Πώς αλλάζουν τα τοπία μπρος τα μάτια μας

Η θέα από το δωμάτιο μου (πρώτη φωτογραφία)
Η θέα από το δωμάτιο μου (πρώτη φωτογραφία)

Από παιδιά στο σχολείο μάθαμε τη σημασία της αλλαγής των εποχών. Θυμάμαι ακόμα τις καρτούλες με τις εποχές που είχαμε στο νηπιαγωγείο και μετά τις αφίσες με τους μήνες στην πρώτη δημοτικού. Ακόμη μου έρχονται στο νου οι δασκάλες μας οι οποίες προσπαθούσανε να μας κάνουν να καταλάβουμε ποια διαφορετικά καιρικά φαινόμενα και περιβαλλοντικές αλλαγές φέρνει ο ερχομός κάθε εποχής. Ε, τελικά είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που διαπιστώνω με τόσο όμορφο και έντονο τρόπο ότι πραγματικά ο καιρός περνάει, οι εποχές έρχονται και παρέρχονται και κάθε μέρα ένα νέο τοπίο παίρνει τη θέση του παλιού που ξέραμε. Γιατί τώρα; Γιατί όσο αστείο ή παράξενο κι αν φαίνεται, τώρα, ή μάλλον καλύτερα, τον τελευταίο καιρό έχω στη διάθεση μου ένα πραγματικά μεγάλο παράθυρο – αυτά τα «υπέροχα» τεράστια ολλανδικά παράθυρα! – για να παρατηρώ καλά όσα συμβαίνουν έξω από το σπίτι μου.

Δε θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μέρα που μπήκα στο δωμάτιο μου. Αφού έριξα μια ματιά στα έπιπλα κατευθείαν κοίταξα τη θέα έξω. Τα δυο μεγάλα καταπράσινα πάρκα, οι ποδηλατόδρομοι και οι φαρδιοί πεζόδρομοι που αντίκρισα μου επιβεβαίωσαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι πλέον δε βρίσκομαι σ’ ελληνικό έδαφος. Προσπάθησα να κρατήσω το τότε καλοκαιρινό Μάαστριχτ στη μνήμη μου, αλλά φυσικά δεν άντεξα και θέλησα να τραβήξω και μερικές φωτογραφίες. Ό,τι κι αν γινόταν αυτή θα ήταν η θέα που θα ‘βλεπα τους επόμενους μήνες μες από τα τζάμια του δωματίου μου και ήθελα να τη «φυλάξω».

Πέντε μήνες αργότερα: Όλα λευκά απ' έξω...
Πέντε μήνες αργότερα: Όλα λευκά απ’ έξω…

Σήμερα το πρωί σηκώθηκα από το κρεβάτι μου και αφού τεντώθηκα, άνοιξα τις χοντρές, μπλε κουρτίνες που κλασσικά κάθε πρωί με «προστατεύουν» από το υπερβολικό φως της ημέρας (ανατολικό δωμάτιο βλέπετε!). Φυσικά ξέροντας από χθες ότι η θερμοκρασία είχε κατέβει υπό το μηδέν (μείον πέντε για την ακρίβεια!) δεν περίμενα να δω έναν υπέρλαμπρο ήλιο να με «κοιτά». Παρ’ όλα αυτά η έκπληξη μου ήταν απερίγραπτη όταν είδα τα πάντα καλυμμένα στα λευκά, τα πάντα όμως! Είχε χιονίσει και στις αρχές Δεκέμβρη στο Μάαστριχτ – το ανέφερα σε προηγούμενο άρθρο – αλλά αυτό που συμβαίνει εδώ και περίπου δυο εικοσιτετράωρα είναι πραγματικά μοναδικό! Χιονίζει και οι νιφάδες παγώνουν κατευθείαν πάνω σε οποιαδήποτε επιφάνεια, δημιουργώντας ένα λευκό πέπλο που σκεπάζει τα πάντα (πολύ στο ποιητικό το γύρισα πιστεύω!). Έτσι λοιπόν, καθώς κοίταζα το εντελώς χειμωνιάτικο τοπίο έξω, μου ‘ρθε στο μυαλό πάλι η πρώτη εικόνα που αντίκρισα στις 28 Αυγούστου που μπήκα στο δωμάτιο μου. Πόσο μεγάλη διαφορά, Θεέ μου! Λες και πέρασαν χρόνια και άλλαξαν τα πάντα! Κι όμως δεν είναι παρά λίγοι μήνες, κι αυτό είναι το ίδιο μέρος που ξέρω εδώ και τόσο καιρό.

Στεκόμουν μπροστά στο παράθυρο και για δεύτερη φορά αποφάσισα να κρατήσω κάποιες φωτογραφίες ενθύμιο απ’ αυτές τις χιονισμένες μέρες. Κλείνοντας τη μηχανή, άθελα μου ξεκίνησα να κάνω αλλιώτικες σκέψεις. Το πώς η αλλαγή των εποχών που όλοι λίγο-πολύ βιώνουμε όπου κι αν ζούμε – ακόμη και με διαφορετικό τρόπο, μπορεί να συμβολίζει, πέρα από το προφανές της πορείας του χρόνου, κι ένα σωρό άλλα πράγματα για τις ζωές μας: Τις καταστάσεις και τα συναισθήματα που αλλάζουν. Τους ανθρώπους που έρχονται και τους άλλους που φεύγουν. Το χαρακτήρα μας και τις επιλογές μας, που καθώς εξελισσόμαστε, κάποιες φορές τυχαίνει να μην τ’ αναγνωρίζουμε ή να μην πιστεύουμε πως εμείς κάποτε πράξαμε συγκεκριμένα πράγματα ή θελήσαμε άτομα και καταστάσεις που τώρα απλά μας φαντάζουν αδιανόητα. Λογικό δεν είναι; Αφού αλλάζουν οι εποχές και από χειμώνα πάμε σε καλοκαίρι, δεν είναι επόμενο ν’ αλλάζουν και όλα τα υπόλοιπα; Εφόσον όλοι είμαστε κομμάτι της Φύσης, μοιραία αλλάζουμε και προχωράμε μαζί της. Χθες ήταν καλοκαίρι, τώρα βαρύς χειμώνας και σε λίγο όλα θ’ αρχίσουν ν’ ανθίζουν. Κι εμείς μαζί. Αρκεί να μη ξεχνάμε ότι όλα αλλάζουν και τίποτα δε μένει ίδιο. Κι αυτό όπως όλα τα φυσικά φαινόμενα, δεν είναι απαραίτητα καλό ή κακό, απλά έτσι είναι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s