3 ταινίες για τον Δεκέμβριο

Photo by Justspotted.com
Photo by Justspotted.com

Λίγο πριν την εκπνοή του 2014 σας προτείνω τρεις – διαφορετικές μεταξύ τους – ταινίες. Σήμερα θα μιλήσουμε για το “22 Jump Street”, το “Gone Girl” και το “What if”. Καλές ταινιο-προβολές και καλά να περάσετε τον τελευταίο μήνα του έτους!

22 Jump street

22 Jump Street
22 Jump Street

Κι εκεί που έλεγα ότι θα δω άλλη μια άθλια ταινία γι’ άντρες (sorry αγόρια αλλά οι ταινίες με συνεχές πιστολίδι δεν ξέρω σε τι άλλο χρησιμεύουν πέρα απ’ το να τονώνουν την τεστοστερόνη σας μέσα από τα μάτια – βλέποντας την ταινία εννοώ!). Κι όμως το “22 Jump street” δεν ήταν καθόλου βαρετό, αδιάφορο, «αντρικό» όπως νόμιζα. Το βλέπουν άνετα και γυναίκες επειδή έχει απίστευτο χιούμορ, συγκίνηση και τρομακτικά ενδιαφέρον σενάριο! Κι αν ο Jonah Hill έχει τη φάτσα και το στυλ μεγάλου κωμικού, το πόσο αστείος πέρα από αδιανόητα σέξι είναι ο Channing Tatum (Βλέπε “Magic Mike”) είναι πέρα από κάθε φαντασία!

Τι ξεχώρισα από την ταινία: Ειλικρινά γέλασα τόσες πολλές φορές που δεν πίστευα τον εαυτό μου! Αν όμως πρέπει να διαλέξω μια σκηνή με φοβερό γέλιο θα πω τη σκηνή της αποκάλυψης για την «Κόρη του αφεντικού». Οι κεντρικοί ήρωες μας μαζί με τον Ice Cube τα δίνουν πραγματικά όλα!

 

Gone girl

Gone Girl
Gone Girl

Για πολλούς είναι η ταινία του 2014. Εδώ και λίγους μήνες όλοι μιλάνε γι’ αυτήν κι έχουν γραφτεί εκατομμύρια άρθρα (η πλειονότητα αυτών πλέκει εγκώμια για την ταινία του David Fincher). Την είδα στο σινεμά πριν ένα μήνα και ειλικρινά βγαίνοντας από την αίθουσα δεν ήξερα τι να πρωτο-συζητήσω. Αυτό συνήθως το παθαίνω με ταινίες «πολλαπλών επιπέδων» όπως λέω. Όταν μια ταινία είναι κάτι πολύ περισσότερο από πέντε καλοί ηθοποιοί, ένα υποφερτό σενάριο κι ένα καλό soundtrack τότε πραγματικά νιώθω πως θα μου πάρει καιρό να την εκτιμήσω για όλα όσα πραγματικά είναι. Έτσι το “Gone girl” είναι μια ιδιοφυέστατη ταινία η οποία μιλάει για τις επιφανειακές μα κι εντέλει βαθιές σχέσεις που δημιουργούν οι άνθρωποι του 21ου αιώνα τόσο με τους εαυτούς τους όσο και με τους γύρω τους. Σε μια εποχή που δεχόμαστε τη νέα πληροφορία μετά την άλλη, παρακολουθούμε ο ένας τον άλλον μέσα από κάμερες και υπολογιστές κι ενδιαφερόμαστε πιο πολύ από ποτέ για το φαίνεσθαι και όχι για το είναι, καλούμαστε να δημιουργήσουμε (αν μπορούμε) σχέσεις αληθινές, χωρίς προσωπεία. Η αλήθεια πολλές φορές σοκάρει, αλλά όλοι εντέλει μ’ αυτήν θα κληθούμε να ζήσουμε.

Τι ξεχώρισα απ’ την ταινία: Πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις κάτι από μια ταινία που σεναριακά σε «κοπανάει» αλύπητα τόσο σε νοητικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Ό,τι και να σας δώσω μπορεί να χαρακτηριστεί spoiler. Γι’ αυτό μπορώ να πω από τώρα πως το φινάλε (δηλαδή το τελευταίο 10λεπτο) θα σας αφήσει λίγο-πολύ άφωνους (και όλοι θα μείνετε άφωνοι για τον ίδιο λόγο!). Και βεβαίως, δε χρειάζεται να πω το πόσο ιδιαίτερα ωραίος παραμένει ο Μπεν Άφλεκ και οι γυναίκες εξακολουθούν να τον ερωτεύονται ευτυχώς πλέον βλέποντας τον να συμμετέχει σε ιδιαίτερα αξιοπρεπείς ταινίες (Έχει προηγηθεί ένα «Περλ Χάρμπορ» και πολλές άλλες «πατάτες», μην ξεχνιόμαστε!).

 

What if

What-If-Daniel-Radcliffe-Images
What if

Ταινία του 2014 με δυο νεαρούς πρωταγωνιστές, τον Ντάνιελ Ράντκλιφ και τη Ζόι Καζάν. Ο γνωστός σε όλους ηθοποιός του «Χάρρυ Πότερ» υποδύεται – ενήλικας πλέον – έναν νεαρό άντρα βουτηγμένο στην απελπισία καθώς δε μπορεί να εξομολογηθεί στην καλύτερη του φίλη πως είναι ερωτευμένος μαζί της – από την πρώτη κιόλας στιγμή που τη γνώρισε! – καθώς η ίδια παραμένει στην προβληματική της σχέση με τον σύντροφο της και δεν αποφασίζει να χωρίσει. Ο καιρός θα περάσει, τα αισθήματα θα δυναμώσουν και πάντα έρχεται η ώρα της αλήθειας. Πώς θα τη χειριστούν οι δυο ήρωες μας;

Το «What if?» είναι μια ειλικρινά ευχάριστη ρομαντική κομεντί η οποία αν και δεν αποφεύγει να επαναλάβει ορισμένα κλισέ της εν λόγω κατηγορίας, εντούτοις με το πολύ καλογραμμένο σενάριο της και της ιδιαίτερα ευχάριστες ερμηνείες των ηθοποιών κυλάει σαν νερό και σας αφήνει μια πολύ γλυκιά αίσθηση για το τέλος. Το κεντρικό ζευγάρι παρουσιάζει ενδιαφέρον στο πως χειρίζεται τη σχέση του, αλλά να περιμένετε πολλές θανατηφόρα έξυπνες ατάκες από τους δεύτερους χαρακτήρες, δηλαδή από το φιλικό ζευγάρι των δυο βασικών ηρώων.

Τι ξεχώρισα απ’ την ταινία: Τις συζητήσεις που κάνει ο Ράντκλιφ ως «Γουάλας» με τον εκκεντρικό κολλητό του και την ακόμη πιο εκκεντρική κοπέλα του κολλητού του. Η ιδιορρυθμία αυτού του ζευγαριού έρχεται σε τέτοια ισορροπία με τη φιλοσοφημένη στάση ζωή τους που μετά απ’ ολίγο θέλεις να πεις γι’ αυτούς τη λέξη “respect”. Πέρα απ’ αυτό όμως οι συζητήσεις αυτές έχουν απόλυτα τρελό γέλιο! Ατάκες όπως: «Μόλις έκανα σεξ και πρόκειται να φάω νάτσος! Είναι η πιο φοβερή στιγμή της ζωής μου!» μ’ έκαναν ν’ απορώ («αλήθεια τώρα;») μα και να χαχανίζω ταυτόχρονα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s