«Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ σε graphic novel

img_20160914_101507

Τις ώρες που πέρασα σε διάφορες παραλίες της Σκιάθου είχα συντροφιά το γνωστό βιβλίο του Προυστ αλλά σε μορφή graphic novel γραμμένο απ’ τον Stéphane Heuet. Δεν έτυχε ποτέ ως τώρα να διαβάσω Προυστ κι έτσι όταν έπεσε αυτό το βιβλιαράκι στα χέρια μου αποφάσισα να το επιχειρήσω. Αρχικά νόμιζα πως είχα αγοράσει λογοτεχνικό βιβλίο αλλά στην πορεία διαπίστωσα πως το έργο του Προυστ είχε μετατραπεί σε κόμικ (τσακάλι είμαι!), ενώ διαβάζοντας το κατάλαβα πως ο υπότιτλος “Κομπρέ” στο εξώφυλλο του βιβλίου αντιστοιχούσε στο μέρος που πέρασε (ή θα ήθελε να είχε περάσει) ο Προυστ τα παιδικά του χρόνια.

Το “Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο” χωρίζεται σ’ αρκετούς τόμους απ’ τον Stéphane Heuet και ο αναγνώστης εισάγεται σιγά-σιγά στη “ζωή” του Μαρσέλ ξεκινώντας να διαβάζει για τα παιδικά του χρόνια, τις φοβίες και τις ανήσυχες σκέψεις που είχε ως παιδί και την πρώτη του ανάγκη κι προσπάθεια να γράψει κάτι αξιόλογο. Είναι πραγματικά αξιέπαινη η προσπάθεια του Stéphane Heuet να μετατρέψει τόσο βαθιές υπαρξιακές ανησυχίες δοσμένες με καθαρά λογοτεχνικό ύφος σε μοντέρνο graphic novel.

Τ’ αρνητικά ξεκινούν με το ίδιο το έργο του Προυστ και την αργή εξέλιξη της “ιστορίας” του. Καταλαβαίνω πως κάποιος δε μπορεί να γίνει σπουδαίος συγγραφέας απ’ τη μια μέρα στην άλλη και σίγουρα τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου είναι καθοριστικά για τις μετέπειτα κλίσεις κι ανησυχίες του, όμως σ’ ένα graphic novel οι πληροφορίες και τα απανωτά γεγονότα που καθόρισαν το έργο του Προυστ μοιάζουν υπερβολικά πολλά ώστε να τεθούν υπό επεξεργασία απ’ τον μέσο αναγνώστη. Ίσως αυτό ήταν και το μεγάλο λάθος του Stéphane Heuet στη μεταφορά του έργου του Προυστ: Απ’ την αγάπη του για το έργο του μεγάλου συγγραφέα θέλησε όλα να τα χωρέσει σε μερικές εικόνες και σελίδες κι έτσι αφέθηκε στην πολυλογία μη δίνοντας ταχύτητα και ζωηρό ενδιαφέρον στο graphic novel που δημιούργησε. Αυτό αποδεικνύεται κι απ’ το τέλος του πρώτου μέρους όπου ουσιαστικά έχουμε δει μόλις το ξεκίνημα της συγγραφικής πορείας του Προυστ αλλά τίποτα περισσότερο. Προφανώς πρέπει ν’ αγοράσουμε και τους επόμενους τόμους για να μάθουμε τη συνέχεια της ιστορίας, δυστυχώς όμως δε μπορούμε να ‘μαστε σίγουροι για το ενδιαφέρον, το περιεχόμενο και τον ρυθμό της. Αν θα ήθελα να μάθω τη συνέχεια; Ναι, όμως με μια μέτρια αρχή μπορώ άραγε να ελπίζω σε μια καλύτερη συνέχεια και σ’ ένα δυνατό φινάλε;

Ο Προυστ ως παιδί – όπως απεικονίζεται σ’ αυτό το ημιαυτοβιογραφικό έργο – μου άρεσε ίσως γιατί κάπου-κάπου μου θύμιζε τον εαυτό μου. Ήταν ένα μοναχικό, μελαγχολικό αγόρι που είχε αδυναμία στη μαμά του, ήθελε να διαβάζει και φοβόταν μήπως δεν ήταν τελικά ο ταλαντούχος συγγραφέας που διακαώς επιθυμούσε να γίνει. Ήθελε όσο τίποτε την αγάπη και την τρυφερότητα, αλλά ίσως ήταν ένας απ’ αυτούς τους ανθρώπους που πρώτα οι ίδιοι αρνήθηκαν την αγάπη στον εαυτό τους και στους άλλους κι έπειτα θύμωσαν με όλο το σύμπαν για την απουσία επικοινωνίας και συναισθηματικής ζεστασιάς απ’ τη ζωή τους. Προφανώς, μέσα από πραγματικά αλλά και επινοημένα αδιέξοδα κάποιος γίνεται αληθινός συγγραφέας, αλλά όλα αυτά θα ήταν ακόμα πιο υπέροχα αν τα διάβαζα σε κανονικό λογοτεχνικό βιβλίο και όχι σε graphic novel. Παρ’ όλο που θαυμάζω πολύ τη δουλειά που έκανε ο Stéphane Heuet με το έργο του Προυστ εντούτοις δε μπορώ να μην παραδεχτώ πως πρώτη φορά βαρέθηκα διαβάζοντας ένα graphic novel και μπήκα στον πειρασμό να δω αν είχαν μείνει πολλές σελίδες ακόμα για να το τελειώσω.

Αν κάποιος/α έχει διαβάσει τους επόμενους τόμους της εν λόγω σειράς ας μου αφήσει ένα μήνυμα να ξέρω αν αξίζει να ψάξω να τους βρω ώστε να διαβάσω την υπόλοιπη ιστορία. Για την ώρα θα πιάσω άλλα βιβλιαράκια στα χέρια μου που θέλω να τα τελειώσω.

2 thoughts on “«Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ σε graphic novel

  1. Ξέρεις πόσο καιρό θέλω να διαβάσω τον πρώτο τόμο από τον Προυστ; Τώρα βέβαια σκέφτομαι, αν το graphic novel ήταν βαρετό, φαντάσου πώς θα είναι το πρωτότυπο. Αλλά Προυστ είναι αυτός, αξίζει μια ευκαιρία!

    1. Μα φυσικά και την αξίζει την ευκαιρία και με την πρώτη ευκαιρία να του τη δώσεις (έτσι λέω κι εγώ να κάνω στο μέλλον) αλλά θα σε συμβούλευα να πας κατευθείαν στο έργο του και ν’ αφήσεις τα graphic novels. Διάβασε κατευθείαν απ’ την πηγή και μακάρι πραγματικά τα λόγια του Προυστ να φτάσουν τόσο δυνατά σ’ εσένα όσο έφτασαν σε κάποιους άλλους. Καλημέρα απ’ τη βροχερή Θεσσαλονίκη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s