Στη συναυλία των Ιμάμ Μπαϊλντί στο Άμστερνταμ

photo by lifo.gr
photo by lifo.gr

Χθες πήρα το τρένο και πήγα μέχρι το Άμστερνταμ για να παρακολουθήσω τη συναυλία των Ιμάμ Μπαϊλντί σε μια γνωστή μουσική σκηνή της πόλης. Από τότε που έμαθα γι’ αυτή τη συναυλία – νομίζω έχει ένα δεκαήμερο τώρα – ήξερα πως θα ‘βρισκα τρόπο και παρέα να πάω (ευτυχώς τα βρήκα και τα δύο!). Είχα τόσο πολύ καιρό να πάω σε συναυλία οποιουδήποτε καλλιτέχνη και η σκέψη πως θα περνούσα τουλάχιστον δυο ώρες ακούγοντας γνώριμους ελληνικούς ήχους μ’ έκανε να σκέφτομαι πως αυτό το show δεν πρέπει να το χάσω με τίποτα!

Και βρέθηκα χθες σ’ αυτό το χώρο και ήταν εκεί κι αυτοί: οι Ιμάμ Μπαϊλντί μαζί με περίπου 300 Έλληνες να τραγουδούν, να χορεύουν, να ζητωκραυγάζουν, να νοσταλγούν την Ελλάδα! Οι περισσότεροι απ’ αυτούς νέα παιδιά και λογικά αρκετοί νέοι μετανάστες που φύγανε απ’ την Ελλάδα γιατί για διαφόρους λόγους δεν ήταν δυνατό να παραμείνουν αλλά – όπως οι περισσότεροι από εμάς – δε μπορούν να σταματήσουν να κοιτούν πίσω, στις ρίζες που παραμένουν στον ελλαδικό χώρο. Το να παρακολουθείς συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών στο εξωτερικό δε θα σου φέρει χαρά μόνο γιατί θα δεις έναν αγαπημένο σου τραγουδιστή επί σκηνής αλλά κυρίως γιατί θα νιώσεις – έστω και για λίγο – πως μια μικρή Ελλάδα μαζεύτηκε σ’ ένα δωμάτιο 100 τετραγωνικών και τραγουδάει στην ίδια γλώσσα και χορεύει και χειροκροτεί στον ίδιο παλμό. Αλήθεια σας λέω: Όταν μαζεύονται πολλοί Έλληνες μαζί σ’ ένα χώρο νιώθεις πως δεν είσαι μόνος τελικά εδώ, ούτε τόσο μακριά απ’ την πατρίδα. Οι πατρίδες είναι οι άνθρωποι κι – ευτυχώς ή δυστυχώς – καμιά φορά μετακινούνται κατά εκατοντάδες ή χιλιάδες σε διάφορα μέρη του κόσμου, όπου τελικά συναντιούνται και θα καταφέρουν κατά περιστάσεις να μελαγχολήσουν μαζί ενώ ο καθένας θα σκέφτεται το σπίτι που τον περιμένει πίσω – όταν μια μέρα αποφασίσει να επιστρέψει.

Η συναυλία χθες ήταν υπέροχη καθώς τα παιδιά πάνω στη σκηνή κατάφεραν με τη ζωντάνια τους να ξεσηκώσουν ακόμα και τους λίγους μη Έλληνες που υπήρχαν ανάμεσα στο κοινό. Το μόνο παράπονο που ακούστηκε απ’ όλους μετά το τέλος της συναυλίας: «Μα μόνο δυο ώρες; Πότε πέρασε η ώρα, ούτε το καταλάβαμε!». Οι Ιμάμ Μπαϊλντί υποσχέθηκαν πως την επόμενη φορά θα φρόντιζαν να τραγουδήσουν περισσότερο και ζήτησαν συγνώμη που έπρεπε να σταματήσουν  μια και στο κλαμπ θ’ άρχιζε ένα πάρτι άμεσα. Κρατήσαμε την υπόσχεση τους ότι θα επιστρέψουν σύντομα στην Ολλανδία κι έπειτα τους δώσαμε το πιο θερμό μας χειροκρότημα. Λίγα λεπτά μετά περίπου 300 Έλληνες χωρίστηκαν σε μικρές ομάδες κι άρχισαν τις βόλτες τους στην Ολλανδική πρωτεύουσα. Εγώ πάλι κρατούσα το χέρι του καλού μου κι ενώ προχωρούσαμε στους δρόμους του νυχτερινού Άμστερνταμ σιγομουρμούριζα «Μπορεί να το ‘χουν πλανέψει, ακρογιαλιές δειλινά και σκλαβωμένη για πάντα κρατούνε τη δόλια καρδιά…». Πότε είπαμε είναι η επόμενη συναυλία;

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Στη συναυλία των Ιμάμ Μπαϊλντί στο Άμστερνταμ

  1. Είναι από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα! Ξεσηκωτικοί, με ρυθμό, ωραία τραγούδια και διασκευές! Σκέψου, δεν τους έχω δει εδώ στην Αθήνα και τους είδες στο Άμστερνταμ… αυτά είναι τα καμώματα της ζωής.

    Καλή εβδομάδα και καλημέρα από την συνεχώς βροχερή Αθήνα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    1. Γεια σου Ελένη. Κι εγώ εδώ και πολύ καιρό παρακαλούσα το σύμπαν να συνωμοτήσει και να καταφέρω να τους δω live και τελικά το πλήρωμα του χρόνου ήρθε και γι’ αυτό 🙂 Εύχομαι να βολέψει κάποια στιγμή να τους δεις. Είναι αστέρια όλα τα παιδιά στο γκρουπ!

      Καλή βδομάδα και καλησπέρα απ’ το – και όμως! – ηλιόλουστο Ρότερνταμ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s