Χήνες

«goose»

Σήμερα το απόγευμα αντίκρισα ένα πολύ όμορφο θέαμα από το παράθυρο μου.

Καθόμουν στην καρέκλα, μπροστά στο γραφείο μου και έραβα κάτι κάλτσες μου που άρχισαν να τα «φτύνουν» (έπρεπε να ξενιτευτώ για να τελειοποιηθώ στο ράψιμο, αλλά ποτέ δεν είναι αργά!).

Από το πρωί και μέχρι αργά το απόγευμα, η θερμοκρασία όλως παραδόξως παρέμεινε σταθερά υψηλή – μη φανταστείτε καύσωνας! – και η μέρα δεν είχε απότομες καιρικές αλλαγές. Ήταν επτά παρά τέταρτο το απόγευμα και καθώς «πάλευα» με τη βελόνα κοντά στο μισάνοιχτο παράθυρο, άκουσα τις «φωνές» τους. Τότε σήκωσα το κεφάλι μου και τις είδα: χήνες, κοπάδια ολόκληρα πετούσαν πάνω από τα σπίτια της γειτονιάς μου «φωνάζοντας».

Ομολογώ ότι ακόμη δε μπορώ  να θυμηθώ αν έχω δει ποτέ κοπάδι με χήνες να περνάει πάνω από το σπίτι μου. Μάλλον είχα συνηθίσει στη Θεσσαλονίκη με τα θαλασσοπούλια και τις κακόηχες «κραυγές» τους, όμως ερχόμενη εδώ σε μια μικρή πόλη του βορρά μ’ ένα αρκετά μεγάλο ποτάμι να τη διασχίζει, έπρεπε να το περιμένω ότι θα έβλεπα  και θ’ άκουγα κάποια στιγμή κάτι διαφορετικό. Και να που τελικά αυτό συνέβη.

Ήταν πάρα πολλές, κάτασπρες και «φωνάζανε» όλες μαζί. Δεν ήταν ακριβώς ευχάριστο να τις ακούς, αλλά ήταν σίγουρα αφυπνιστική και ασυνήθιστη αυτή η «συντροφιά» στην – κάποιες φορές – εκνευριστικά ήσυχη γειτονιά μου. Μόλις πέρασε το ένα κοπάδι πάνω από τις στέγες μας, αμέσως μετά ακολούθησε ένα δεύτερο μικρότερο, κι αυτές ακόμα «φωνάζανε», προφανώς για να επικοινωνούν με τις άλλες.

Δεν ξέρω γιατί αλλά χαμογέλασα. Μου άρεσε αυτή η μικρή «διακοπή» από το ράψιμο γιατί σκέφτηκα ότι πολλές φορές περνάνε χήνες πάνω από τις στέγες μας κι εμείς είμαστε πολύ απασχολημένοι για να το αντιληφθούμε. Να όμως που δεν είναι τόσο δύσκολο να τις «πετύχεις». Αρκεί λίγη ησυχία γύρω σου κι ένα μισάνοιχτο παράθυρο για να γεμίσει το μυαλό σου με νέες εικόνες.

Μπήκα πριν λίγη ώρα κι έψαξα να βρω στο διαδίκτυο κάποια βασικά πράγματα για τις χήνες. Χάρηκα πολύ όταν διάβασα: «Ζουν πάντα κοντά σε λίμνες, έλη και ποτάμια». Κι εμείς εδώ στο Μάαστριχτ έχουμε μεγάλο ποτάμι. Άρα που ξέρεις, μπορεί να ξαναδούμε σύντομα χήνες!

Αργότερα όμως έκανα τη σκέψη ότι ίσως σήμερα να πέρασαν πάνω από το Μάαστριχτ για να φύγουν κάπου προς τα νότια. Μην ξεχνάμε ότι εδώ φθινοπώριασε για τα καλά, άρα κι αυτές σιγά-σιγά θα πάνε σε μεσογειακές χώρες, για να επιστρέψουν πάλι την άνοιξη, ώστε το καλοκαίρι ν’ αναπαραχθούν.

Όπως και να ‘χει όμως, εγώ τις περιμένω. Θ’ αφήνω συχνά το παράθυρο μου μισάνοιχτο μήπως και τις ξανακούσω.

Με τούτα και με ‘κείνα, το μεγάλο ερώτημα παραμένει ένα: Πώς έραψα τις κάλτσες, ενώ κοιτούσα τις χήνες; Λογικά, ο μόνος τρόπος να το μάθω είναι να επιχειρήσω να τις φορέσω!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s