40 δραματικές/κοινωνικές ταινίες που ΠΡΕΠΕΙ να δείτε!!! (δεύτερο και τελευταίο μέρος)

Το δεύτερο και τελευταίο μέρος με τις επόμενες 20 ταινίες είναι εδώ! 

20. Αναμνήσεις μιας γκέισας – Memories of a geisha

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Άρθουρ Γκόλντεν, η συγκεκριμένη ταινία είναι πραγματικά σπουδαία γιατί καταφέρνει με πολύ λίγα λόγια αλλά πολλές δυνατές εικόνες να μας «βυθίσει» στον κόσμο της τέχνης, του αισθησιασμού, της πολιτικής, του έρωτα: στον κόσμο μιας γκέισας, ίσως της πιο θρυλικής που υπήρξε ποτέ. Ο σκηνοθέτης Ρομπ Μάρσαλ και ο παραγωγός Στίβεν Σπίλμπεργκ έδωσαν τα χέρια και δημιούργησαν μια πραγματικά ποιητική ταινία η οποία δύσκολα θα σας αφήσει ασυγκίνητους.

19. Cinderella man

Ο Ράσελ Κρόου και η Ρενέ Ζελβέγκερ ενώνουν τις δυνάμεις τους αποτελώντας ένα δυνατό πρωταγωνιστικό ζευγάρι σ’ αυτή την δραματική αλλά και αφυπνιστική ταινία. Η αληθινή ιστορία ενός παλαιστή του ριγνκ, οι οικονομικές δυσκολίες του, ο αγώνας να κρατήσει το σπίτι του ενωμένο και η ανάγκη του να ξεφύγει από τη «μαύρη» μοίρα του που μοιάζει προδιαγεγραμμένη.  Υποψήφιοι για Όσκαρ και οι δυο πρωταγωνιστές μας και δικαίως αφού με τις ερμηνείες τους δώσανε μοναδική πνοή στην ταινία χαρίζοντας της γνήσια αξιοπρέπεια και όχι εύκολο μελοδραματισμό.

18. Οι γέφυρες του Μάντισον – The bridges of Madison County

Μια δραματική, ερωτική ιστορία δυο ανθρώπων που γνωρίζονται τυχαία, αναγκάζονται να περάσουν κάποιες στιγμές μαζί και τελικά καταλήγουν να ερωτευτούν. Η Μέριλ Στριπ και ο Κλιντ Ίστγουντ δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Για τη Στριπ έχω πλέξει αμέτρητα εγκώμια μέχρι τώρα αλλά και ο Ίσγουντ παρ’ όλο που μονίμως παίζει τον «σκληρό» έχει αδιαμφισβήτητα μεγάλο ταλέντο.  Επιπροσθέτως, η ταινία περνάει ένα πολύ δυνατό μήνυμα: ο έρωτας, το νοιάξιμο και η τρυφερότητα δεν έχουν ηλικία ή προέλευση. Έρχονται ξαφνικά, σχεδόν «μαγικά» να κατακλύσουν τη ζωή μας, έστω κι αν φύγουν απότομα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ήρθαν.

17. Φρίντα – Frida

Εδώ και να θέλω δε μπορώ να είμαι αντικειμενική. Μιλάμε για ίσως την καλύτερη κινηματογραφική μεταφορά της ζωής της διάσημης ζωγράφου Φρίντα Κάλο. Ο έρωτας μου για τη Φρίντα είναι τεράστιος, αλλά ειλικρινά και η εν λόγω ταινία είναι πολύ καλή. Μ’ ένα καστ εξαιρετικών ηθοποιών, ιδιαίτερα «ποιοτικών» για τον πλανήτη Χόλυγουντ (Μολίνα, Μαέστρο, Γκολίνο, Ρας κ.ά.) και με μια Σάλμα Χάγιεκ που δίνει ίσως την καλύτερη ερμηνεία της εντυπωσιάζοντας τους πάντες. Δίκαια κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ εκείνη τη χρονιά για τον πιο αξιόλογο ρόλο που έχει παίξει ποτέ. Ακόμη πιο δίκαια η ταινία κέρδισε το Όσκαρ μουσικής για το ανεπανάληπτο, παθιασμένο, μελωδικό soundtrack της. Εν κατακλείδι, η ταινία είναι φτιαγμένη με «πόνο & πάθος» για να ταιριάζει απόλυτα στη Φρίντα.

16. Σφραγισμένα χείλη – The reader

Ίσως η πιο σπουδαία ταινία του 2009 – η πιο πολυσυζητημένη σίγουρα! – με την πιο υπέροχη πρωταγωνίστρια. Η Κέιτ Γουίνσλετ κατάφερε στην 6η υποψηφιότητα της για Όσκαρ, να πάρει επιτέλους το χρυσό αγαλματάκι, υποδυόμενη τη Χάνα Σμιτς. Από τις πιο αισθησιακές ταινίες των τελευταίων ετών αλλά ταυτόχρονα και από τις πιο συγκλονιστικά δραματικές, σκληρές, ανθρώπινες. Βασισμένη στο μικρό αλλά άκρως περιεκτικό μυθιστόρημα «Διαβάζοντας στη Χάνα» η ταινία έχει τόσα πολλά επίπεδα  ερμηνείας και κατανόησης τα οποία μόνο σε βιβλίο μπορούν ν’ αναλυθούν. Η ιστορία είναι εξαιρετικά απλή και κατανοητή, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι οι έντονα σκεπτόμενοι θεατές δε θ’ αναγνωρίσουν έναν βαθύτερο, πιο σκοτεινό αλλά ταυτόχρονα και πιο φωτεινό κόσμο, πίσω από την πρώτη εικόνα κι εντύπωση.

15. Fight Club

Περίεργη αλλά και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία. Σίγουρα πρωτότυπη αφού δεν έχετε ξαναδεί κάτι τέτοιο. Δυο σπουδαίοι ηθοποιοί (Μπραντ Πιτ, Έντουαρντ Νόρτον) υποδύονται τα μέλη μιας ομάδας αντρών που εκτονώνονται και βρίσκουν νέο νόημα στη ζωή τους μέσω της πάλης και του πόνου. Η Ελένα Μπόναμ Κάρτερ δεν έχει παίξει σχεδόν ποτέ μια φυσιολογική ηρωίδα – με μόνη εξαίρεση το «Δωμάτιο με Θέα» – οπότε σ’ αυτή την ταινία αφήνει όλη την έμφυτη εκκεντρικότητα της να πλημμυρίσει την οθόνη. Καταφέρνει να δείχνει τρελή και σέξι ταυτόχρονα κι αυτό είναι πραγματικά μαγκιά της! Το φινάλε εντελώς αναπάντεχο αλλά και αναγκαίο σαν λύση σε όλο αυτό που έχουμε παρακολουθήσει νωρίτερα.

14. 21 γραμμάρια – 21 grams

Η ταινία ξεκινάει με το ερώτημα: «Πόσο ζυγίζει η ανθρώπινη ψυχή;». Τη δεκαετία του ’60 ένας Αμερικάνος γιατρός επιχείρησε ν’ απαντήσει στο εν λόγω ερώτημα ζυγίζοντας ανθρώπους πριν και μετά το θάνατο τους. Κατόπιν ισχυρίστηκε ότι σε όλους βρήκε το ίδιο έλλειμμα μετά θάνατον: 21 γραμμάρια. Έτσι κατέληξε ότι η ψυχή που «φεύγει» μέσα από το σώμα ζυγίζει τόσο. Οι δημιουργοί της ταινίας βασίστηκαν σ’ αυτήν ακριβώς την πληροφορία ώστε να δημιουργήσουν ένα επιβλητικό δράμα για την αγάπη, την επιβίωση, τη ζωή και τον αναπόφευκτο θάνατο. Και τα κατάφεραν. Ο Σον Πεν γι’ άλλη μια φορά αποδεικνύεται σπουδαίος ηθοποιός.

13. Million Dollar Baby

Ναι και πάλι Κλιντ Ίσγουντ στη λίστα μας αφού ο εν λόγω κύριος τόσο σαν ηθοποιός αλλά κυρίως σαν σκηνοθέτης, έχει αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στο εμπορικό αλλά και ταυτόχρονο ποιοτικό αμερικάνικο δράμα. Η συγκεκριμένη ταινία βέβαια έγινε τρελή επιτυχία και σάρωσε τα βραβεία όπου κι αν προβλήθηκε. Κάτι που θέτει με τον πιο σκληρό και ξεκάθαρο τρόπο το θέμα του δικαιώματος του ανθρώπου στην ευθανασία – διαχρονικά μεγάλο ζήτημα! – και κάτι που η Χίλαρι Σουάνκ ήταν απίστευτη στο ρόλο της – και τσέπωσε και το δεύτερο Όσκαρ ερμηνείας της εκείνη τη χρονιά – η ταινία βλέπεται μονορούφι και σε αρκετές στιγμές με κομμένη την ανάσα.

12. Ο δρόμος της επανάστασης – Revolutionary Road

Από τον σπουδαίο σκηνοθέτη Σαμ Μέντες – και φυσικά θα τον ξαναδούμε σε λίγο! – έρχεται μια πραγματικά δραματική ταινία με πρωταγωνίστρια τη γυναίκα του Κέιτ Γουίνσλετ και πρωταγωνιστή τον υπερβολικά ταλαντούχο Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Η ταινία αρχικά έγινε πασίγνωστη και όλοι επιθυμούσαν διακαώς να τη δουν για την ελπιδοφόρα επανένωση του Ντι Κάπριο με τη Γουίνσλετ στη μεγάλη οθόνη, μια δεκαετία μετά τον Τιτανικό. Το στοίχημα ήταν διπλό και ιδιαίτερα «βαρύ» για τον Μέντες: έπρεπε να δουλέψει καλά με τη γυναίκα του δημιουργώντας μια αξιοπρεπή ταινία και έπρεπε ν’ αναδείξει τη χημεία που αποδεδειγμένα είχαν οι δυο πρωταγωνιστές 10 χρόνια πριν αλλά η οποία στην πορεία θα μπορούσε κάλλιστα να έχει χαθεί. Κι όμως η τύχη αντάμειψε την τόλμη του και η ταινία είναι πραγματικά καλή. Οι πρωταγωνιστές «φυσάνε» και το σενάριο είναι βαρύ και σπαρακτικό ώστε να καθηλώσει κοινό και κριτικούς. Το τέλος θα σας αφήσει άφωνους.

11. Match point

Λίγο πριν την τελική δεκάδα, ν’ αναφερθούμε στην πιο αξιόλογη ταινία του Γούντυ Άλεν  για την τελευταία δεκαετία – πριν και μετά υπήρξαν κι άλλες, αλλά δεν τίθεται θέμα σύγκρισης. Η φιλοδοξία, ο έρωτας, το παράνομο πάθος, το ψέμα και η ανάγκη ελέγχου που μπορεί να οδηγήσει στα άκρα εκφράζονται μέσα από τη θυελλώδη σχέση ενός δασκάλου του τένις και της μνηστής του αδερφού της γυναίκας του. Ο Ρις Μάγιερς και η Γιόχανσον δημιουργούν ένα καυτό, ερωτικό δίδυμο και χαρίζουν έντονες ερωτικές σκηνές στους θεατές οι οποίες κρατιούνται σε απόλυτη ισορροπία με τις δραματικές εξελίξεις και το σχεδόν θρίλερ – φινάλε. Δίκαιο το Όσκαρ σεναρίου για τον Άλεν.

10. Monster

Και μπαίνουμε στην τελική δεκάδα με μια δραματική ταινία με έντονα στοιχεία θρίλερ. Η αληθινή ιστορία μιας μανιακής δολοφόνου που καταδικάστηκε εις θάνατον στην Αμερική ξετυλίγεται μπροστά μας  σκορπώντας θλίψη αλλά και ανατριχίλα. Η ταινία θα μπορούσε να θαφτεί, αν είχε άλλη πρωταγωνίστρια, αλλά η Σαρλίζ Θερόν δε θα το επέτρεπε ποτέ αυτό. Είναι απλά συγκλονιστική και γι’ αυτό φυσικά πήρε πανεύκολα το Όσκαρ ερμηνείας εκείνη τη χρονιά. Πέρα όμως από τη φοβερή δυναμική της ίδιας, ο ίδιος ο ρόλος της είναι τόσο τραγικός, βίαιος και νοσηρός που απλά δε σ’ αφήνει να κοιτάξεις κάπου αλλού ούτε ένα δευτερόλεπτο. Και μόνο το γεγονός ότι μέχρι το φινάλε η φοβερή εγκληματίας έχει κερδίσει εν μέρει τη συμπόνια μας και την κατανόηση μας, είναι άξιο θαυμασμού και περισυλλογής.

09. Οι Ώρες – The Hours

Περνάμε σε μια ακόμη «βαριά» ταινία που σόκαρε πολλούς τη χρονιά προβολής της. Οι ζωές τριών γυναικών μοιάζουν να κυλάνε παράλληλα αν και οι ίδιες βρίσκονται σε άλλες εποχές, με άλλους ανθρώπους γύρω τους και αντιμετωπίζουν διαφορετικές καταστάσεις. Κι όμως μια σύνδεση φαίνεται να υποβόσκει ανάμεσα τους καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, ενώ προς το τέλος γίνεται ακόμη πιο έντονη και ξεκάθαρη. Ο έρωτας της γυναίκας για μια άλλη γυναίκα, ο εγκλωβισμός σε πνιγερές σχέσεις, η ανάγκη για δημιουργία και η δίψα για θάνατο κατακλύζουν την ταινία. Τρεις μεγάλες πρωταγωνίστριες (Κίντμαν, Μουρ, Στριπ), ένα δυνατό σενάριο και μια συγκλονιστική μουσική επένδυση.

08. Υπόθεση Καρλίτος – Carlito’s Way

Χωρίς αμφιβολία μια από τις καλύτερες ταινίες με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο. Ο «Καρλίτος» είναι ένας άνθρωπος που μπλέχτηκε με τον υπόκοσμο και πλήρωσε ακριβά τα λάθη του. Αποκλειστική του επιθυμία, καθώς τα χρόνια περνούν, η αποκοπή του από την παρανομία. Μοναδική του ελπίδα για τη ψυχική του «διάσωση» η γυναίκα που αγαπάει αλλά δεν μπορεί να έχει όπως θέλει εδώ και χρόνια. Απόλυτα τραγικό το φινάλε, ειδικά μετά την αδιάκοπη αγωνία που προηγείται και αλησμόνητη η ερωτική σκηνή του Πατσίνο και της Πενέλοπε Αν Μίλλερ, με το σπάσιμο της εξώπορτας του σπιτιού της.

07. The woodsman

Η εν λόγω ταινία δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί εύπεπτη ή απλή. Ο μοναδικός λόγος: το θέμα της. Η ασέλγεια και η αποπλάνηση ανηλίκων είναι ένα θέμα ταμπού τόσο κοινωνικά, όσο και καλλιτεχνικά μιας και κανένας σκηνοθέτης δε θα μπορούσε να υποστηρίξει υπερβολικά ότι το νόμισμα έχει δύο όψεις χωρίς να θεωρηθεί ο ίδιος ύποπτος. Καλώς ή κακώς η άποψη για το συγκεκριμένο θέμα είναι μία και καταδικαστική και οι μόνοι που διαφωνούν είναι οι ίδιοι οι παιδόφιλοι – αν και πάντα μα πάντα δε μπορούμε να είμαστε απόλυτοι ότι έτσι θα είναι μέχρι τη συντέλεια του κόσμου. Όμως, παρ’ όλη την προϋπάρχουσα καταδικαστική προσέγγιση για το ζήτημα, η εν λόγω ταινία καταφέρνει να είναι ουσιαστική και εύστοχη, χωρίς να θίγει ή να προκαλεί το κοινό αίσθημα. Θέτει προβληματισμούς και δίνει στοιχεία με σκοπό όχι την απαλλαγή αλλά ενδεχομένως την κατανόηση. Επιπροσθέτως, η αλήθεια ότι όλοι οι άνθρωποι λίγο-πολύ έχουμε κάνει τα δικά μας «εγκλήματα» στο κρεβάτι είναι σαφής και αδιαμφισβήτητη. Ιδανικός ο Κέβιν Μπέικον στον απαιτητικό του ρόλο.

06. American beauty

Να που ξανά γυρνάμε στον Σαμ Μέντες και στην μακράν καλύτερη και πιο πολυβραβευμένη ταινία του. Η κατάρρευση του αμερικανικού ονείρου και του παραδοσιακού πλαισίου οικογένειας σε συνδυασμό με τις προσωπικές ανασφάλειες και τις κρυφές επιθυμίες των ηρώων δημιουργούν ένα δραματικό πλέγμα ικανό να προκαλέσει ταυτόχρονα  θλίψη και ασφυξία στο θεατή. Κρυμμένα μυστικά και πάθη ξετρυπώνουν από κάθε γωνιά και ο σαρκασμός συνοδεύεται από την απογοήτευση, τον αισθησιασμό, την αγωνία και μετά πάλι από την αρχή. Ένας συγκλονιστικός Κέβιν Σπέισι στον πρωταγωνιστικό ρόλο που του χάρισε επάξια το Όσκαρ, πλαισιωμένος από ένα πλήθος ταλαντούχων παλιότερων και νεότερων ηθοποιών. Μοναδικό το soundtrack του Θόμας Νιούμαν.

05. V for Vendetta

Δράμα με έντονα στοιχεία θρίλερ από το δίδυμο Γουατσόφσκι. Μετά το «τεράστιο» και ανεπανάληπτο Μάτριξ, τα δυο αδέλφια συνέχισαν να συνδυάζουν την αγάπη τους για τη φιλοσοφία και τους ήρωες με τα μεγάλα οράματα, δημιουργώντας τον V, τον άνθρωπο-μυστήριο που ονειρεύεται έναν ελεύθερο κόσμο, επιτιθέμενος με τρομοκρατικές ενέργειες στο σύστημα. Η συνύπαρξη του με την εύθραυστη και αθώα Νάταλι Πόρτμαν τον κάνει ακόμα πιο επιβλητικό και μυστηριώδη. Φυσικά όλα τα λεφτά σ’ αυτή την ταινία είναι το σενάριο και οι ατάκες του μασκοφόρου ήρωα οι οποίες είναι εντελώς ψαγμένες και συγκινητικές.

04. Requiem for a dream

Αρανόφσκι στη λίστα μας μ’ ένα πραγματικά σπουδαίο δράμα. Δεν έχω γνωρίσει άτομο που να έχει δει την ταινία και να μη μου μιλάει για τα έντονα συναισθήματα του όσο την παρακολουθούσε. Πολλές παράλληλες ιστορίες, γεμάτες συμβολισμούς και ανθρώπους που βυθίζονται ολοένα και περισσότερο στο σκοτάδι. Η αναζήτηση της ευτυχίας σε λάθος πτυχές της ζωής και η πεποίθηση του ελέγχου, ακόμη κι όταν είναι πολύ αργά πια, κάνουν τους ήρωες μας πραγματικά τραγικούς. Το soundtrack της ταινίας κάτι παραπάνω από θρυλικό πια.

03. Το κύμα – The wave

Και όπως λέω σε όσους με ρωτάνε: «Εξαιρετικά επίκαιρη ταινία και ειδικά στις μέρες μας». Όσοι την έχετε δει, ξέρετε. Όσοι την δείτε, θα καταλάβετε. Η ιστορία γυρίζει γύρω από ένα «πείραμα» τ’ οποίο λαμβάνει χώρα σ’ ένα σχολείο της Γερμανίας. Ένας καθηγητής προσπαθεί μες το εκπαιδευτικό του πλαίσιο να οξύνει την κριτική ικανότητα των μαθητών του δείχνοντας τους βήμα-βήμα πως φτιάχνεται μια δικτατορία αργά και σταθερά. Πολύ γρήγορα θ’ ανακαλύψει ότι ο έλεγχος και η κριτική ικανότητα δεν υπάρχουν ούτε μέσα στον ίδιο κι έτσι το φιλόδοξο εγχείρημα του αναγκαστικά διακόπτεται. Γενναία ταινία από το γερμανικό κινηματογράφο με ξεκάθαρα πολιτικά, κοινωνικά και ατομικά μηνύματα. Η εκπαίδευση λειτουργεί τόσο από την ορθή, όσο και από την ανάποδη πλευρά.

02. Ποτέ μη μ’ αφήσεις να φύγω – Never let me go

Από τις ταινίες που είδα και μου μαύρισε η ψυχή, αλλά το καταευχαριστήθηκα. Δεν ξέρω αν έχω κάποιο «πρόβλημα», αλλά γουστάρω πολύ τις ταινίες που μπορούν να με κάνουν κουρέλι ψυχολογικά και να με αναγκάσουν από τις έντονες σκέψεις να μη κοιμάμαι τα βράδια. Ίσως γιατί αυτές οι ταινίες είναι τρομακτικά δυσεύρετες, οπότε χαλάλι! Έτσι λοιπόν,  εδώ έχουμε μια τέτοια περίπτωση: ένα ερωτικό τρίγωνο καταδικασμένων παιδιών και στη συνέχεια ετοιμοθάνατων ενηλίκων που γυρεύουν την αγάπη, την ελπίδα, τη ζωή γιατί έχουν σαν μόνο δεδομένο το θάνατο. Η ιστορία είναι γεμάτη αλληγορίες οι οποίες αξίζουν πολύ να εξιχνιαστούν. Η συνειδητοποίηση του σκληρού απάνθρωπου συστήματος, η αναγκαστική υποταγή του σ’ αυτό, η υπηρέτηση του δίχως όρους και η πεποίθηση ότι η αγάπη θ’ αλλάξει τα πάντα έως και την τελευταία στιγμή, υπάρχουν σαν ιδέες στην ταινία αλλά λέγονται διαφορετικά και πολύ πιο σκληρά σε σχέση με αυτά που εμείς αντιμετωπίζουμε στις ζωές μας. Ή μήπως όχι;

01.  Η πηγή – The fountain

Και καταλήγουμε πάλι στον φοβερό Αρανόφκσι και στην πιο λυρική ταινία του – αν και φοβερά αδικημένη εμπορικά. Ο σκηνοθέτης μας σίγουρα έχει διαβάσει πολύ ανατολική φιλοσοφία και έχει ασχοληθεί με τον εσωτερισμό. Τα ίδια κινησιολογικά μοτίβα του στις ταινίες, η ψευδαίσθηση του ελέγχου και η ανακούφιση από τη διαδικασία της αποδοχής του πεπρωμένου είναι μερικά από τα αγαπημένα του «εργαλεία»  σεναριακά και σκηνοθετικά. Μόνο που σ’ αυτή την ταινία ξεπερνάει τον εαυτό του, δημιουργώντας ένα πραγματικό παραμύθι, μια μεταφυσική αλήθεια, μια γήινη αιώνια αγάπη. Αναδεικνύει τα δίπολα, την ενέργεια που αλλάζει αλλά δεν χάνεται ποτέ, την αέναη συνέχεια των πάντων. Ναι, σίγουρα δύσκολη ταινία και όχι εύκολα «αποδεκτή» από όλους, αλλά για τους απαιτητικούς θεατές θα είναι σίγουρα μια ευχάριστη αποκάλυψη, ένα ταξίδι στο ουσιαστικό, σ’ αυτό που είναι ακριβώς δίπλα μας κι εμείς νομίζουμε ότι είναι μακριά μας.

One thought on “40 δραματικές/κοινωνικές ταινίες που ΠΡΕΠΕΙ να δείτε!!! (δεύτερο και τελευταίο μέρος)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s