκηνές σ’ έκανε να ξεκαρδίζεσαι από τα γέλια. Αν θέλω να είμαι ειλικρινής, η δεύτερη ταινία είναι καλύτερη από την πρώτη που είναι μάλλον απαράδεκτη. Αυτό βεβαίως δε σημαίνει πως η δεύτερη είναι καλή. Είναι υποφερτή και βλέπεται ή δεν βλέπεται για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω. Η επιλογή για το αν θα την δείτε είναι δική σας καθώς και η ευθύνη επίσης!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s