Ταινίες για τον Νοέμβρη

photo by www.aspects-leisure.co.uk
photo by http://www.aspects-leisure.co.uk

Ελληνικές ταινίες έχει το κινηματογραφικό μενού του Νοέμβρη! Δεν ξέρω τι μ’ έχει πιάσει αλλά το τελευταίο διάστημα έχω δει πολύ νέο ελληνικό κινηματογράφο (άραγε αυτό υποδηλώνει μια υποβόσκουσα νοσταλγία για την Ελλάδα;). Είδα κάποιες που μου άρεσαν πολύ κι άλλες που δε μου άρεσαν ιδιαίτερα. Για εσάς διάλεξα τις τρεις που μου άφησαν τις πιο θετικές εντυπώσεις.

Καλό μήνα να ‘χετε και παρ’ όλο που ο Νοέμβρης είναι συνήθως ένας μήνας ζόρικος τόσο από πλευράς καιρού όσο κι από πλευράς υποχρεώσεων, εντούτοις να θυμάστε πως είναι ένας μήνας ζυμώσεων, έντονων συναισθημάτων και δημιουργικότητας. Τουλάχιστον εγώ έτσι τον βλέπω εδώ και αρκετά χρόνια!

Βασιλική

photo by Palmografos.com
photo by Palmografos.com

Ταινία του 1997 με τον Πασχάλη Τσαρούχα και την Ταμίλα Κουλίεβα η οποία πήγε πολύ καλά τόσο σε εγχώρια κινηματογραφικά φεστιβάλ, όσο και σε φεστιβάλ του εξωτερικού. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα και σε υπαρκτά πρόσωπα μιλάει για τον έντονο αλλά δύσκολο έρωτα ενός ζευγαριού στα χρόνια του Εμφυλίου πολέμου. Τι γίνεται όταν ένας χωροφύλακας, υπηρέτης του συστήματος ερωτεύεται την γυναίκα ενός αντάρτη; Μάλλον χρειάζεται να τα βάλει με θεούς κι ανθρώπους για ν’ αποδείξει πως καμιά αγάπη δε θα ‘πρεπε να θεωρείται απαγορευμένη και καταδικασμένη να μείνει στο σκοτάδι.

Μέσα από την τραγική ιστορία δυο ανθρώπων αναδεικνύεται και μια μαύρη ιστορική περίοδος της Ελλάδας που ελάχιστα έχει θιχτεί καλλιτεχνικά. Αληθινά καλή ταινία, ξεκάθαρα καλλιτεχνικό σημείο αναφοράς για τον νέο ελληνικό κινηματογράφο.

Είναι ο θεός μάγειρας;

photo by Ellinomania .::The World Of Music
photo by Ellinomania .::The World Of Music

Μια απολαυστική κομεντί με πρωταγωνιστή τον φωτογενή και ταλαντούχο Γιώργο Καραμίχο ο οποίος υποδύεται τον Θόδωρο, έναν νέο που ψάχνει να βρει κάτι ν’ αγαπάει με πάθος στη ζωή του. Όταν συνειδητοποιεί πως είναι γεννημένος για τη μαγειρική, ξεκινά ένα ταξίδι τόσο εσωτερικής αναζήτησης όσο και επαγγελματικής καταξίωσης προκειμένου να αγγίξει την τελειότητα σ’ αυτό που διάλεξε να κάνει. Όμως ο δρόμος προς την κορυφή θα αποδειχτεί πολλές φορές δύσκολος και γεμάτος κωμικά ευτράπελα.

Μια αρκετά καλή ταινία, φτιαγμένη με αληθινό μεράκι η οποία θα είχε γίνει ακόμη πιο γνωστή αν είχε λίγο πιο σφιχτοδεμένο σενάριο και πιο εντυπωσιακό φινάλε.

Ουζερί Τσιτσάνης

photo by Jumping Fish
photo by Jumping Fish

Μια ταινία του Μανούσου Μανουσάκη για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης που χάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με φόντο το “Ουζερί Τσιτσάνης”. Το ρεμπετάδικο του σπουδαίου Βασίλη Τσιτσάνη κατά την περίοδο της κατοχής ψυχαγωγούσε τους σκλαβωμένους Έλληνες και μέσα σ’ αυτό ο μεγάλος μουσικός έγραψε μερικά από τα αθάνατα τραγούδια του όπως το “Συννεφιασμένη Κυριακή” και το “Αχάριστη”.

Επειδή όμως είναι ταινία του Μανουσάκη δεν παραλείπεται κι απ’ τους σεναριογράφους η ανάδειξη ενός αδιέξοδου έρωτα, ανάμεσα σ’ έναν Χριστιανό και μια Εβραία που ζουν τον έρωτα τους κάτω απ’ τη σκιά του διωγμού και του θανάτου.

Είναι μια ιδιαίτερα αξιόλογη προσπάθεια τόσο του Μανουσάκη όσο και όλου του επιτελείου του ν’ απεικονίσει όσο πιο γλαφυρά και πειστικά γίνεται μια πολύ μαύρη εποχή, τόσο της Θεσσαλονίκης και της Ελλάδας, όσο και όλης της Ευρώπης. Κάποιες ερμηνείες ηθοποιών ομολογουμένως θέλουν δουλειά για να βγουν πιο φυσικές και πειστικές, αλλά το γενικό αποτέλεσμα της ταινίας είναι αξιοπρεπές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s