Γιατί χάρηκα που γύρισα Ολλανδία;

Η θέα απ' το σπίτι μου στο Ρότερνταμ
Η θέα απ’ το σπίτι μου στο Ρότερνταμ

Επειδή ήδη με ρώτησαν δυο φίλοι από εδώ μέσα αν έχω φύγει απ’ τον Καναδά, η απάντηση είναι θετική: Ναι, έχω φύγει κι εδώ και λίγα εικοσιτετράωρα βρίσκομαι στο σπίτι μου στο Ρότερνταμ παλεύοντας ακόμα να συνέλθω από ένα έντονο jet-lag. Η παραμονή μου στον Καναδά κράτησε ακριβώς 3 μήνες κι όπως είχα πει παλιότερα είχε να κάνει κατά κύριο λόγο μ’ ένα επαγγελματικό project που είχε αναλάβει ο σύντροφος μου. Εγώ τον ακολούθησα γιατί – ευτυχώς – προς το παρόν δεν έχω μια δουλειά στην οποία πρέπει να χτυπάω κάρτα κάθε πρωί και αφετέρου υπήρχε τρόπος να συνεχίσω ν’ ασχολούμαι με τα επαγγελματικά μου μέσω υπολογιστή, για όσο βρισκόμουν εκεί, οπότε προτίμησα φυσικά να λειτουργήσω κατά αυτόν τον τρόπο.

Η παραμονή μου στον Καναδά ήταν υπέροχη αν και σύντομη (θ’ ακολουθήσουν άμεσα μερικά ακόμη άρθρα για τη ζωή εκεί). Παρ’ όλα αυτά για πάρα πολλούς λόγους μου έλειψε πολύ η ζωή μου στην Ευρώπη και νιώθω καλά που τελικά γύρισα. Αν τελικά προέκυπτε η μόνιμη παραμονή μας στον Καναδά ίσως το έβλεπα από τελείως διαφορετική σκοπιά, όμως τώρα που επέστρεψα στην Ολλανδία επικεντρώνομαι περισσότερο στα θετικά του να βρίσκομαι εδώ. Γιατί λοιπόν ανυπομονούσα να γυρίσω στην Ευρώπη;

– Στην Ευρώπη νιώθεις μια μεγάλη άνεση κι ασφάλεια να μετακινηθείς από το ένα μέρος στο άλλο την οποία δεν την ένιωθα όσο ζούσα στον Καναδά. Η Ευρώπη σε μέγεθος είναι πάνω-κάτω όσος είναι όλος ο Καναδάς. Η Ευρώπη αποτελείται από δεκάδες χώρες οι οποίες όλες μαζί δημιουργούν μια “ένωση” (προς το παρόν τουλάχιστον) κι αυτό σαν γεγονός σου δίνει την αυτοπεποίθηση πως εντός Ευρώπης έχει άπειρες επιλογές να ταξιδέψεις όπου θες απλά και μόνο με την ταυτότητα σου(!) κάτι που ποτέ δε μπορείς να το νιώσεις όσο είσαι στον Καναδά, καθώς η πιο κοντινή χώρα να επισκεφτείς είναι η Αμερική και για να βγάλεις βίζα πρέπει να κάνεις τουλάχιστον ευχέλαιο (τα ‘γραψα παλιότερα εδώ). Ακόμη όμως κι αν θες να ταξιδέψεις μες τον Καναδά, οι αποστάσεις για τις σημαντικές πόλεις (αν ξεκινάς για παράδειγμα απ’ το Τορόντο) είναι ιδιαίτερα μεγάλες οπότε χρειάζεσαι πολύ χρόνο και πολύ χρήμα για ν’ αλλάξεις όχι χώρα άλλα πόλη! Έχοντας καλομάθει (εντελώς!) να μένω στην Ολλανδία και σε 2 ώρες με το αυτοκίνητο να μπορώ να βρεθώ Βέλγιο ή Γερμανία ή σε λίγες παραπάνω Γαλλία ή Λουξεμβούργο, ήρθαν στιγμές που ένιωσα κάπως “εγκλωβισμένη” στο Τορόντο και γι’ αυτό ίσως απόλαυσα όσο δεν πήγαινε άλλο το ταξίδι στο Μεξικό.

– Η Ολλανδία έχει τόσο πράσινο, όπου κι αν κοιτάξεις, που μπροστά της οι καναδικές πόλεις μοιάζουν εντελώς με τσιμεντούπολεις. Μη με παρεξηγήσετε, ο Καναδάς έχει απίστευτη ποσότητα πράσινου σε συνολικό επίπεδο, μα τόσο στο Τορόντο όσο και στην Οτάβα το πράσινο “περιοριζόταν” σε μεγάλα εντυπωσιακά πάρκα αφού όλη η υπόλοιπη πόλη ήταν γεμάτη ουρανοξύστες και condominiums. Στην Ολλανδία αυτό που συμβαίνει με το πράσινο είναι απίστευτο! Βρίσκεται παντού, ξεχειλίζει όπου κι αν βρεθείς! Το βλέπεις έξω απ’ το παράθυρο σου, το συναντάς μόλις βγεις απ’ το σπίτι σου. Πάντα έλεγα πως η Ολλανδία είναι μια όμορφη χώρα, αλλά το πόσο πράσινη είναι τελικά το συνειδητοποίησα ενώ βρισκόμουν στο ταξί που μ’ έφερνε απ’ το αεροδρόμιο του Άμστερνταμ στο σπίτι μου στο Ρότερνταμ. Όλη αυτή τη φύση εναρμονισμένη με τους ρυθμούς ανάπτυξης των μεγάλων αστικών κέντρων δεν την βρίσκεις εύκολα και οπουδήποτε!

Όσο κι αν ζούσαμε άνετα στο διαμέρισμα μας στον Καναδά, όσες γνωριμίες κι αν κάναμε και περάσαμε ωραία, το διαμέρισμα μου στο Ρότερνταμ και οι άνθρωποι μου εδώ μου έλειψαν αφάνταστα. Αν με ρωτούσες τι θα μου έλειπε περισσότερο αν άφηνα την Ολλανδία για πάντα, θα σου απαντούσα σίγουρα: “Οι φίλοι μου”. Παρ’ όλο που ο σύντροφος μου λέει πως πάντα μπορείς να κάνεις καινούριους φίλους κι εν μέρει συμφωνώ, εγώ ξέρω πως αρχίζω να κουράζομαι πλέον ν’ αφήνω πίσω μου αγαπημένα πρόσωπα με την ελπίδα πως μια μέρα η ζωή θα μας ξαναφέρει κοντά. Το ‘κανα μια φορά φεύγοντας απ’ την Ελλάδα και μη ξέροντας πότε θα ξανά-γυρίσω πίσω. Δεν είμαι σίγουρη πως μπορώ να το επαναλαμβάνω κάθε λίγα χρόνια και όχι με όλους όσους γνωρίζω. Καλά τα επαγγελματικά, καλά τα ταξίδια, καλά τα ωραία μέρη να επισκεφτείς μα οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ρίζες κι εγώ δεν ξέρω για πόσο ακόμη θα συντηρώ την “χίπισσα” μέσα μου προτού παραδεχτώ πως θέλω να επενδύσω σε ορισμένους ανθρώπους, σ’ ένα συγκεκριμένο μέρος, σ’ έναν τρόπο ζωής. Αν δε συμβεί αυτό στην Ολλανδία πρέπει να ξέρω σύντομα που με παίρνει να “βγάλω ρίζες”.

– Στην Ολλανδία σχεδόν τα πάντα είναι πιο φθηνά απ’ ότι στον Καναδά κι αυτό νομίζω δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Έφυγα απ’ την Ελλάδα επειδή δεν άντεχα να μετράω τα λεπτά του ευρώ όταν ψώνιζα και στον Καναδά ένιωσα πως ξανά γύρισα για λίγο στην Ελλάδα σε ό,τι αφορά αυτό το ζήτημα. Να μου λείπουν τέτοιες μνήμες αλλιώς τα ξανά μαζεύω και γυρνάω Θεσσαλονίκη, να γουστάρω κιόλας!

– Το καλοκαίρι στην Ολλανδία είναι σχεδόν πάντα δροσερό και χρειάστηκε να βιώσω 2-3 καλούς καύσωνες στο Τορόντο για να θυμηθώ πόσο δεν την παλεύω με τη ζέστη και τον ιδρώτα, ειδικά αν δεν έχω θάλασσα της προκοπής σε νορμάλ απόσταση από ‘κει που μένω. Αν είναι να “ψήνομαι” στους 35 βαθμούς Κελσίου και να νοσταλγώ τη Χαλκιδική (γιατί σαν την Χαλκιδική δεν έχει!), προτιμώ τους 20 βαθμούς της Ολλανδίας και να μη μου κάνει αίσθηση ούτε το ποταμάκι που έχω κοντά στο σπίτι μου! Θα πάω Ελλάδα για διακοπές και θα τα κάνω τα μπάνια μου όλα μαζεμένα τότε!

Όσο ωραία κι αν πέρασα στον Καναδά (και φυσικά στο Μεξικό) χάρηκα που γύρισα στη βάση μου γιατί νιώθω πως ξανά μαζεύω ενέργεια και δυνάμεις για ό,τι απαιτητικό θα μου φέρει το άμεσο ή έμμεσο μέλλον. Θα μου άρεσε πολύ να έμενα στο Τορόντο για τα επόμενα 5-10 χρόνια (μια πρόχειρη εκτίμηση κάνω, χωρίς να είμαι σίγουρη για τη χρονική διάρκεια που δίνω) αλλά εφόσον δεν έκατσε για διαφόρους λόγους δηλώνω ενθουσιασμένη που είμαι πίσω. Εξάλλου και να έπαιρνα την απόφαση να μείνω εκεί, πάλι θα γύριζα αναγκαστικά στην Ολλανδία για να μετακομίσω ένα ολόκληρο σπίτι (οκ, τα θεμέλια και τους τοίχους θα τα άφηνα εδώ) απ’ την άλλη μεριά του Ατλαντικού. Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν και κατά πόσο θα ήμουν έτοιμη για κάτι τέτοιο, οπότε καλύτερα που ήρθαν έτσι τα πράγματα.

Τι κάνω αυτές τις μέρες στην Ολλανδία; Μαζεύω λίγη δροσιά μια και μας κάνει ψυχρούλες, γιατί σε δυο βδομάδες που θα κατέβω Ελλάδα θα ρουφήξω αρκετή ζέστη στο πετσί μου!

6 thoughts on “Γιατί χάρηκα που γύρισα Ολλανδία;

  1. Έχεις δίκιο σε ένα πράγμα που λες (δηλαδή, τουλάχιστον σε ένα ;)), ο άνθρωπος χρειάζεται ρίζες. Διαφορετικά είσαι λειψός. Το καλό όμως είναι ότι έχουμε τη δυνατότητα να απλώνουμε ρίζες εκεί που νιώθουμε σπίτι μας, και ας μην ξεχνάμε, σπίτι μας είναι κυρίως οι άνθρωποι. Ίσως ήταν οι φίλοι σου που σε τράβηξαν περισσότερο εκεί στην Ολλανδία.
    Από την άλλη πλευρά, θα σου πω ότι σε ζηλεύω και σε χαίρομαι που έχεις κάνει αυτά τα βήματα και αυτά τα ταξίδια, γιατί έχω ριζώσει για τα καλά στην Αθήνα κι όσο κι αν τις τραβάω και τις τραβάω αυτές οι ρίζες δεν λένε να μακρύνουν να πάω και λίγο παραπέρα…
    Να απολαμβάνεις πάντα αυτά που κάνεις, είναι μοναδικά και ξεχωριστά σαν εσένα! Και με το καλό να έρθεις Ελλάδα, να κάνεις μπανάκια και να ρουφήξεις ελληνικό ήλιο.

    Φιλιά πολλά
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    1. Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα κι ενθαρρυντικά λόγια, Ελένη μου! Δεν ξέρω τι με τράβηξε περισσότερο στην Ολλανδία, αλλά εφόσον γύρισα, θα προσπαθήσω να επικεντρωθώ στα θετικά που μου προσφέρει η ζωή μου εδώ.
      Όσον αφορά τις δικές σου ρίζες στην Αθήνα, να θυμάσαι πάντα πως είσαι μαμά οπότε αντικειμενικά εδώ και χρόνια ζεις σε άλλη φάση ζωής. Αν και όποτε κάνω εγώ παιδί, νομίζω δε θα διανοούμαι να μετακινούμαι με τον τρόπο που το κάνω τώρα, άσε που δε θα υπάρχει και το κουράγιο! Οπότε απλά είμαι σε άλλη φάση νομίζω, τίποτε περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
      Όταν με το καλό κατέβω Ελλάδα θα σας ενημερώνω και για τα όμορφα που βλέπω στην υπέροχη πατρίδα μας!🙂
      Φιλιά πολλά προς το παρόν! Καλημέρα!

  2. Με το καλό να έλθεις πίσω για τις διακοπές σου! Νομίζω πως ο άνθρωπος -θα μπορούσα να πω ο Έλληνας- ριζώνει τελικά εκεί που βρίσκει κάτι σταθερό και μόνιμο, όπως μια σταθερή και μόνιμη εργασία! Γι’ αυτό άλλωστε και γω με τη σειρά μου ψάχνω διεξόδους φυγής προς την Τουρκία που ξέρω την γλώσσα και λέω πως όλο κάτι θα προκύψει. Οπότε μην ανησυχείς αν και πότε θα ριζώσεις, είσαι σε ένα στάδιο που πολλοί από εμάς θέλουμε να φτάσουμε. Κι ας προβληματιστούμε μετά για τα υπόλοιπα.

    Καλή μέρα να έχεις και καλή εβδομάδα, να πω κι εγώ την αλήθεια, ωραίος ο Καναδάς αλλά οι εικόνες από το Μεξικό μου έχουν μείνει καλύτερα στο μυαλό!

    1. Σ’ ευχαριστώ Κουφετάριε! Με τη σειρά μου να σου ευχηθώ να κάτσει κάτι καλό στην Τουρκία, αφού το θέλεις και το αναζητάς, καθώς η Τουρκία είναι και όμορφη χώρα και πολύ κοντά στην Ελλάδα.

      Υ.Γ. Έχω ν’ αναρτήσω μερικά άρθρα ακόμη για Μεξικό😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s