Τι μου λείπει από την Ολλανδία όταν μένω Ελλάδα

20150405_161612

Πολλοί Έλληνες μετανάστες του εξωτερικού έχουμε γράψει κατά καιρούς άρθρα για το τι μας λείπει από την Ελλάδα τώρα που δε ζούμε σ’ αυτήν. Νοσταλγούμε την πατρίδα, μελαγχολούμε με τη σκέψη πως άμεσα δε θα γυρίσουμε πίσω και μέσω του γραπτού λόγου προσπαθούμε να γίνουμε ένα με όσους πιστεύουμε πως πάνω-κάτω νιώθουν παρόμοια μ’ εμάς.

Απ’ την άλλη οι περισσότεροι από εμάς έχουμε σίγουρα παρατηρήσει τη φοβερή ταύτιση απόψεων που παρουσιάζουμε οι Έλληνες μεταξύ μας, όταν δεν θέλουμε να πούμε καλά αλλά δυσάρεστα πράγματα για την Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα όταν θέλουμε να μιλήσουμε για τα “στραβά” της αξιομνημόνευτης κατά τα άλλα πατρίδας μας, συχνά γινόμαστε ιδιαίτερα περιγραφικοί κι ανεξάντλητοι ως προς τους καυστικούς σχολιασμούς μας.

Τους τελευταίους μήνες έχω μετακομίσει στην Ελλάδα για ένα επαγγελματικό ζήτημα, αλλά σύντομα θα επιστρέψω στο “σπίτι” μου, στην Ολλανδία (Ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσα η επιλογή των λέξεων στις τελευταίες προτάσεις μου!). Γυρνώντας πίσω στην Ελλάδα μετά από κάποια χρόνια ξενιτιάς, δε μπορώ – ως κλασσική Ελληνίδα – παρά να παραμερίσω τη μεγάλη χαρά μου που τρώω πάλι το φαγητό της μαμάκας μου – το οποίο ξεχειλίζει αρώματα και γεύση από τα πεντανόστιμα ελληνικά υλικά που χρησιμοποιεί – για να γκρινιάζω για όλες τις μικρές δυσάρεστες λεπτομέρειες που εντοπίζω στην Ελλάδα και δύσκολα συναντώ στην Ολλανδία. Αυτό το άρθρο είναι σκέτη πρόκληση γιατί μέσα σε λίγες γραμμές προσπαθώ ν‘ αναφερθώ σε πολλά που βλέπω ως απολύτως θετικά στην Ολλανδία και τολμώ μάλιστα να πω πως μου λείπουν τώρα που – έστω και προσωρινά – έχω επιστρέψει στην Ελλάδα.

Τακτική Συγκοινωνία:

Δε θα μιλήσω για τα ολλανδικά τρένα που μπορούν να γίνουν ένα μεγάλο δράμα (ειδικά για όποιον θέλει να βρίσκεται μια συγκεκριμένη ώρα σ’ ένα συγκεκριμένο μέρος), αλλά για όλα τα υπόλοιπα μέσα μαζικής μεταφοράς της Ολλανδίας: Λεωφορεία, τραμ, μετρό. Συνήθως περνάνε ακριβώς στην ώρα τους και σπανίως είναι φίσκα, γεμάτα κόσμο. Πάντα θα βρεις αν όχι να κάτσεις, τότε ένα ωραίο σημείο να σταθείς και να στηριχτείς χωρίς να κινδυνεύεις να πέσεις πάνω στον μπροστινό σου ή τον πισινό σου.

20151227_145258

Καλά πεζοδρόμια, σωστά ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι:

Εδώ τα λόγια είναι περιττά. Τα πεζοδρόμια στις περισσότερες ολλανδικές πόλεις – εξαιρούμε προφανώς το κέντρο του Άμστερνταμ – είναι μεγάλα, άνετα, καλοφτιαγμένα. Χαίρεσαι να περπατάς επάνω τους! Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τους ολλανδικούς δρόμους, εντός κι εκτός πόλεων, οι οποίοι είναι εκνευριστικά καλοί. Δεν μπορώ γενικά να συγκρίνω τα ολλανδικά πεζοδρόμια και οδικά δίκτυα όχι απλά με τα ελληνικά (όλοι ξέρουμε γιατί!) αλλά ούτε καν με τα γερμανικά. Για ‘μένα μια καλά οργανωμένη χώρα έχει πάντα καλοδιατηρημένους δρόμους και η Ολλανδία στον συγκεκριμένο τομέα είναι μια από τις καλύτερες χώρες του κόσμου!

Ποδήλατα και ποδηλατοδρόμοι:

Νομίζω πως οι Ολλανδοί μαζί με τους Δανούς είναι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές ως προς τη χρήση ποδηλάτων, την ύπαρξη καλών ποδηλατοδρόμων και φυσικά τον αριθμό ποδηλάτων ανά κάτοικο. Στην Ελλάδα πάλι ενώ έχουμε καταπληκτικό καιρό περισσότερους από 6 μήνες τον χρόνο και θα ‘πρεπε οπωσδήποτε να έχουμε βάλει το ποδήλατο στην καθημερινότητα μας, απλά δε μπορούμε να το κάνουμε. Ποιος θα κάτσει να γκρεμίσει τις περισσότερες ελληνικές πόλεις για να τις ξανά χτίσει από την αρχή αφήνοντας χώρο για ποδήλατα;

20160505_145539

Το πράσινο που υπάρχει παντού:

Το πράσινο της Ολλανδίας δεν το ξανά βρήκα πουθενά! Κανένας ποτέ δε θα με πείσει πως η ύπαρξη πρασίνου και η έντονη παρουσία της φύσης μέσα στα μεγάλα αστικά κέντρα δεν είναι απλά υπέροχη. Στην Ελλάδα πρέπει για αρχή να μάθουμε να μην καίμε τα υπέροχα δάση μας προκειμένου να χτίσουμε αυθαίρετες βίλες και μεζονέτες.

Η ησυχία:

Τον πρώτο καιρό είχα φρικάρει με το πόσο ήσυχη μπορεί να είναι η ζωή στην Ολλανδία αλλά πλέον νομίζω πως δεν μπορώ να ζήσω για πολύ καιρό χωρίς αυτήν. Στην Ελλάδα παρά είμαστε φασαριόζοι και τις περισσότερες φορές δεν είναι καν απαραίτητο!

Η δροσιά τις μέρες του καύσωνα:

Ναι, ανήκω σ’ αυτούς τους πολύ εκνευριστικούς μεσογειακούς τύπους που δε συμπαθούν τη ζέστη. Για κάποιο λόγο αρκετοί Έλληνες αλλά και ξένοι πιστεύουν σχεδόν εμμονικά πως αν κάποιος γεννηθεί σε μια χώρα με πολύ ήλιο, θάλασσα και εξωτικά μέρη, θα πρέπει σώνει και καλά να αγαπά τη ζέστη και να διαχειρίζεται υπέροχα τις υψηλές θερμοκρασίες. Όμως, καλώς ή κακώς αυτό δεν ισχύει για όλους εμάς τους νότιους. Προσωπικά απεχθάνομαι τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες, παθαίνω εύκολα ηλίαση και τον ήλιο δεν μπορώ να τον νιώσω φίλο μου μετά από μόλις 10 λεπτά ηλιοθεραπεία. Έχω συνηθίσει τα τελευταία χρόνια τις πολύ δροσερές καλοκαιρινές μέρες της Ολλανδίας (οι οποίες προφανώς και δεν είναι εντελώς καλοκαιρινές!) και κάθε φορά που θα κατέβω για τις ετήσιες ελληνικές καλοκαιρινές εξορμήσεις μου, θ’ αναρωτηθώ πώς κάποτε την πάλευα και περνούσα ολόκληρα καλοκαίρια με ακατέβατες ελληνικές θερμοκρασίες! Μπορείτε να με μισήσετε όσο θέλετε, αλλά τις περισσότερες μέρες του χρόνου δεν νοσταλγώ τους 35 βαθμούς Κελσίου του ελληνικού καλοκαιριού!

20150405_132838

Η τακτοποίηση των καθημερινών υποχρεώσεων και εργασιών μέσα από την ιστοσελίδα της κάθε επιχείρησης και υπηρεσίας:

Θα χρειαστούμε πολλά χρόνια ακόμη ώστε οι Έλληνες να φτάσουμε τους Ολλανδούς σ’ αυτόν τον τομέα. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν πως η γραφειοκρατία είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Μια χαρά γραφειοκράτες και σπαστικοί μπορούν να γίνουν και οι Ολλανδοί! Απλά η μεγάλη τους διαφορά είναι πως χρησιμοποιούν τα ηλεκτρονικά αρχεία που διαθέτουν σε αντίθεση μ’ εμάς που ακόμη και σήμερα πολλές φορές χρησιμοποιούμε τους υπολογιστές περισσότερο ως διακοσμητικά στοιχεία ενός γραφείου παρά ως χρήσιμα εργαλεία της δουλειάς μας. Και όσο οι υπάλληλοι μιας υπηρεσίας δεν χρησιμοποιούν τα ηλεκτρονικά αρχεία τους, τόσο οι πελάτες δε θα μπορούν να εξυπηρετηθούν μέσω ιστοσελίδων προκειμένου να τελειώσουν εύκολα και σωστά τις δουλειές τους.

Είμαι περίεργη να δω αν συμφωνείτε με όσα αναφέρω παραπάνω. Δεκτά όλα τα σχόλια και καλοδεχούμενη η οποιαδήποτε συζήτηση μπορεί να προκύψει με αφορμή αυτό εδώ το άρθρο.

Advertisements

17 σκέψεις σχετικά με το “Τι μου λείπει από την Ολλανδία όταν μένω Ελλάδα

  1. Ευχαριστούμε, Φανή, για τις σκέψεις και τις φωτογραφίες σου, μας ταξίδεψες εκεί στο Βορρά. Κι ας μην έχω ζήσει στην Ολλανδία, κι ας μην έχω πάει ποτέ, όλα τα όσα ανέδειξες μου λείπουν κι εμένα από την ελληνική καθημερινότητά μου… κι ας έχω πού και πού το φαγητό της μανούλας μυρωδάτο και ελαφρύ!

      1. Στην Ελλάδα ζω κι εγώ, μα μου λείπουν τα όσα λες! Έζησα εκτός Αττικής για 5 χρόνια και η επαρχία (είτε στην Ελλάδα, είτε στη Μεγάλη Βρετανία – Ουαλία – που ζούσα) μου αρέσει πολύ. Με το πράσινο, την ησυχία και τη δροσιά, τα μεγάλα πεζοδρόμια και την άνετη συγκοινωνία και επικοινωνία. 🙂

      2. Α πολυταξιδεμένη κι εσύ! Κατανοητό να σου λείπουν οι τόσο διαφορετικές εμπειρίες που έζησες. Τα μεγάλα αστικά κέντρα έχουν κάποια καλά, όμως η ζωή στην επαρχία δε συγκρίνεται με τίποτα.

  2. Ο Χατζιδάκις είχε πει πως η Αθήνα ειναι μια άσχημη πόλη, γιατί έχει άσχημους πολίτες.
    Γενικά, όλα όσα περιγράφεις δεν είναι καθόλου περίεργο που σου λείπουν. Ποιος θέλει να έρθει αντιμέτωπος με το τελείως φλου πρόγραμμα των ΜΜΜ και την αποπνικτική ατμόσφαιρα σε αυτά εν ώρα αιχμής; Ποιος θέλει να αντικρύζει συνέχεια ένα άχαρο γκρίζο, στενά πεζοδρόμια με παρκαρισμένα αμάξια πάνω, που πρέπει να κάνεις σλάλομ για να περπατήσεις; Για να μην αναφέρω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με κινητικές δυσκολίες. Πολλή βρωμιά, οι δημόσιες υπηρεσίες μια κόλαση. Καλός ο ήλιος και το μενταλιτέ του Έλληνα, αλλά από μόνα τους δεν φθάνουν για να υπάρχει μια ποιότητα ζωής.
    Αυτά που αναφέρεις, λείπουν σε εμένα που δεν έχω ζήσει ποτέ στο εξωτερικό, φαντάσου να τα είχα γευτεί κιόλας όπως εσύ.

    1. Αν ζούσες στο εξωτερικό πιθανότατα θα ένιωθες όπως οι περισσότεροι Έλληνες μετανάστες: Δεν υπάρχει Παράδεισος επί της Γης. Σε κάθε γωνιά αυτού του κόσμου θα βρεις καλές και κακές συνθήκες διαβίωσης. Απλά φαντάζομαι επιλέγουμε κάθε φορά τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε να υποφέρουμε. Η Ελλάδα είναι ένα υπέροχο φιλέτο γης που έπεσε απλά σε χέρια αφελών και κουτοπόνηρων ανθρώπων. Γι’ αυτό και αν δεν αλλάξουμε οι Έλληνες, θα τη χάσουμε οριστικά.

  3. Elisabeth P

    Άει στο καλό σου! Ενώ απέχω από το γράψιμο στους τελευταίους μήνες τής προσαρμογής μου στο Παρίσι, μου ερέθισες ένα ευαίσθητο σημείο. Σε άλλες περιόδους θα έγραφα άρθρο, τώρα δεν υπόσχομαι.
    Όσον αφορά στην νοσταλγία λοιπόν:
    Πρέπει να ξεκαθαρίσω πρώτα ότι δεν έχω νοιώσει ουδεμία νοσταλγία για την Ελλάδα μέχρι τώρα. Ακόμα και ελληνικά προϊόντα, όπως φέτα, δεν τα αγοράζω ντε και καλά επειδή είναι ελληνικά.
    Θεωρώ απολύτως σίγουρο αυτή τη στιγμή, το απεύχομαι και δεν ξέρω τί θα μπορούσε να με υποχρεώσει να επιστρέψω στην Ελλάδα. Το ίδιο σίγουρο είναι ότι, αν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο, μόνο νοσταλγία θα ένοιωθα για το Παρίσι.
    Το οποίο Παρίσι, ενώ δεν είναι τέλειο (κάθε άλλο, όπως διαπιστώνω καθημερινά) κι ενώ η ζωή είναι πολύ δύσκολη, νομίζω ότι το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του είναι ότι δομήθηκε και διατηρεί ακόμα μια σκέψη (αν όχι τον σεβασμό) για τον άνθρωπο (και μιλάω για μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις τού κόσμου).
    Εξετάζω βέβαια και την εκδοχή να είμαι τόσο θετικά προδιατεθειμένη (βλέπε ερωτευμένη), που είναι λίγα όσα θα με έκαναν να νοιώσω αρνητικά.
    Το άρθρο σου με έπιασε απροετοίμαστη, όμως σε ευχαριστώ επειδή ίσως με βάλει στην διαδικασία να αποφασίσω επιτέλους να συγκροτήσω τις παρατηρήσεις και τις σκέψεις μου για το θέμα, γενικότερα, και να γράψω σχετικά.
    Καλή απόλαυση όσων αγαπάς στην Ελλάδα και καλή επιστροφή στο «σπίτι» σου!!

    1. Θα ήθελα πάρα πολύ να διαβάσω σκέψεις σου για τους πρώτους μήνες ζωής σου στο Παρίσι. Ελπίζω να καταφέρεις να βρεις τις λέξεις και τη διάθεση να μας δώσεις ένα νέο άρθρο 🙂

  4. Από τα προάστια μιας επαρχιακής πόλης στη νότια Αγγλία νοσταλγούσα την εικόνα του Ελληνικού ήλιου στον ουρανο και την αντίθεση του με το βαθύ γαλάζιο. Το πραγματικό φαγητό. Και τη μυρωδιά της Άνοιξης και του Φθινοπώρου. Κάθιδρος σε μια περιφερειακή πόλη της Ανατολικής Μεσογείου που το καλοκαίρι διαρκούσε 8 μήνες, ζήλευα το δροσερό καλοκαίρι της νοτίου Αγγλίας και τiς μεγάλες μέρες (νύχτωνε στις 23:00 και ξημέρωνε στις 4:30 το πρωί!). Την οργάνωση, τις συγκοινωνίες. Καθηλωμένος στο φετινό βαρύ χειμώνα της Ελλάδας αναπολούσα τον ήπιο χειμώνα της Ανατολική Μεσογείου.

    Τείνω να πιστέψω ότι the grass is always greener..

  5. Όσο μεγαλώνω (και ίσως λόγω και των συνθηκών) τείνω να πιστέψω ότι ισχύει για μένα (το αγγλικό γνωμικό). Πάντα θα υπάρχουν στιγμές που νιώθεις ότι είσαι στο σωστό μέρος και στιγμές που σκέφτεσαι ότι θα ήθελες να ήσουν κάπου αλλού.

    Με το εξωτερικό, είχα πάντα έναν κόμπο στο λαιμό. Κάποιες φορές μικρό, άλλες φορές μεγαλύτερο. Σε κάθε περίπτωση πάντως παίζουν ρόλο και οι άνθρωποι αφού η εγγύτητα σε ένα μέρος στην ουσία (όχι βέβαια πάντα) μεταφράζεται σε εγγύτητα σε πρόσωπα.

    Για το αν θα έπρεπε να διαλέξω, διάλεξα σχετικά πρόσφατα και το αποτέλεσμα βρίσκεται στην τελευταία φράση του προηγούμενου σχολίου. Στις εποχές μας, ωστόσο, καμία επιλογή δε φαίνεται να είναι οριστική. Δυστυχώς ή ευτυχώς 🙂

    1. Συμφωνώ απόλυτα για το θέμα της εγγύτητας.

      Για την επιλογή σου να επιστρέψεις Ελλάδα θα πω πως μάλλον δύσκολα θα παραμείνει οριστική η απόφαση σου. Οι άνθρωποι που έχουν υπάρξει μετανάστες μια φορά, έχουν περισσοτερες πιθανότητες να το κάνουν και δεύτερη φορά.

  6. Φάνη μου, για εμένα ένα απο τα πιο κύρια προβλήματα στην χώρα μας είναι ότι οι άνθρωποι δεν αγαπούν την πατρίδα τους αλλά ούτε και τους συνανθρώπους τους. Δεν υπάρχει μέρος και τρόπος να μετακινηθούν οι άνθρωποι με προβλήματα κινητικά. Παρκάρουν τα ζώα -συγχώρεσε μου την λέξη- όπου βρουν χωρίς να σκεφτούν.

    Ο Λιαντίνης έλεγε πως οι Έλληνες είναι μουλάρια και τα μουλάρια δεν γεννούν. Ακούγεται απαίσιο αλλά αληθινό. Δεν μας νοιάζει το σύνολο αλλά μόνο η μονάδα.

  7. Συμφωνώ απολύτως Φανή μου! Είμαστε τελείως ανοργάνωτοι σε όλα τα θέματα που θίγεις. Κι ας έχουμε μια υπέροχη χώρα (χωρίς πολύ πράσινο λόγω και της έλλειψης βροχών) αλλά γεμάτη ομορφιά, δεν κάνουμε το παραμικρό για να τη διατηρήσουμε έτσι. Κρίμα. Φιλιά πολλά και ας ελπίσουμε να βελτιωθούν τα πράγματα με μικρές και μεγάλες πρωτοβουλίες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s