Inside Out Book Tag – οι δικές μου απαντήσεις

Τελευταίο βράδυ στην Πόλη του Μεξικού και λογικό είναι όσο περνάνε οι ώρες να αισθάνομαι μια μικρή μελαγχολία για την επερχόμενη αναχώρηση μου, μιας και οι τελευταίες 9 μέρες πέρασαν σαν νερό και ήταν γεμάτες μοναδικές στιγμές που ελπίζω να θυμάμαι μια ζωή! Παράλληλα οι μέρες που διανύουμε είναι ζόρικες και περίεργες – αν όχι για όλους μας, τότε σίγουρα για τους περισσότερους από εμάς. Έτσι ιδανικά απόψε το βράδυ θέλω ν’ ασχοληθώ με μια ευχάριστη δραστηριότητα η οποία θα με κάνει να σκέφτομαι οτιδήποτε άλλο εκτός όσων σκεφτόμουν τις περισσότερες ώρες σήμερα. Ξεκινώ λοιπόν να γράψω αυτό το άρθρο κι ελπίζω να το ολοκληρώσω σύντομα (μέχρι να ‘ρθει η ώρα που θα κοιμηθώ, ώστε να ξυπνήσω αύριο νωρίς προκειμένου να είμαι εγκαίρως στο αεροδρόμιο).

insideoutbooktag

Προκαταβολικά να ευχαριστήσω την αγαπημένη blogger «Over the place» για  την υπέροχη ευκαιρία που μου έδωσε ν’ απαντήσω σ’ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις γύρω από βιβλία. Δεν έχω κάνει ποτέ κάτι τέτοιο και η αλήθεια είναι πως με εξιτάρει πολύ η ιδέα!

Οι απαντήσεις μου λοιπόν στις ερωτήσεις τις οποίες ήδη απάντησαν πολλές αγαπημένες bloggers-βιβλιοφάγοι είναι οι εξής:

Παρουσίαση/Περίληψη στο οπισθόφυλλο των βιβλίων.

Πολύ σχετικό το αν παίζουν ρόλο ή όχι. Τις περισσότερες φορές είναι κομμάτι του μάρκετινγκ του ίδιου του βιβλίου οπότε ο προφανής λόγος ύπαρξης τους είναι να πείσουν τον επίδοξο αγοραστή να βάλει το βιβλίο στο «καλάθι» του. Τις διαβάζω πάντα αλλά τους δίνω περισσότερη βαρύτητα όταν δεν ξέρω απολύτως τίποτα για ένα βιβλίο (όσο μικρότερη/γενικόλογη/μια από τα ίδια περίληψη διαβάζω, τόσο λιγότερες πιθανότητες υπάρχουν ν’ αγοράσω το βιβλίο τελικά). Για κάποια βιβλία που είναι κλασσικά ή παινεμένα από ανθρώπους που εκτιμώ ως «αναγνώστες», δε χρειάζεται ν’ ασχοληθώ πολύ με την περίληψη.

Νέο βιβλίο: σε τι μορφή το προτιμάς; audio-book, e-book, paperback ή hardback;

Να και τα δύσκολα! Η αλήθεια είναι πως μέχρι πριν από ούτε ένα χρόνο αντιμετώπιζα τα βιβλία με φετιχιστική διάθεση. Το βιβλίο είναι πόρωση όχι μόνο για το περιεχόμενο του αλλά και για το υλικό του. Αν το βιβλίο δεν πιάνει χώρο στη βιβλιοθήκη σου, είναι σαν να μην το έχεις. Αν δεν μπορείς ν’ αγγίξεις το εξώφυλλο ενός βιβλίου και να νιώσεις την υφή του (προτιμώ 9 στις 10 φορές το μαλακό εξώφυλλο), αν δεν μπορείς να το ανοίξεις και να μυρίσεις (ναι, να μυρίσεις!) τις σελίδες του, αν δεν μπορείς να βάλεις ανάμεσα τους τον – προσωρινά – αγαπημένο σου σελιδοδείκτη (έχω φτιάξει ολόκληρη συλλογή απ’ τα ταξίδια που έχω πάει) ή αν δεν μπορείς να υπογραμμίσεις μια φράση ή να κρατήσεις μια σημείωση σε μια σελίδα, τότε πραγματικά πώς ακριβώς νιώθεις πως αυτό το βιβλίο έγινε δικό σου; Δεν πρέπει μόνο να σε κατακτάει, μα και να το κατακτάς! (Ή έτσι να νιώθεις τουλάχιστον).

Αυτά που λέτε πίστευα μέχρι που μια αποφράδα μέρα ένας φίλος μού δώρισε (Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες!) ένα e-reader. Είπα «ευχαριστώ» και με υπερβολική καχυποψία πήρα τη «μηχανή του διαβόλου» στα χέρια μου και προσπάθησα να βρω καμιά κατοσταριά δικαιολογίες («Δεν ξέρω πως ανοίγει και πως κλείνει», «Δε θα μπορώ να το χρησιμοποιώ σωστά», «Δε θα καταφέρω να τελειώσω βιβλίο έτσι») για να μην το χρησιμοποιήσω παρά μόνο αν η ζωή μ’ έριχνε στην απόλυτη ανάγκη του. Δε μπορώ να θυμηθώ πόσον καιρό μετά το πήρα στα χέρια μου και προσπάθησα σοβαρά να «συμβιώσω» μαζί του, αλλά δε χρειάστηκε πολύ για να ξεχάσω τα φετιχιστικά μου ιδεώδη για τα χειροπιαστά βιβλία (τουλάχιστον προσωρινά) και να κολλήσω άσχημα μαζί του. Το καημένο έχει τόσα καλά και δεν του το ‘χα! Είναι μικρό, ελαφρύ, εύχρηστο, δεν ξοδεύει πολύ μπαταρία, χωράει δέκα βιβλιοθήκες της Αλεξάνδρειας σε βιβλία και – ας μην κοροϊδευόμαστε – το ηλεκτρονικό βιβλίο είναι μια πολύ φθηνότερη πρόταση στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Τι να σας πω; Σαν το κλασσικό βιβλίο δεν έχει αλλά εγώ το e-reader μου στο γυμναστήριο, δεν το αλλάζω με τίποτε άλλο (αφού χάρις αυτό καταφέρνω και κάνω όση γυμναστική κάνω και δεν πεθαίνω από βαρεμάρα!).

Κάνεις πρόχειρες σημειώσεις όταν διαβάζεις; Σου αρέσει να γράφεις σχόλια πάνω στα βιβλία σου ή τα διατηρείς πεντακάθαρα;

Αυτό εξαρτάται απ’ το ίδιο το βιβλίο. Υπάρχουν βιβλία που δεν τα ακούμπησα (για πολλούς άλλοτε θετικούς και άλλοτε αρνητικούς λόγους), αλλά υπήρξαν και μερικά (λίγα είναι η αλήθεια) βιβλία με τα οποία ένιωθα πως έκανα έρωτα μαζί τους! Διάβαζα, σημείωνα. Διάβαζα λίγο παρακάτω, να τη πάλι η νέα σημείωση. Αν διαβάσεις αυτά τα βιβλία με τις σημειώσεις μου πάνω τους, θα καταλάβεις ίσως πολλά και για ‘μένα την ίδια.

Με το καλύτερο ηχόχρωμά σου, διάβασε μας την αγαπημένη σου πρώτη πρόταση από ένα βιβλίο!

Απ’ αυτό που διαβάζω αυτές τις μέρες (ένεκα και της επίσκεψης στο Μεξικό):

«Art, childhood, beauty, violence and love were indissolubly linked in the luxury she conjured up around her…»  Frida Kahlo «I paint my Reality» by Thames & Hudson

Παίζει ρόλο για σένα αν ο συγγραφέας του βιβλίου είναι άνδρας ή γυναίκα; Τι συμβαίνει αν δεν είσαι βέβαιος/-η για το φύλο του;

Αυτό δεν το είχα σκεφτεί ως τώρα να σας πω την αλήθεια. Λογικά υποθέτω πως υποσυνείδητα αλλιώς περιμένω για το ίδιο πράγμα να μιλήσει ένας άντρας κι αλλιώς μια γυναίκα (Στερεότυπα; Ίσως). Πάντως δεν αγοράζω βιβλία με βάση το φύλο των συγγραφέων. Το ταλέντο δεν έχει φύλο.

Γενικά πάντως όταν διαβάζω κάτι που μ’ αρέσει δε μ’ ενδιαφέρει μόνο να ξέρω το  φύλο του/της συγγραφέα, αλλά συνήθως με πιάνει ένα αμόκ να βρω και στοιχεία που αφορούν την προσωπική του/της ζωή.

Προτρέχεις ποτέ στην ανάγνωση; Έχεις διαβάσει το τέλος ενός βιβλίου πριν την ώρα του;

Δυστυχώς αρκετές φορές δεν κρατιέμαι και διαβάζω τις τελευταίες φράσεις ενός βιβλίου. Προσπαθώ μ’ ένα γελοίο τρόπο να διαβάσω μα να «πιεστώ» να μην μαντέψω το τέλος. Δεν ξέρω τι είδους ψυχασθένεια είναι αυτή! Πάντως δεν ταυτίζομαι με τη φράση του Μπίλι Κρίσταλ στο «Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλυ»: “When I buy a new book, I always read the last page first, that way in case I die before I finish, I know how it ends». Ας πεθάνω κι ας μην ξέρω τι έγινε. Αν τελικά ζήσω θέλω μαζοχιστικά να «καίγομαι» από αγωνία και προσμονή μέχρι να το διαβάσω όλο.

Βιβλιοθήκη σε τάξη ή βομβαρδισμένη;

Η λέξη «βομβαρδισμένη» χαρακτηρίζει συχνά τόσο τη βιβλιοθήκη όσο και τη ζωή μου. Κι όμως η ψυχαναγκαστική μου πλευρά κάνει πάρτι όταν όλα τα βιβλία στα ράφια έχουν ξεσκονιστεί κι έχουν μπει σε μια σειρά.

Έχεις αγοράσει βιβλίο αποκλειστικά και μόνο για το εξώφυλλό του;

Όλως παραδόξως δεν έχω υποπέσει σε αυτό το αμάρτημα!

Διαβάζεις σε δημόσιους χώρους ή προτιμάς στο σπίτι;

Σημασία δεν έχει το πού  αλλά το πότε. Πότε; Όποτε βρω χρόνο και λίγη  ησυχία για να βγάλω ένα βιβλίο μέσα απ’ την τσάντα μου και να το πιάσω από ‘κει που το άφησα.

Αυτές ήταν οι δικές μου απαντήσεις!

Δεν ξέρω πόσους μπορώ να προσκαλέσω ν’ απαντήσουν στις ίδιες ερωτήσεις, οπότε θα tagάρω bloggers που ψήνομαι να διαβάσω αυτά που θα θελήσουν να μοιραστούν μαζί μας!

Πρόσκληση λοιπόν προς:

Στις κυρίες Ελένη (myfortysomethingworld), Elisabeth P (Womaneveryday), Άρτεμις (The Radical Creative)

Στους κυρίους  Χάρη Μαύρο (Ταξίδια με εικόνες και λέξεις) και στον Κουφετάριο (Μαβία Κουφεταρία)

10 thoughts on “Inside Out Book Tag – οι δικές μου απαντήσεις

    1. Αν σ’ αρέσει να διαβάσεις βιογραφίες προσωπικοτήτων, τότε σίγουρα θα σου αρέσει! Εγώ το αγόρασα χωρίς δεύτερη σκέψη γιατί έχω αρρώστια με τη Φρίντα Κάλο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s