Απρίλιος: Μήνας αλλαγών, συνειδητοποιήσεων και μετακινήσεων

Καλώς ήρθε ο Απρίλιος!
Καλώς ήρθε ο Απρίλιος!

Ο Απρίλιος μπήκε πριν λίγες ώρες κι έχω την αίσθηση πως θα είναι ένας απαιτητικός μα και πολύ ενδιαφέρον μήνας! Και μόνο που διανύουμε πια τον δεύτερο μήνα της άνοιξης θ’ αρχίσουμε να νιώθουμε (ελπίζω δηλαδή) πιο ανάλαφρα κι αισιόδοξα. Ήδη τα δέντρα, τα λουλούδια και τα ατελείωτα λιβάδια της Ολλανδίας άρχισαν να πρασινίζουν αισθητά ενώ ο ήλιος παρ’ ότι πιο «ιδιότροπος» κι ακριβοθώρητος εδώ στα βόρεια, κάνει πλέον όλο και πιο συχνά την εμφάνιση του. Η Ολλανδία την άνοιξη είναι σκέτη κούκλα, να το θυμάστε αυτό!

Και τώρα ήρθε η ώρα για το τσιτάτο: «Η ζωή συχνά είναι απρόβλεπτη». Μάλλον όχι, η δική μου ζωή τον τελευταίο χρόνο είναι ΜΟΝΟ απρόβλεπτη! Μου έτυχαν πολλά καλά για τα οποία δηλώνω συνεχώς ευγνώμων , αλλά ήρθαν κι αιφνίδιες δυσκολίες τις οποίες έπρεπε να παλέψω χωρίς κλάψες αλλά με θάρρος και – ομολογουμένως – ατελείωτη υπομονή. Σε σημείο που συνέβη το αδιανόητο και το απίστευτο: Εγώ έπαψα να έχω άγχος! Δεν ξέρω πως συνέβη το μέγα θαύμα, αλλά μπορώ να υποθέσω πως απλά βρήκα το κουράγιο ν’ αναγνωρίσω πως όχι μόνο δε μπορούσα να προγραμματίσω, να ελέγξω και να ρυθμίσω σχεδόν τίποτα πια αλλά παράλληλα έπρεπε να «ανεχθώ» και να υπομείνω πολλά που δεν ήθελα – μα ήρθαν –  γιατί αντικειμενικότατα δεν είχα άλλη επιλογή (ή επειδή όλες οι άλλες εναλλακτικές ήταν τόσο μα τόσο δύσκολες κι απρόσιτες). Σπουδαίο πράγμα το να μπορείς ν’ αποδεχτείς τα γεγονότα τελικά! Αρκεί πραγματικά μια στιγμή για να καταλάβεις πως ο παράγοντας του απρόβλεπτου και του «τυχαίου» είναι τόσο καταλυτικός άρα και σε μεγάλο βαθμό καθοριστικός κι εσύ απλά πρέπει να τρέξεις να προλάβεις τα γεγονότα που ήδη έκαναν την εμφάνιση τους. Δύσκολο ν’ αποδεχθεί ο άνθρωπος πως δε ρυθμίζει ο ίδιος παρά ελάχιστες καταστάσεις γύρω του, μα αν με ρωτάτε και λυτρωτικό το ίδιο συμπέρασμα μόλις το συνειδητοποιήσουμε. Ελέγχουμε λίγα και μετρημένα δεδομένα, οπότε ας αναλάβουμε την ευθύνη μόνο γι’ αυτά κι ας μην «αρρωσταίνουμε» από ενοχές που δεν καταφέρνουμε όλα να τα ‘χουμε τέλεια και ρυθμισμένα μες αυτό το χαώδες σύμπαν που κατοικούμε. Αν όλοι μας γνωρίζαμε πόσο πιο ανέμελοι και λιγότερο πιεσμένοι από ατελείωτες ευθύνες είμαστε κανονικά προορισμένοι να είμαστε, τότε το άγχος δε θα έκανε πάρτι μέσα από ψυχικές ασθένειες και σωματοποιημένο στρες στα κορμιά μας. Αυτά έκατσα εν ολίγοις κι εν πολλοίς και σκέφτηκα όλο αυτό το διάστημα που νιώθω πως αλλού θέλω να πάω εγώ κι αλλού η ζωή με πάει και τις προάλλες μια φίλη μου το επισήμανε: «Σε θυμάμαι πριν ένα χρόνο και σε βλέπω και τώρα. Το πρόσωπο σου είναι πολύ ήρεμο και γαλήνιο πια». «Ναι, γιατί πέρασα ένα μεγάλο διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου αποδεχόμουν όσα ερχόντουσαν κι έπραττα μόνο στα πλαίσια των δυνατοτήτων μου» της απάντησα.

Όλη αυτή η παραπάνω ανάλυση λοιπόν για να πω πως φέτος δε θα δω την Ολλανδία στις ομορφιές της, ν’ ανθίζει και να λουλουδίζει. Θ’ αφήσω αγαπημένους φίλους εδώ να μου περιγράφουν μέσω skype πόσο όμορφα γίνονται μέρα με τη μέρα όλα γύρω τους κι εγώ θ’ αποδεχτώ γι’ ακόμη μια φορά την απρόβλεπτη κι ενδιαφέρουσα ροπή της ζωής μου και θα πάω για μερικούς μήνες να ζήσω λίγο πιο μακριά απ’ ότι ως τώρα τόλμησα ποτέ, ακολουθώντας τον σύντροφο της ζωής μου. Είναι αστείο, μα μόλις πήγα να οικοδομήσω κάτι μικρό εδώ, πρέπει πάλι να διακόψω προσωρινά αυτό που κάνω για να συνηθίσω την νέα και όμορφη –ομολογουμένως –  πραγματικότητα, ενώ πρέπει να εφαρμόσω γι’ ακόμη μια φορά την αρχή του ν’ απολαμβάνω αυτό που ήρθε χωρίς να σκάω τόσο για το πώς και το γιατί. Βαθιά μέσα μου ελπίζω πως η ζωή πολλές φορές ξέρει καλύτερα από εμάς προς τα πού να πάει κι εγώ θέλω να της έχω εμπιστοσύνη (όσο άπιστος και καχύποπτος Θωμάς κι αν γεννήθηκα κι εξακολουθώ να είμαι!).

Κλείνοντας για σήμερα, θέλω να σας εξομολογηθώ πως πάνω απ’ όλα νιώθω πολύ τυχερή που ένα νέο κεφάλαιο ανοίγεται στη ζωή μου και – το περίμενα, δεν το περίμενα – έχω σκοπό να γράψω κάμποσα άρθρα για την περιπλάνηση μου σε νέα, άγνωστα κι αρκετά μακρινά μέρη, καθώς όπου κι αν είμαι το «παρεάκι» μου (ναι, εσάς βρε!) δεν το αφήνω!

Καλό μήνα να έχουμε όλοι! Προσοχή στα πρωταπριλιάτικα ψέματα! Όσοι την πατήσατε ήδη (σαν εμένα) έχετε ακόμη χρόνο να σκαρώσετε καμιά φάρσα!😉

 

 

2 thoughts on “Απρίλιος: Μήνας αλλαγών, συνειδητοποιήσεων και μετακινήσεων

  1. Καλή σου μέρα Φανή,
    Πόσο αισιόδοξα τα λόγια σου – και ομολογώ πωςείμαι σε μια φάση της ζωής μου που με εμπνέουν. Ας αποδεχόμαστε τη ζωή όπως έρχεται, ας προσπαθούμε να αλλάξουμε αυτά που αλλάζουν και που έχουν στο κάτω κάτω σημασία, και αφήνουμε το κύμα να μας μεταφέρει κάπου αλλού.
    Στη δική σου περίπτωση, το κάπου αλλού μου ακούγεται πολύ… ενδιαφέρον και ανυπομονώ για τα επόμενα posts σου!

    Τα φιλιά μου από την ανοιξιάτικη Αθήνα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    1. Καλημέρα Ελένη κι ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου! Χαίρομαι που κατάφερα να σου μεταδώσω λίγη θετική ενέργεια γιατί ειλικρινά έγραψα αυτό το post πιστεύοντας κάθε μία λέξη.
      Ανυπομονώ κι εγώ ν’ αρχίσω να σας γράφω – όσο πιο εντατικά μπορώ – posts με όσα καινούρια θ’ ανακαλύψω και θα θεωρήσω άξια να μοιραστούν. Λίγες μέρες υπομονή και για εσάς και για εμένα!😉
      Φιλιά απ’ το συννεφιασμένο (προς το παρόν) Ρότερνταμ! Πού θα πάει θα σκάσει μύτη και ο ήλιος😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s