Ντοκιμαντέρ «4,1 miles» της Δάφνης Ματζιαράκη

Στις φετινές υποψηφιότητες των Όσκαρ οι Έλληνες δημιουργοί φαίνεται να έχουν την τιμητική τους! Στα ονόματα των υποψηφίων για να κερδίσουν ένα Χρυσό Αγαλματίδιο δεν φιγουράρουν μόνο τα ονόματα των Λάνθιμου-Φιλίππου για το ομολογουμένως πρωτότυπο σενάριο της ταινίας «Αστακός» αλλά και το όνομα της Δάφνης Ματζιαράκη για το μίνι ντοκιμαντέρ της «4,1 miles».

Το ντοκιμαντέρ της Ελληνίδας φοιτήτριας δημοσιογραφίας μιλάει για την ανθρωπιστική κρίση που έφερε ο πόλεμος της Συρίας και την οποία αντιλήφθηκαν πλήρως οι κάτοικοι της Λέσβου καθώς και πολλοί άλλοι νησιώτες του Αιγαίου. Στα 20 λεπτά που διαρκεί το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ παρακολουθούμε τη ζωή του Κυριάκου Παπαδόπουλου, ενός λιμενικού που κυριολεκτικά δαμάζει εδώ και χρόνια τα κύματα με το σκάφος του και με το προσωπικό που τον ακολουθεί πιστά παντού, προκειμένου να σώσει όσες περισσότερες ανθρώπινες ζωές είναι δυνατόν. Η κάμερα καταγράφει τη ζωή του στο νησί, τις μέρες και τις νύχτες του στη θάλασσα, την τρομακτική δυσκολία που ενέχει η διάσωση ανθρώπων που δεν ξέρουν κολύμπι απ’ τα αγριεμένα νερά, τα θλιμμένα μάτια του στο τέλος κάθε κουραστικής ημέρας τα οποία δυσκολεύονται να κρύψουν την αγωνία για το τι μπορούν ν’ αντικρύσουν το επόμενο και το μεθεπόμενο πρωινό.

Ένα ντοκιμαντέρ που κόβει την ανάσα, που είναι ικανό να διδάξει ανθρωπισμό, λεβεντιά, καλοσύνη, αλτρουϊσμό. Είτε η κυρία Ματζιαράκη κερδίσει το φετινό Όσκαρ, είτε όχι, η δουλειά της είναι ένα κόσμημα το οποίο αξίζει και ΠΡΕΠΕΙ να το παρακολουθήσουν όλοι!

Advertisements

5 σκέψεις σχετικά με το “Ντοκιμαντέρ «4,1 miles» της Δάφνης Ματζιαράκη

  1. ΜελαμψόςΤοξότης

    Το ντοκυμαντέρ είναι εξαιρετικό ανεξαρτήτως του αν θα βραβευθεί ή όχι. Και κυρίως από αυτό φαίνονται και «διαφημίζονται» πολλές από τις αρχές των Ελλήνων τις οποίες ξεχάσαμε και εμείς η ίδιοι. Και πάνω από όλα ότι πρόκειτε για ένα λαό φιλόξενο, με ανθρωπισμό και φιλότιμο.

    Καλό θα ήταν το συγκεκριμένο να ενταχθεί και στο σχολικό πρόγραμμα για πολλους και διάφορους λόγους αλλά…

    1. Συμφωνούμε απόλυτα Μελαμψέ Τοξότη. Απλά διαβάζοντας το σχόλιο σου μόνο ένα πράγμα μου ‘ρχεται να πω: Δεν νομίζω πως ντοκιμαντέρ σαν το συγκεκριμένο θα μπορούν να προβληθούν σε δημόσια ελληνικά σχολεία όσο δεν αφήνουμε τα παιδιά των μεταναστών να πηγαίνουν έστω απογευματινό σχολείο, μακριά από τα Ελληνάκια μας που μπορούν κάλλιστα να τα μολύνουν. Δυστυχώς το θέμα είναι τεράστιο και μου φαίνεται πως τώρα αρχίζει!

      1. ΜελαμψόςΤοξότης

        Αλήθεια έχεις ανοίξει ένα τεράστιο θέμα τώρα το οποίο πραγματικά σηκώνει συζήτηση για το ποιος μολύνει ένα Ελληνάκι. Το εμβολιασμένο ή μη προσφυγόπουλο το μολύνει ή οι φασιστικές ιδέες του μπαμπά, της μαμάς, του παππού, της γιαγιάς και των γύρω; Επίσης όλοι αυτοί που γκρινιάζουν για την μόλυνση των παιδιών, και ειδικά οι μεγαλύτεροι, θυμούνται ότι αυτοί δεν είχαν κάνει εμβόλια;

        Και κατά τα άλλα γκρινιάζουμε για το κόστος του προσφυγικού χωρίς να σκεφτόμασται πως η μείωση του κόστους θα γίνει μόνο όταν αυτοί οι ανθρώποι ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, μπορούν να δουλέψουν για να βγάλουν τα προς το ζην και να φύγουν από τους καταυλισμούς, μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους σχολείο, μπορούν να περπατήσουν στον δρόμο, να ψωνίσουν, να μιλήσουν χωρίς κάποιος φαλακρός να τους δείρει.

        Και το παράδοξο; Οι πρόσφυγες δεν μπορούν να δουλέψουν λόγου χάρην στα χωράφια για αυτό αναγκαζόμαστε να φέρουμε μετανάστες από το Πακιστάν….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s