Μέχρι [τις] τέσσερις

20160312_054032

Αχ, ρε Χάρη τι μου έκανες! Λίγο πριν τις 5 τα ξημερώματα Σαββάτου να κάθομαι να γράφω άρθρο για το βιβλίο σου, το οποίο τελείωσα πριν λίγα λεπτά (και ώσπου να το τελειώσω πού να μου κολλήσει ύπνος;).

Έχει ακριβώς μια βδομάδα που βρέθηκα στη βιβλιοπαρουσίαση του “Μέχρι [τις] τέσσερις” στη Θεσσαλονίκη όπου κατάφερα μεταξύ άλλων να γνωριστώ από κοντά με τον Χάρη Μαύρο και ν’ ανταλλάξουμε μερικές κουβέντες μέσα στους δεκάδες ανθρώπους που περίμεναν να συνομιλήσουν με τον -ήδη δημοφιλή – συγγραφέα. Η παρουσίαση του βιβλίου ήταν λιτή, ουσιαστική, με καλή ενέργεια και ενδιαφέροντες καλεσμένους οι οποίοι πλαισίωναν τον Χάρη και συνέβαλλαν μοναδικά στην παρουσίαση του υπέροχου βιβλίου του. Το μόνο προσωπικό σχόλιο που θέλω να κάνω για τον Χάρη είναι πως πέρα από σπουδαίος συγγραφέας είναι ένας ξανθός, κούκλος, δίμετρος παρακαλώ(!) άντρας με απίστευτη ευγένεια και διάθεση να χαμογελάει. Όσοι και όσες θα τύχει κάποτε να τον γνωρίσετε από κοντά είμαι απολύτως βέβαιη πως θα συμφωνήσετε μαζί μου! Κι από εδώ και κάτω θέλω πλέον να μιλήσω για το βιβλίο του Χάρη.

Βάζω τον εαυτό μου ν’ αναρωτηθεί αν έκατσα ποτέ ουσιαστικά από το βράδυ ως τα χαράματα να τελειώσω ένα βιβλίο άνω των 350 σελίδων. Σκέφτομαι πως μάλλον το έχω κάνει ακόμη μια-δυο φορές στη ζωή μου. Μετά αναρωτιέμαι αν μετά το τέλος ενός βιβλίου έκατσα ποτέ στις 5 το πρωί να γράψω άρθρο ή κριτική γι’ αυτό. Και η απάντηση εδώ είναι ακόμη πιο εύκολη: Όχι, ποτέ στη ζωή μου δεν το έχω κάνει αυτό. Πρώτη φορά που δεν αντέχω και θέλω να γράψω κάπου τα δυο λόγια μου πριν πάω για ύπνο. Θέλω τώρα ακόμα που είμαι γεμάτη συναισθήματα για όσα διάβασα να σας πω τι πιστεύω για το βιβλίο του Χάρη.

Λοιπόν το “Μέχρι [τις] τέσσερις” είναι σπουδαίο βιβλίο γιατί έχει έναν σπουδαίο συγγραφέα. Προσέξτε, δεν είναι τόσο απλό αυτό. Ίσως το ίδιο βιβλίο με την ίδια θεματολογία αν είχε γραφτεί από έναν άλλο συγγραφέα να μην έλεγε και τίποτα σπουδαίο. Όμως ευτυχώς αυτό το βιβλίο το έγραψε ο Χάρης και γι’ αυτό λέει πολλά.

Το βιβλίο διαπραγματεύεται ένα ανορθόδοξο θέμα, την ερωτική και σεξουαλική σχέση τεσσάρων ανθρώπων, με τέτοιο τρόπο που ακόμη και οι πιο δύσπιστοι, καχύποπτοι (συμπεριλαμβανομένης εμού) οι οποίοι σκεφτόμαστε πως τέτοιες καταστάσεις είναι καλές ως φαντασιώσεις και αδύνατες να πραγματοποιηθούν, ενώ διαβάζουμε το βιβλίο αρχίζουμε να σκεφτόμαστε “Βρε λες να μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο;” ή “Άραγε υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ήδη ζήσει κάτι ανάλογο;”. Αυτό νομίζω είναι το πρώτο και το μεγαλύτερο στοίχημα που κερδίζει το “Μέχρι [τις] τέσσερις”: Αν και μυθοπλασία, σε πείθει πως κάλλιστα οι καταστάσεις που περιγράφονται μες σ’ αυτό θα μπορούσαν να πάρουν σάρκα και οστά στις ζωές κάποιων από εμάς – ακόμη κι αν πολλοί από εμάς μονολογούμε “Αποκλείεται!”.

Σε δεύτερο επίπεδο το βιβλίο αυτό είναι ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα της μέσης ελληνικής οικογένειας – η ανάλυση παθολογικών κι εφιαλτικών ενδοοικογενειακών καταστάσεων μου έφερε στη μνήμη μου περιγραφές του Κορτώ απ’ “Το βιβλίο της Κατερίνας”. Είναι αξιέπαινο το θάρρος πολλών συγγραφέων της νέας γενιάς ν’ αναφέρονται με ειλικρινή και ξεκάθαρο τρόπο στον προβληματικό τρόπο ανατροφής πολλών Ελλήνων προηγούμενων αλλά και σημερινών γενεών. Τις περισσότερες φορές η ανικανότητα πολλών ανθρώπων ν’ αφεθούν ολοκληρωτικά σε σχέσεις ουσιαστικής αγάπης σχετίζεται με τις προβληματικές καταστάσεις που βίωσαν κατά την παιδική κι εφηβική τους ηλικία και πλέον δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτό να μην επισημαίνεται στη νεοελληνική λογοτεχνία. Αν στον 20ο αιώνα οι γνώσεις των συγγραφέων περί Ψυχολογίας και Ψυχοθεραπείας ήταν πολύ λιγότερες και μη διαδεδομένες, στις μέρες μας ένας καλά διαβασμένος λογοτέχνης πρέπει την εδραίωση της επιστήμης της Ψυχολογίας να την χρησιμοποιήσει ορθά κι έξυπνα στα βιβλία του. Κι αυτό ο Χάρης το κάνει και με το παραπάνω.

Κάτι ακόμη που λάτρεψα στο βιβλίο του Χάρη ήταν η αίσθηση ισορροπίας και μέτρου που είχε σε όλα τα επίπεδα: Από το μέγεθος των κεφαλαίων του (κανένα κεφάλαιο δεν ξεχώριζε ως πολύ μεγαλύτερο ή μικρότερο απ’ τα υπόλοιπα) μέχρι τη χρήση του εντελώς συμβολικού αριθμού τέσσερα. Τέσσερις ήρωες, στις τέσσερις η ώρα ήταν τα ραντεβού τους, σε τέσσερα μέρη χώρισε ο Χάρης το βιβλίο του. Ακόμη και οι ερωτικές σκηνές είχαν μια αίσθηση μέτρου, δικαιοσύνης, υπέροχου ρυθμού. Ήταν κάμποσες, μα δε κατέκλυσαν το βιβλίο. Ήταν ερεθιστικές, μα όχι χυδαίες. Περιείχαν τέσσερα σώματα που αντάλλασσαν ρόλους, επιθυμίες, φαντασιώσεις και νιώθω πως σε κάθε ερωτική σκηνή διαφορετικός κάθε φορά πρωταγωνιστής είχε το πάνω χέρι και τον έλεγχο των εξελίξεων.

Τέλος, να πω πως το βιβλίο του Χάρη είχε συνεχείς ανατροπές οι οποίες κορυφώνονται όσο πλησιάζουμε στο φινάλε. Κατά τη διάρκεια πολλών κεφαλαίων έτυχε να συγκινηθώ εξαιτίας της γνησιότητας και της αληθοφάνειας που μετέδιδαν οι ήρωες μέσα απ’ τις λέξεις που επέλεξε ο συγγραφέας να τοποθετήσει στο χαρτί. Όμως στο τέταρτο και τελευταίο μέρος έκλαψα αυθόρμητα και αβίαστα, δεν το περίμενα. Προβληματίστηκα μαζί με τους πρωταγωνιστές, αναρωτήθηκα “Τι θα κάνουν; Εγώ τι θα έκανα αν ήμουν στη θέση τους;” κι αφέθηκα να διαβάσω ως την τελευταία σελίδα όπου βρήκα ένα είδος κάθαρσης. Περισσότερα δεν τολμώ να πω για το τέλος του βιβλίου γιατί αξίζει να το διαβάσετε και να νιώσετε ανεπηρέαστοι όσα “γεννηθούν” μέσα σας.

Μπορώ – χωρίς ίχνος υπερβολής – να πω πως το “Μέχρι [τις] τέσσερις” είναι ένα απ’ τα καλύτερα ελληνικά βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια. Ανυπομονώ να διαβάσω πολλά ακόμη βιβλία του Χάρη Μαύρου, όταν εκείνος επιλέξει φυσικά να τα μοιραστεί μαζί μας. Το σίγουρο είναι πως το λογοτεχνικό του ξεκίνημα αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από ελπιδοφόρο!

20160312_054047

Readathon 2016: Ένα βιβλίο που αποτελεί το ντεμπούτο του συγγραφέα του/ Ένα βιβλίο συγγραφέα κάτω των 35 ετών σήμερα

Advertisements

9 σκέψεις σχετικά με το “Μέχρι [τις] τέσσερις

  1. Ο Χάρης μου έχει φανεί ήδη χαρισματικός από τα κείμενά του που έχω διαβάσει στο Ίντερνετ, αλλά (προφανώς) με ιντρίγκαρες και θα ψάξω για το βιβλίο του. Χαίρομαι πολυ που έκατσες μέχρι το πρωί και τα έγραψες αυτά, γιατί ένα καλό βιβλίο στις μέρες δεν είναι πάντα εύκολο να το πετύχεις.

    Φιλιά πολλά και καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    1. Χαίρομαι που σε «έπεισα» Ελένη μου, πιστεύω το βιβλίο θα σου αρέσει εξίσου με τα διαδικτυακά γραπτά του Χάρη (ίσως και περισσότερο!) 🙂 Επίσης, χαίρομαι που κατάφερα κουτουλώντας απ’ τη νύστα να γράψω ένα κείμενο που να βγάζει νόημα για το τι σήμαινε το βιβλίο του Χάρη για ‘μένα. Ξεκούραστη θα μπορούσα να ‘χα γράψει κι άλλα, αλλά νομίζω πως και μ’ όσα έγραψα είμαι σαφής και κατανοητή 😉

  2. Ίσως τώρα να κατάλαβες Φανή μου, γιατί επέμενα να το έχεις στα χέρια σου πριν φτάσεις στην Ελλάδα και ο λόγος ήταν, πως ήθελα να μοιραστώ μαζί σου, τη γεύση που σου αφήνει αυτό το βιβλίο, μυθιστόρημα, ψυχογράφημα, όπως τέλος πάντων το πεις! 😛
    Όταν το τέλειωσα, το πρώτο πράγμα που είπα ήταν, «πολύ μάγκας ο Χάρης» και πως είναι μια ιστορία πραγματικής Αγάπης, μια και η Αγάπη, δεν έχει ανταγωνισμό, αποκλειστικότητα, ζήλια, απαίτηση, διεκδίκηση… κάτι εξαιρετικά δύσκολο ανάμεσα σ’ ένα ζευγάρι, για να μη πούμε ανάμεσα σε τέσσερα άτομα! Απ΄τη πρώτη σελίδα, ξέρεις πως οι σεξουαλικές σκηνές όσο ωμές και αν σου φαίνονται, έχουν μια ηδονική αρμονία και προσωπικά δεν με σόκαραν ούτε για μια στιγμή! Οι τελευταίες σελίδες του βιβλίου, με κράτησαν σε αγωνία, γι αυτό και δεν θα γράψω τίποτα παραπάνω, από σεβασμό σ’ αυτούς που θα το διαβάσουν! 🙂

    1. Θα στα πω και εδώ, Στεφανία μου! Με κάνεις διπλά περήφανο που σε ξέρω έστω και από εδώ! Αυτός ο πολύτιμος πραγματικά χρόνος που αφιερώνεις για τους διαδικτυακούς σου φίλους, η ταπεινότητα και η γενναιοδωρία σου πραγματικά είναι σπουδαία για όλους εμάς που σε γνωρίζουμε! Για μια ακόμη φορά ευχαριστώ!

    2. Συμφωνώ με όσα είπες, τόσο για το πόσο μάγκας είναι ο Χάρης όσο και για το πόσο υπέροχα δοσμένα ήταν τα συναισθήματα και οι ερωτικές επαφές των ηρώων (οι οποίες δεν είναι καθόλου σοκαριστικές, είναι πέρα για πέρα αρμονικές με το υπόλοιπο έργο όπως λες κι εσύ). Θεωρώ πως με τα λόγια μας έχουμε ήδη εξάψει τη φαντασία πολλών αναγνωστών, οπότε σταματώ εδώ κι αφήνω το βιβλίο να πάρει σιγά-σιγά τη θέση του στην καρδιά όλων όσων το διαβάσουν 🙂

  3. …Φανή μου, δηλαδή τι να πω; Υπάρχει καλύτερη διαφήμιση για ένα βιβλίο από μια προσέγγιση τόσο εξαιρετική όπως η δική σου; Θα σου πω ένα τεράστιο ευχαριστώ και ότι με έκανες να νιώσω πως άξιζε η προσπάθεια και ο κόπος, ίσως και η επιμονή μου, για να εκδοθεί το συγκεκριμένο βιβλίο. Είναι μεγάλο δώρο να ξέρω πως «μίλησε» τόσο όμορφα σε σένα και λαμβάνω ως αυριανό δώρο γενεθλίων την κριτική σου -τόση μεγάλη χαρά μου έδωσε. Εγώ θα κλείσω με το εξής «πάντα να ανταμώνουμε», η γνωριμία μας ήταν και αυτή ένα κομμάτι της ευλογίας που νιώθω 🙂 Είσαι υπέροχο πλάσμα και πραγματικά θαυμάζω όσα έχεις πετύχει 🙂 αυτά, θα νομίζουν ότι αλληλοκολακευόμαστε :))) εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε, Φανή μου!

    1. Καταρχάς, χρόνια πολλά με υγεία, χαρά, αγάπη κι ό,τι άλλο επιθυμείς σου εύχομαι!
      Δεύτερον: Ιχθύς ρε Χάρη; Τώρα λοιπόν εξηγούνται πολλά τόσο για το βιβλίο που έγραψες όσο και για πολλά άλλα που έχω παρατηρήσει αλλά και θα συνεχίσω να παρατηρώ 😉
      Όπως είπες «εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε». Καλή συνέχεια! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s