Ημερήσια εκδρομή στην Μπρατισλάβα

20160328_142601

Μόλις μία ώρα μακριά απ’ την πρωτεύουσα της Αυστρίας, τη Βιέννη βρίσκεται η πρωτεύουσα της Σλοβακίας, η Μπρατισλάβα. Περίεργοι να δούμε και κάποια άλλη πόλη εκτός Βιέννης, πήραμε μια Δευτέρα πρωί το τρένο και χωρίς να το καταλάβουμε καλά βρεθήκαμε επί σλοβάκικου εδάφους.

20160328_145142Τη διαφορά μεταξύ Αυστρίας και Σλοβακίας την καταλαβαίνεις από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Τελείως άλλη γλώσσα, άλλος κόσμος, άλλα κτίρια, άλλοι δρόμοι. Το μόνο που μοιράζονται αυτές οι χώρες είναι ανθρώπους που φεύγουν απ’ τη μια χώρα για να πάνε να δουλέψουν στην άλλη και μετά να επιστρέψουν πίσω (κι όλα πιθανότατα μες τη μέρα, κάθε εργάσιμη μέρα). Το πιο σύνηθες βεβαίως είναι οι Σλοβάκοι να δουλεύουν στην Αυστρία, μιας κι εκεί μπορούν να έχουν πολύ καλούς μισθούς τους οποίους ξοδεύουν πίσω στη χώρα τους. Οι Αυστριακοί θα επισκεφτούν τη Σλοβακία και κατά βάση την Μπρατισλάβα για να ξοδέψουν τα λεφτά τους στα αρκετά οικονομικά μπαρ της πόλης. Δεν είναι τυχαίο που την αποκαλούν “Party-slava” καθώς τη θεωρούν ιδανική για να οργανώνουν φτηνά πάρτι κι άλλες εκδηλώσεις σ’ αυτήν.

20160328_144516Βγαίνοντας απ’ το σιδηροδρομικό σταθμό κατηφορίσαμε προς τον κεντρικό δρόμο κι έπειτα διασχίσαμε την αερογέφυρα στα δεξιά μας η οποία μας έδινε πρόσβαση σε μια μεγάλη κεντρική λεωφόρο η οποία έβγαζε στο Κοινοβούλιο της Σλοβακίας. Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες μπροστά στην ομολογουμένως όμορφη Βουλή των Σλοβάκων προχωρήσαμε ευθεία για να βρούμε το Ιστορικό κέντρο της πόλης.

20160328_144214Καθ’ όλη τη διαδρομή δε σταμάτησα να βγάζω φωτογραφίες στα τόσα όμορφα διατηρητέα κτίρια που έβλεπα μπροστά μου. Βέβαια δεν ήταν όλα πολύ περιποιημένα κι άλλα μάλλον έδειχναν εγκαταλειμμένα, κι όμως εγώ τα κοίταζα μ’ ενδιαφέρον και τα φωτογράφιζα γεμάτη ενθουσιασμό.

20160328_150225Ξέρετε πως φτάσατε στο “Ιστορικό κέντρο” της πόλης όταν πια βλέπετε το Κάστρο της Σλοβακίας να σας “πλησιάζει” όλο και περισσότερο. Το στολίδι της Μπρατισλάβας βρίσκεται πάνω σ’ ένα ψηλό λόφο, σε μια από τις πιο ακριβές γειτονιές της πόλης και χρειάζεστε περίπου 30 λεπτά ορειβασία για να “σκαρφαλώσετε” σ’ αυτό. Κι όμως η πανοραμική θέα όλης της πόλης αλλά και η επίσκεψη εντός των τειχών λογικά θα σταθούν ικανές να σας ανταμείψουν για την όποια ταλαιπωρία σας. Χρόνο μόνο να ‘χετε (κάτι που δε διαθέταμε πολύ εμείς) κι αξίζει τον κόπο.

20160328_151214Μπαίνοντας στο Ιστορικό κέντρο δεν ξέραμε πια που να πρωτοκοιτάξουμε. Η γραφικότητα των δρόμων μπορεί να σας θυμίσει Ιταλία αλλά τα εκατοντάδες Σλοβάκικα μπαρ γύρω σας δε θα σας επιτρέψουν ν’ αμφιβάλλετε για το πού βρισκόσαστε. Προχωρήστε στα διάφορα στενά της πόλης, αγοράστε φτηνά σουβενίρ (πολύ φτηνότερα σε σχέση με αυτά της Βιέννης!) και οποιαδήποτε στιγμή κουραστείτε σταματήστε σε κάποιο μπαρ-εστιατόριο που θα σας χτυπήσει στο μάτι και πείτε μια μπύρα. Στα περισσότερα μαγαζιά η μπύρα είναι υπερβολικά φτηνή!

20160328_151319

20160328_152930Εμείς αφού περπατήσαμε μπροστά από την πλατεία της ελληνικής πρεσβείας βρεθήκαμε σε μια άλλη μεγαλύτερη πλατεία (παράλληλη του ποταμού Δούναβη) πάνω στην οποία δέσποζε – μεταξύ άλλων – η όπερα “Slovenské národné divadlo» με σκοπό να επισκεφτούμε το εστιατόριο “Verne” λίγα μέτρα πιο κάτω που είχαμε ακούσει πως έχει πολύ καλό φαγητό. Η διακόσμηση μέσα στο εστιατόριο θύμιζε παλιό σπίτι και δε σταμάτησα να τραβώ φωτογραφίες. Αφού παραγγείλαμε μαύρες σλοβάκικες μπύρες, οι οποίες ήταν πολύ ελαφριές κι ελαφρώς γλύκιζαν, βαλθήκαμε να διαλέξουμε το φαγητό μας. 20160328_154244Κατόπιν προτροπής και καλής πληροφόρησης της “ξεναγού” καλής μου φίλης είπαμε να δοκιμάσουμε το halusky (πατάτες με σλοβάκικο τυρί προβάτου και μπέικον) και ένα steak tartare το οποίο είχα ακούσει αλλά δεν είχα δοκιμάσει στη ζωή μου. Το halusky δεν ήθελα να τελειώσει και γι’ αυτό το έτρωγα αργά-αργά αλλά αυτό με το οποίο 20160328_154352ενθουσιάστηκα εντελώς ήταν το steak tartare και να σας πω την αλήθεια δεν το περίμενα! Γιατί δεν το περίμενα; Γιατί με το που προσγειώθηκε το πιάτο στο τραπέζι μας κατάλαβα πως επρόκειτο για ένα μπιφτέκι από κιμά μη ψημένο – τουλάχιστον όχι ψημένο με τον τρόπο που όλοι μας έχουμε συνηθίσει. Γρήγορα κατάλαβα πως αυτός ο κιμάς έχει αναμειχθεί με διάφορα καρυκεύματα και μια σος κι έχει αποκτήσει κρεμώδη υφή, γι’ αυτό άλλωστε και το πιάτο συνοδευόταν από λαδωμένο ψωμί και σκελίδες σκόρδο! Παρ’ όλο που στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη αν θα το έτρωγα, δεν υπήρχε περίπτωση και να μην το δοκιμάσω. Τελικά το βάλαμε κάτω με τον άντρα μου και δεν έμεινε τίποτα, ήταν πεντανόστιμο!

20160328_163822Μετά το φαγητό ήταν ώρα για ένα χαλαρωτικό καφεδάκι πλάι στο Δούναβη. Τρία λεπτά μακριά απ’ την πλατεία που βρισκόμασταν συναντήσαμε την παραλία της Μπρατισλάβας και το κόψαμε όλο αριστερά. Αφού περάσαμε το “Slovenske narodne muzeum” συνεχίσαμε ευθεία πάνω στον παραλιακό δρόμο μέχρι να δούμε από μακριά να ξεπροβάλλει το “Εurovea” το μεγάλο εμπορικό κέντρο της Μπρατισλάβας. Λίγο πιο κάτω βρήκαμε μια σειρά από καφετέριες οι οποίες θύμιζαν εντελώς ελληνικά καφέ πλάι στη θάλασσα (θα με θυμηθείτε όταν τα δείτε!). Καθίσαμε για το καφεδάκι μας κι απολαύσαμε τον απογευματινό ήλιο δίπλα στο νερό. Άλλη μια καλή μέρα, ήμασταν τυχεροί!

20160328_165546

20160328_174639Πριν απομακρυνθούμε απ’ την περιοχή μπήκαμε μέσα στο “Eurovea” για μια γρήγορη βόλτα ανάμεσα στα διάφορα καταστήματα. Δαπανήθηκαν σίγουρα πολλά λεφτά για να φτιαχτεί αυτό το μεγάλο, καλο-συντηρημένο εμπορικό κέντρο!

Επιστρέψαμε από άλλο δρόμο στο κέντρο με στόχο σιγά-σιγά να κλείσουμε τη βόλτα μας και να επιστρέψουμε προς το σταθμό των τρένων. Τελευταία στάση κάναμε στο ροκ μπαρ “Napoje” όπου βρήκαμε υπερβολικά φτηνή μπύρα, ακούσαμε καλή ροκ μουσική και παίξαμε ποδοσφαιράκι (κι εννοείται έχασα!).

20160328_195118

Είχε αρχίσει πια να σκοτεινιάζει κι έτσι πήραμε το πρώτο λεωφορείο που βρήκαμε μπροστά μας με προορισμό το σταθμό. Είχαμε μία ώρα ταξίδι μέχρι τη Βιέννη άρα όταν θα φτάναμε θα ήταν πλέον νύχτα. Στο δρόμο αναρωτιόμουν τι γλυκό θα μπορούσαμε να φάμε με το που θα φτάναμε εκεί. Καλές οι σλοβάκικες σπεσιαλιτέ, καλές οι φτηνές μπύρες αλλά εγώ έπρεπε να πάρω τη δόση ζάχαρης που μου αναλογούσε για εκείνη τη μέρα. Ούτε καταλάβαμε με την κουβέντα πότε μπήκαμε στη Βιέννη.

15 thoughts on “Ημερήσια εκδρομή στην Μπρατισλάβα

  1. Χαχα ευτυχώς έμαθα απο μια φιλη στο Παρίσι τι είναι το ταρταρ, αλλά έτσι ακριβώς την ειχαμε πατήσει πρώτο χρόνο ολλανδια με το fillet american!

    Πολυ ωραίο ποστ!

      1. Εγω που δοκιμασα μια πηρουνια στη Γαλλία μου φάνηκε οκ. Το φουα-γκρα μου φάνηκε πολύ χειρότερο! Γενικά καλό είναι να δοκιμάζουμε διάφορα περιεργα. Ε και αν δεν τρώγονται τελικα, θα παρουμε και μια πατάτες ή ρύζι (ανάλογα με τη χωρα) να καλύψουμε την πείνα μας!

      2. Φουα-γκρα δεν έχω δοκιμάσει και να σου πω την αλήθεια δεν ξέρω αν θα δοκίμαζα… έχω ακούσει κάτι περίεργες ιστορίες για τον τρόπο παρασκευής του φουα-γκρα και νομίζω μου έχει κοπεί η όρεξη γι’ αυτό!

      3. Ναι χαλι. Και να αξιζε τουλαχιστον… σκετο λιπος ειναι. Μια αηδια! Αλλα σε πολλους αρεσει, γουστα ειναι αυτα.

  2. Πολύ ενδιαφέρουσα ξενάγηση και σίγουρα έχεις ταλέντο στα γραπτά σου ρεπορτάζ! 🙂
    Να το έχεις υπ΄ όψη σου αν θέλεις ν’ αλλάξεις επάγγελμα! 😛
    Δεν θα σχολιάσω το «κρεατικό» 😦 θυμάμαι πως στη Γαλλία συνήθως είναι από κρέας αλόγου! (προτιμώ το Κινέζικο menu της zizeloni, εκτός απ΄τα τηγανιτά μαμούνια!) 😉

    ΑΦιλάκια στα κοριτσάκια μου! 🙂

  3. Παράθεμα: Αγαπημένα Απριλίου | style rive gauche

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s