Η κόρη του φύλακα της μνήμης

«The memory keeper’s daughter» Kim Edwards

Ο τίτλος του στ’ αγγλικά είναι “The Memory’ s Keeper Daughter” και η συγγραφέας του είναι η Kim Edwards. Θα μπορούσα να το κατατάξω στην κατηγορία «Βιβλία που μου άλλαξαν με κάποιο τρόπο τη ζωή».

Το είχα δανειστεί από μια καλή, παιδική μου φίλη, η οποία προηγουμένως μου το είχε επαινέσει ιδιαίτερα, αλλά εγώ για κάποιο λόγο το κράτησα αδιάβαστο, αρκετό καιρό στη βιβλιοθήκη μου.

Μια μέρα, εντελώς ξαφνικά, το πήρα στα χέρια μου και απλά το ξεκίνησα. Και μετά τις πρώτες σελίδες, αρνιόμουν να τ’ αφήσω! Ήθελα πάση θυσία να φτάσω έως την τελευταία σελίδα! 

Δε θα πω κάτι για την υπόθεση, καθώς εύκολα μπορεί κανείς να τη βρει και να τη διαβάσει στο διαδίκτυο ή ακόμη και στο οπισθόφυλλο του ίδιου του βιβλίου. Θα καταθέσω όμως τα δικά μου συναισθήματα που προέκυψαν απ’ τις πρώτες κιόλας σελίδες, αναπτύχθηκαν υπέροχα  στην πορεία της ανάγνωσης του βιβλίου και εντέλει παρέμειναν γλυκά, μετά το τέλος αυτής.

Οι άνθρωποι είμαστε πολλές φορές δειλοί και ανίκανοι να αντιμετωπίσουμε τις εκπλήξεις – προκλήσεις της ζωής. Θεωρούμε εξαιρετικά εύκολο – ή ακόμη καλύτερα, βολικό – το να λειτουργήσουμε σπασμωδικά και απερίσκεπτα, αντί να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να τοποθετηθούμε πάνω στα πράγματα με λογική. Έτσι και ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ο γιατρός Χένρυ, βλέποντας την εικόνα της «τέλειας» οικογένειας, που είχε πλάσει στο μυαλό του, να καταρρέει, παίρνει την απόφαση να συντηρήσει πάση θυσία τη φαντασίωση του, πιστεύοντας πως ακόμη και η «τεχνητή» ευτυχία, είναι όντως ευτυχία. Το τραγικό είναι ότι στο δρόμο που διαλέγει για τον εαυτό του, παρασύρει εντέλει και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του, τα οποία χωρίς να γνωρίζουν την μυστική απόφαση του, υποφέρουν κοντά του όλο και περισσότερο, καθώς τα χρόνια περνούν.

Το μεγαλύτερο ατού αυτού του βιβλίου είναι η ίδια η υπόθεση του, η οποία εξελίσσεται σχεδόν επί τρεις δεκαετίες και παραμένει ενδιαφέρουσα και σταθερά ανατρεπτική ως το τέλος. Η ειρωνεία για τον αναγνώστη είναι, ότι ενώ υποψιάζεται την δίκαιη κατάληξη της ιστορίας, εντούτοις επιθυμεί πάση θυσία να φτάσει στο σημείο που θα διαβάσει με τα ίδια του τα μάτια το προφανές: ότι όλα στο τέλος είναι έτσι όπως θα ‘πρεπε να είναι! Το επώδυνο ψέμα παύει να υπάρχει, μαζί μ’ αυτό και ο δημιουργός του, ενώ παράλληλα η αλήθεια που ξυπνάει μετά από χρόνια, θα φέρει επιτέλους την πολυπόθητη γαλήνη στις ψυχές των ταλαιπωρημένων ηρώων.

Ο τελευταίος αλλά ίσως και ο πιο σημαντικός λόγος, που προτείνω αυτό το βιβλίο, είναι το δίδαγμα που πιστεύω ότι περνάει με μοναδικό τρόπο. Είναι σαν μια αδιόρατη αίσθηση που υποσυνείδητα αλλά ξεκάθαρα, ο αναγνώστης την έχει καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου. Μετά την τελευταία σελίδα, η αίσθηση γίνεται συνειδητοποίηση. Τουλάχιστον σ’ εμένα αυτό συνέβη.

Δεν υπάρχουν προδιαγραφές για τη ευτυχία. Δεν υπάρχει βασικό πλάνο ή σχέδιο. Όποιος προσπαθεί να επέμβει σ’ αυτό που η ζωή επιθυμεί για κάποιο λόγο να του δώσει, θα βρεθεί να παλεύει μάταια, κάνοντας μόνο κύκλους και ποτέ μια ευθεία πορεία. Απ’ την άλλη, όσοι πάρουν το ρίσκο να ζήσουν με τόλμη, με πραγματική αποδοχή  των καταστάσεων και με αγάπη, θα βρουν ένα μικρό κομματάκι χαράς και επιβεβαίωσης να τους περιμένει στην επόμενη γωνία της ζωής τους. Αυτό το κομματάκι θα είναι για πάντα δικό τους.

2 thoughts on “Η κόρη του φύλακα της μνήμης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s